نبود زمین تمرین، بزرگترین مشکل فوتبال پایه تبریز است/ معرفی راهکار برای دیده شدن محصولات آکادمی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، با شروع فصل تابستان و اوقات فراغت دانش آموزان به سراغ کاوه سلامی مسئول آکادمی فوتبال باشگاه گسترش فولاد تبریز رفتیم تا در مورد مباحث مختلف فوتبال پایه با وی گپ و گفتی را داشته باشیم.

مشروح این گفت‌وگو را در زیر می‌خوانید:

آناج: ابتدا یک بیوگرافی از خودتان برایمان بگویید؟

معرفی: کاوه سلامی، 57 ساله مدیر آکادمی باشگاه گسترش فولاد تبریز، مدرس ای اف سی و مدرس فوتبال پایه (تنها مدرس فوتبال پایه از استان آذربایجان شرقی)

من با توجه به الزام ای اف اسی برای باشگاه‌ها بخاطر داشتن آکادمی فوتبال سه سال است که به عنوان مدیر آکادمی فوتبال گسترش فولاد در این باشگاه فعالیت می‌کنم.

تحصیلات: کارشناسی تربیت بدنی

سوابق بازیگری: از سال 1350 یعنی در 12 سالگی بازیگری خود را در تیم نونهالان تبریز آغاز کردم. پس از آن در تیم نوجوانان و جوانان راه آهن تبریز و در نهایت در تیم بزرگسالان دسته یک شرکت نفت تبریز حضور داشتم. سال 1363 برای حضور در تیم ملی دانشجویان انتخاب شدم و از سال 1361 به مدت شش سال در تیم آذرآب بازی کرده ام و هم اکنون نیز عضو تیم فوتبال پیشکسوتان تبریز هستم.

سوابق مربیگری: به فراخور زمان و شرایط طی این سال‌ها در پست‌های مختلفی حضور داشته‌ام که از میان آنها می‌توان به مسئول کمیته جوانان هیئت فوتبال آذربایجان شرقی بین سال‌های 83 تا 84، مدیر مدرسه فوتبال تراکتورسازی تبریز به مدت یکسال، مربی تیم ملی زیر 13 سال کشور در سال 2009، مربی تیم ملی زیر 14 سال در سال 2011 اشاره کرد. در حال حاضر نیز مربی تیم ملی زیر 13 سال و 15 سال هستم.

آناج: در مورد آکادمی فوتبال گسترش فولاد برایمان توضیح دهید؟

مدارس فوتبال ما در این آکادمی در طول سال فعالیت خود را به نحو احسن انجام می‌دهند.

تیم نونهالان ما بعد از سه سال توانست راهی لیگ برتر کشوری شود. تیم نونهالان ما مرحله به مرحله پیش رفت و از مسابقات تبریز استارت کاری خود را آغاز کرد و با قهرمانی در تبریز و استان و لیگ‌های مناطق توانست به لیگ برتر صعود کند؛ این تیم تنها تیم پایه از آذربایجان‌شرقی است که توانست یک رده صعود داشته باشد.

تیم نوجوانان ما هم در لیگ برتر حضور دارد و در این مسابقات شرکت کرد ولی متاسفانه نتوانست جزو چهار تیم بالای جدول باشد.

تیم جوانان گسترش فولاد با قهرمانی در تبریز و آذربایجان‌شرقی و قهرمانی در مرحله اول لیگ مناطق نتوانست در مرحله نهایی مجوز صعود به لیگ یک را کسب کند و به همین خاطر باید در سال جاری دوباره از سطح استانی شزوع کنیم تا بتوانیم به لیگ یک صعود داشته باشیم. این نقیصه بزرگی است که وقتی تیمی در لیگ مناطق نمی‌تواند به لیگ یک صعود کند دوباره راهی لیگ استانی می‌شود و در همان لیگ مناطق باقی نمی‌ماند.

تیم امید باشگاه ما هم در لیگ یک امیدهای کشور حضور دارد و امیدوارم امسال بتوانیم به لیگ برتر صعود کنیم.

آناج: آکادمی گسترش فولاد در تیم‌های پایه ملی چند نماینده دارد؟

نفرات زیادی در اردوهای تیم های مختلف پایه شرکت کرده‌اند ولی فقط نقی زاده و سیدی در تیم ملی امید حضور داشتند. یک دروازه‌بان خوب به نام احمدرضا کارگر هم در تیم نونهالان داریم که بدلیل تداخل با مرحله نهایی صعود به لیگ برتر نونهالان نتوانستیم وی را برای حضور در مسابقات در اختیار تیم ملی قرار دهیم.

آناج: به آینده این فوتبالیست‌های نونهال و نوجوان چقدر امیدوارید؟

باشگاه‌های ما زیرساخت‌های مناسبی ندارند. من در زمان حضورم در تراکتورسازی چهار تیم لیگ برتری رده‌های پایه در یک زمین تمرین می‌‌کردند. مشکل زمین تمرین یکی از بزرگترین مشکلات فوتبال پایه تبریز است. مثلا ما در باشگاه دو زمین چمن داریم که تیم‌های پایه از آن استفاده نمی‌کنند و در صورت استفاده تیم‌های پایه از این زمین‌ها کیفیت خوب چمن استادیوم بنیان دیزل از بین خواهد رفت و این مسئله به تیم بزرگسالان که ویترین باشگاه است، ضربه می‌زند. در فصل زمستان هم در تبریز بدلیل برودت هوا سالن‌های استاندارد چمن مصنوعی با ابعاد بزرگ نداریم که بتوانیم در آن سالن‌ها تمرینات خود را انجام دهیم. این‌ها موانع بزرگی برای پیشرفت تیم‌های پایه است.

من آکادمی فوتبال کشورهای اروپایی را مطالعه می‌کردم باور کنید هر تیم هشت زمین تمرینی برای آکادمی داشت. زمین‌های متفاوت‌تر از زمین تمرینی تیم بزرگسالان که این خود نشانگر توجه آنها به تیم‌های پایه است. علاوه بر آن هزینه خوبی در فوتبال پایه صورت می‌گیرد مثلا در سال 2004 هزینه آکادمی بارسلونا ده میلیون یورو بوده است که البته این هزینه وقتی سه بازیکن از تیم‌های پایه به تیم بزرگسالان تزریق می‌شود، جبران خواهد شد. دغدغه دیگر ما در فوتبال تبریز این است که بازیکنان ما بعد از رده سنی امید از صحنه کنار می‌روند.

آناج: در فوتبال کشورمان تیم‌های بزرگسالان به ندرت از بازیکنان تیم‌های پایه و محصولات آکادمی خود استفاده می‌کنند و یا می‌توان گفت به دلیل نتیجه گرا بودن اکثر تیم‌ها، مربیان در این مورد تن به ریسک نمی‌دهند؛ راهکار شما برای حل این مشکل چیست؟

به نظر من تشکیل یک تیم دوم برای باشگاه‌ها مثل سپاهان و فولاد نوین با بازیکنان زیر 23 سال می‌تواند خیلی موثر باشد. به عنوان مثال یک سرمربی لیگ برتری شاید به یک بازیکن جوان در خط حمله یا خط هافبک بتواند میدان دهد ولی در خط دفاعی و دروازه‌بان کمتر کسی این ریسک را می‌کند، پس این بازیکنان جوان در کجا باید تجربه کسب کنند؟ با نیمکت نشینی در لیگ برتر بزرگسالان هم بازیکن پیشرفت نخواهد کرد. امیدوارم بستری فراهم شود تا بازیکنان امیدی که رده امید را پشت سر می‌گذارند به حال خود رها نشوند و بتوان از پتانسیل بالای آنها استفاده کرد.

آناج: برای ترم تابستان دانش آموزان آکادمی گسترش فولاد چه برنامه‌ای دارد؟

مدرسه فوتبال ما در طول سال دایر است ولی در تابستان نگاه ویژه‌ای به نو آموزان داریم و استعدادیاب‌های ما در تمرینات حاضر می‌شوند و نفرات مستعد را به تیم‌های پایه‌مان معرفی می‌کنند.

آناج: در زمینه پرورش مربی آکادمی گسترش فولاد چه برنامه‌ای دارد؟

مربیان تیم‌های پایه همواره با مشکل مالی هستند به همین خاطر علاوه بر مربیگری مشغول چندین کار دیگر هستند تا بتوانند دخل و خرج زندگی را یکی کنند. خوشبختانه باشگاه ما از خوش حق و حساب‌ترین باشگاه‌های ایران است. اگر بخواهیم مربیان ما تمرکز کافی روی کارشان داشته باشند باید شرایطی را فراهم کنیم که دغدغه مالی نداشته باشند. یک مورد دیگر هم که در تیم‌های پایه نادیده گرفته می‌شود و باعث عدم تمرکز مربی روی تیم می‌باشد عدم استفاده از دستیاران در کنار خود است. بارها شاهد بوده‌ایم که مربی پایه یک تیمی هم مربیگری می‌کند هم سرپرستی هم پزشکیاری و هم تدارکات. این‌ها نقاط ضعفی است که مانع پیشرفت مربیان پایه می‌شود.

