به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از میناب جنوب، حجت الاسلام علی نجاتی زاده امام جماعت مسجد بقیه الله«عج» میناب گفت: بنابه روایت مشهور بین شیعه و اهل سنت، امام حسن «ع» در شب نیمۀ ماه مبارک رمضان، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود، البته نقل های ضعیفی هم وجود دارد که یکی از آنها زمان ولادت آن حضرت را ماه شعبان ذکر می کند. شاید این تاریخ با تاریخ ولادت امام حسین«ع» اشتباه شده باشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, میناب جنوب,,
نجاتی زاده به روایت جابر بن عبدالله اشاره ای کرد و افزود: هنگامی که حضرت زهرا امام حسن «ع» را به دنیا آورد، به امام علی «ع»گفت: برایش نام انتخاب کن. علی «ع»: فرمود: من در نام گذاری این فرزند بر پیامبر (ص) پیشی نمی گیرم. قنداقۀ امام حسن را خدمت رسول الله «ع» آوردند و گفتند، یا رسول الله، برایش نام انتخاب کن. پیامبر فرمود: در این نام گذاری بر خدای متعال سبقت نمی گیرم. پس خدای متعال به جبرئیل وحی فرستاد که محمد (ص) صاحب فرزند شد، به جانب وی برو، تبریک بگو، و به او بگو که علی نسبت به تو مثل هارون است نسبت به موسی، پس نام فرزند هارون را بر وی بگذار. جبرئیل بر پیامبر (ص) فرود آمد، تولد فرزند را از جانب خداوند بر وی تبریک گفت و گفت: خدای متعال فرمود: نام مولود فاطمه را به اسم پسر هارون نام گذاری کن. پیامبر فرمود: نام پسر هارون چیست؟ جبرئیل گفت: شبر.
,,
وی نسبت به علاقه رسول اکرم«ص» به امام حسن«ع» چنین عنوان کرد: ابراز محبت پیامبر«ع» نسبت به امام حسن«ع» تا جایی بود که همواره مردم او را در آغوش پیامبر می دیدند، گاهی که پیامبر بالای منبر مشغول سخنرانی بودند. با دیدن امام حسن«ع» سخنانشان را قطع می کرد و از منبر به پایین می آمد، سپس او را در آغوش می گرفت و به او محبت و مهرورزی می کرد و همواره او را می بوسید و سه مرتبه این سخن را تکرار می کرد: «خداوندا من او را دوست دارم و هر که او را دوست بدارد نیز دوست خواهم داشت».
,,
امام جماعت مسجد بقیه الله«عج» میناب تصریح کرد: امام حسن مجتبى «ع» در زمان حیات و دوران امامتشان، هنگامى که از یارى مردم در جنگ با معاویه مأیوس گشته و فرماندهى لشکر ایشان توسط معاویه به واسطه تطمیع یا تهدید، از جنگ کنارهگیرى کردند، براى حفظ اسلام و کیان جامعه اسلامى و حفظ جان یاران باقى مانده و امتحان و اتمام حجت بر معاویه و مردم، تن به صلحى ناخواسته دادند. گرچه مفاد صلحنامه امورى بود که جنگ به خاطر آنها پیگیرى مىشد، از این رو با توجه به شرایطی که در زمان امام حسن «ع» بر جامعه اسلامی حاکم بود و امام در مسند خلافت بود با معاویه صلح کرد؛ چرا که شرایط زمان امام حسن «ع» اقتضای صلح داشت.
,,
وی بیان کرد: امام حسن مجتبى «ع» مىدانست که اگر با همان عده معدود اصحاب و یاران خود با معاویه بجنگد و به شهادت برسد، انحطاط اخلاقى زیادى که بر خواص جامعه اسلامى حاکم بود، نخواهد گذاشت که دنبال خون او را بگیرند، تبلیغات، پول و زرنگیهاى معاویه، همه را تصرف خواهد کرد و بعد از گذشت یکى دو سال، مردم خواهند گفت: “امام حسن علیه السلام بیهوده در مقابل معاویه قد علم کرد.” لذا، با همه سختیها ساخت و خود را به میدان شهادت نینداخت، زیرا ایشان مىدانست خونش هدر خواهد رفت.
,,
نجاتی زاده گفت: دوران دشوار هر انقلابى، آن دورانى است که حق و باطل در آن آمیخته شوند، وقتى غبار غلیظتر مىگردد، مىشود دوران امام حسن«ع»؛ و شما مىبینید که چه اتفاقى افتاد. باز در دوران امیرالمؤمنین«ع»، قدرى غبار رقیقتر بود؛ کسانى مثل عمار یاسر ــ آن افشاگر بزرگ دستگاه امیرالمؤمنین ــ بودند. هرجا حادثهاى اتفاق مىافتاد، عمار یاسر و بزرگانى از صحابه پیامبر بودند که مىرفتند حرف مىزدند، توجیه مىکردند و لااقل براى عدهاى غبارها زدوده مىشد؛ اما در دوران امام حسن«ع»، همان هم نبود. در دوران شبهه و در دوران جنگ با کافر غیرصریح، جنگ با کسانى که مىتوانند شعارها را بر هدفهاى خودشان منطبق کنند، بسیار دشوار است؛ باید هوشیار بود.
,,
امام جماعت مسجد بقیه الله«عج» میناب افزود: پیشواى دوم شیعیان هنگامى که جنگ با معاویه را بر خلاف مصالح عالى جامعه اسلامى و حفظ موجودیت اسلام تشخیص داد و ناگزیر صلح و آتش بس را قبول کرد، فوق العاده کوشش نمود تا هدف هاى عالى و مقدس خود را به قدر امکان از رهگذر صلح و به نحو مسالمت آمیز تامین کند.
,,
حجت الاسلام علی نجاتی زاده خاطر نشان کرد: عهدهداری دو وظیفه سنگین امامت و خلافت، و ایفای نقشی حائز اهمیت در ایجاد و حفظ همبستگی میان مسلمانان و جلوگیری از افتراق، که در نهایت منجر به صلح نامه شد، تصویری کلی از شخصیت استوار و بردبار وی به دست میدهد، دوران خلافت و صلح امام با معاویه از مهمترین رخدادهای حیات ایشان و نیز صدر اسلام بود که هم در زمان خود اسباب اتحاد شد و هم به مثابه آموزهای دینی-اخلاقی در طول تاریخ مسلمانان، خاصه شیعیان بر چگونگی رویکرد به برخی مفاهیم اساسی مانند اقتدار، جنگ و صلح، تأثیر نهاد.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه