تلنگری به گروه های سیاسی و بخشداران حال و آینده دولت تدبیر و امید در شهر هشتبندی میناب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میناب جنوب، تشکل های سیاسی که درهرجامعه ی مدنی شکل می گیرند اهداف عالی آنها کمک به سیاستگذاران و مجریان امور می باشد درهشت بندی نیز گروههای سیاسی باهمین هدف وبه مرور زمان شکل گرفتند که البته بعضا خط مشی سیاسی ثابت و قابل اتکایی ندارند و این گروهها عمدتا بعلت ناکارآمدی بخشداران و مسئولین محلی و شهرستانی شکل گرفته و حامی و یا منتقد مسئولین وقت بوده اند.

بنابراین فی ذاته شکل گیری این گروهها مفید است و می تواند منطقه را روی ریل پیشرفت و توسعه قرار دهد و موتور محرکه مسئولین و بویژه بخشداران باشد و اما خطر زمانی آغازمیگردد که این گروهها منافع منطقه را فدای رسیدن به مقاصدگروهی کنند و تمام همتشان حفظ وبقای منافع اختصاصی گروه باشد.

با این تفاسیر می توان گفت که این خطر بزرگی است که دامن گیر منطقه شده است چراکه ضعف سیاستگذاری کلان بخشداران و به تبع آن عدم برنامه ریزی وبرنامه های اجرایی ازسوی آنان موجب شده است تا بخشداران دوران های مختلف تحت تاثیراین گروه ها دوام مدیریتی چندانی نداشته و دچار روزمرگی شوند.

تا کنون پنج دوره ازعمرنصدی بخشداران میگذرد ولی هیچکدام سیاستگذاری وبرنامه ریزی منسجم و مکتوب که نقشه ی راه بخش وبخشداران بعدی باشد را نداشته اند و دوره ی آغازین که بخشداری بصورت سرپرستی اداره می شدازآن صرف نظرمیگردد.

 
دوره ی دوم را میتوان سرآغازتحولات سریع و ایجاد زیرساخت ها ی اولیه ی بخش نامید که با تلاش های شبانه روزی و همدلی و همراهی مسئولین بویژه بخشدار وقت، گام های خوبی برداشته شد.اما در ادامه ی راه این حرکت پرشتابان روبه افول رفت.

علت عمده ی آن را میتوان عدم تعیین افق یا چشم اندازتوسعه بخش دانست که سرمنشا آن همان سیاستگذاری های کلان و برنامه ریزی است وعلل دیگر را نیز میتوان به آن افزود که عبارتند از: 1- فاصله گرفتن ازبدنه ی عمومی جامعه2- کوچک کردن دایره مشاوران تصمیم ساز3 -متکی بودن و اعتماد به منابع قدرت رسمی و غفلت ازسونامی قدرت مردم4-روزمرگی درمدیریت5- عدم پاسخگویی به مردم6- انتخاب تقابل به جای تعامل دربحران ها که این عوامل موجب تحلیل انگیزه و انرژی برای ادامه ی کاربود.گفتنی است که علل مذکور را میتوان درتمام دوره ها کم و بیش یافت.

دوره ی سوم :ازیک طرف همراه با اوج اختلاف دیدگاه درگروه های سیاسی برای اداره ی اموربود واز طرف دیگر با اوج فشارتحریم ها،کمبود منابع و انتهای دولت دهم مصادف بود.دراین دوره نه تنها برنامه ی خاصی برای اداره ی امور وجودنداشت بلکه به نوعی ازهم گسیختگی و رها شدگی اداره ی امور به چشم میخورد.دراین دوره به علت ضعف استقلال درتصمیم گیری به اختلافات محلی دامن زده شد.و برداشت عمومی این بودکه بخشدارمدیریت نمی کنند بلکه ازسوی گروههای سیاسی مدیریت میشوند.

دوره ی چهارم:دراین دوره با وجود نابسامانی ها ی به جا مانده ازدوره ی قبل و فشارتحریم و کمبودمنابع اما کارهای بسیارخوبی انجام گرفت که درمدت کوتاهی رضایت نسبی مردم جلب شد که علت عمده ی آن را تلاش بی وقفه وشبانه روزی و همچنین فشار مضاعف به مسئولان بالادستی جهت حل مشکلات اساسی مردم داشت. هرچندکه دراین دوره نیزبرنامه ی مدونی برای اداره ی اموروجودنداشت اما می شدردپای برنامه های کوتاه مدت و بلندمدت را درعملکرد و پیگیری های انجام شده مشاهده کرد و در کنارنکات قوت میتوان نقطه ضعف این دوره را درمواردی به مدیریت دستوری تعبیرکرد.لازم به توضیح است این دوره کوتاه ترین دوره به شما میرود.

دوره ی پنجم: تاثیرگروههای سیاسی دراین دوره نمودبیش تری پیدا کرد و به وضوح میتوان دریافت که گروههای سیاسی ازآن اهداف متعالی خویش فاصله گرفته وبقای خود را دراتکای به بخشداری جسنجو می کردند و بالعکس.قضاوت نهایی درباه ی آن را به پایان این دوره واگذارمیکنیم.واکنون به مطالب کوتاهی اشاره میگردد.

این دوره با دو واژه ی قانون و رسانه شناخته میشود دو واژه ای که میتوانند یک جامعه را به اوج سرمنزل مقصود برساند که متاسفانه از این دو واژه مهم نه تنها برای پیشرفت منطقه استفاده نشد بلکه منطقه را به سمت اختلاف و تفرقه سوق داد و مامنی برای فرار رو به جلو بود تا وظایف و مسئولیت های اصلی به حاشیه روند و حاشیه جای متن را بگیرد .

این دوره هنوز ادامه دارد به همین خاطرانتظارمیرود درادامه ی راه اعتماد مردم وگروههای سیاسی جلب شود و.نکات اشتراکی تقویت ونکات اختلافی کم رنگ شوند.همه ی افراد موثرجامعه جذب شده وبا هم افزایی به مدیریت مطلوب دست یافت.

 
تحلیل کوتاه: متن حاضرقصدش نقد دوران مختلف تصدی بخشداران نیست بلکه تلنگری است به گروههای سیاسی وبخشداران حال و آینده که با تدبیر امور را مدیریت کنند و ازهمه مهم ترگروههای سیاسی به خاطرمنافع منطقه درمباحث کلان وکلی توسعه ی بخش درکنارتضارب آراء به یک همگرایی برسند وبه بازوی قدرتمندبخشداران ومسئولان بدل شوند.

انتهای پیام/