آناج: در زمینه درآمدزایی به باشگاه کمک می‌کنید؟

شهریه‌ای که از نوآموزان دریافت می‌کنیم خرج زمین تمرین و لباس و تغذیه بازیکنان می‌شود. باشگاه ما به بازیکنان حقوق هم پرداخت می‌کند که این امر خود برای باشگاه هزینه ایجاد می‌کند ولی در سال‌های بعدی باید کم کم به فکر درآمد زایی برای باشگاه هم باشیم.

آناج: تعامل شما با دیگر آکادمی‌های فوتبال ایران و تبریز چگونه است؟

مالک باشگاه ما چون به شهر تبریز علاقه زیادی دارد همیشه کل مجموعه ما در زمینه تعامل با باشگاه‌های تبریزی آماده است و تعامل خوبی با باشگاه‌های تبریزی داریم. در مورد تعامل با آکادمی‌های غیر از فوتبال تبریز هم در زمینه معرفی و تبادل بازیکن هیچ گونه مشکلی نداشته‌ایم.

آناج: لیگ برتر بزرگسالان ایران را چگونه می‌بینید؟

مهمترین ایرادی که می‌توان به لیگ ایران گرفت اینکه باشگاه‌ها شاکله اصلی خود را در سال‌های مختلف حفظ نمی‌کنند. مثلا تغییرات یازده نفره‌ای را در تیم‌های مختلف در طول فصول مختلف لیگ شاهد هستیم. در تیم‌های بزرگ دنیا بازیکنانی دیده می‌شوند که نزدیک 20 سال در یک تیم فعالیت داشته اند، در ایران فقط ابراهیم صادقی را می‌توان مثال زد. در تیم‌های اروپایی حتی سعی می‌کنند بازیکنان آن شهر در تیم شهرشان بازی کنند.

آناج: در تیم‌های پایه گسترش فولاد پدیده‌ای به چشم می‌خورد که در سال‌های آتی بتوان به فوتبال ایران معرفی کرد؟

ما باید در فدراسیون نفوذ داشته باشیم تا بتوانیم از بازیکنان خودمان در تیم‌های ملی پایه حمایت کنیم. استعداد زیادی در فوتبال تبریز وجود دارد که باید حمایت شوند تا در تیم‌های ملی بتوانند بدرخشند تا در آینده به تیم‌های باشگاهی هم کمک کنند. علی طاهران هافبک وسط تیم ملی جوانان اکنون بازیکن شهر تبریز است و باید از وی حمایت ویژه‌ای شود.

آناج: نحوه ورود یک بازیکن به تیم‌های پایه گسترش فولاد چگونه است؟

بازیکنان از فیلترهای مختلفی عبور می‌کنند و هم سطح در کنار تیم حفظ می‌شوند تا بعد از مدتی تمرین، وضعیت آنها سنجیده شود. سعی می‌کنیم به دور از سفارشات بیرونی و باتوجه به استعداد و توانایی بازیکنان نفرات را جذب کنیم.

آناج: سخن آخر؟

تشکر ویژه‌ای از ملک باشگاه آقای زنوزی دارم که برای تعالی جوانان تبریز تلاش می‌کند. از مهندس سمندر هم بابت حمایت‌هایشان تشکر می‌کنم. بدون اغراق می‌گویم یکی از بهترین باشگاه‌های ایران در زمینه پرداخت مالی باشگاه گسترش فولاد است.

جا دارد از اعضای هیات مدیره باشگاه، آقای حسین زاده رئیس هیات مدیره، آقای خطیبی قائم مقام باشگاه، آقای تقی زاده مدیر مالی‌مان و مسئولین روابط عمومی باشگاه که همیشه حامی آکادمی بوده‌اند، تشکر کنم و همچنین از پایگاه خبری آناج که واقعا توجه ویژه‌ای به تیم‌های پایه فوتبال استان دارد.

در پایان این گفت‌وگو سلامی در مورد مسائل مالی مربیان پایه فوتبال کشورمان حرف‌های تامل برانگیزی زد که آنها را به یادگار نزد خود نگه می‌داریم.

گفت‌وگو از: سعید شربت اوغلی