به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، روز گذشته وزیر محترم بهداشت با حضور در خانهی ملت در واکنش به افشای فیشهای حقوقی و درآمدهای کلان پزشکان گفت: «این پزشکان اگر نباشند کشور را چه کسی میخواهد جمع کند؟ اگر روزی این افراد کار نکنند، فکر کردید چه اتفاقی خواهد افتاد؟»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,همچنین قاضیزاده هاشمی پیشتر با انتشار مطلبی در شبکههای اجتماعی، افشای فیشهای حقوقی را «تودهوار»، «سنت سیئه» و «ضد ارزشهای اخلاقی و اسلامی» خواند و هدف آن را «نابودی انقلاب» دانست و هشدار داد که از خشم و غضب خدا و خلق خدا بترسیم!
,در این خصوص ذکر چند نکته لازم است:
,1. خوب است که وزیر بهداشت خیلی صادقانه منطق و استدلال خود را پیرامون نحوهی زندگی پزشکان و مدیران در جامعهی اسلامی بیان کرد و از این بابت باید از وی قدردانی شود. اما نکته اینجاست که به چه دلیلی و بنا به چه روایتی باید مدیران از چنین درآمدهای نجومی بهرهمند باشند اما مردم و قشر محروم، داشتن یک کار با درآمد حداقلی و زندگی زیر یک سقف خصوصی را آرزوی خود بدانند؟
,اتفاقا بیان «اینکه اگر پزشکان نباشند چه اتفاقی خواهد افتاد؟» و سپس این «نباشند» را به «کمشدن میزان درآمد آنها» ارتباط بدهیم، از صدها سریال «در حاشیه» نیز توهینآمیزتر و بدتر است. این عبارت یعنی پزشکان برای «پول» کار میکنند و کسی که برای پول، و نه برای رضای خدا و مردم، کار میکند، تکلیفش مشخص است!
,بدیهی است که وقتی هدف از طبابت، «تجارت» باشد، هم زیرمیزی گرفتن از شیر مادر حلالتر میشود و هم حقوقهای نجومی.
,2. اگر بخواهیم طبق همین استدلال پیش برویم چه خواهد شد؟ مثلا همین فردا کارکنان نیروهای مسلح اعلام کنند که «میدانید اگر ما نباشیم چه خواهد شد؟» کاملا هم منطقی است که اگر «امنیت» نباشد، پزشکان و مدیران و وزرا نیز در امنیت نخواهند بود، پس کارکنان نیروهای مسلح که «امنیت» را برای مردم به ارمغان میآورند نیز باید مشمول نجومیبگیران شوند.
,و یا فرض کنید معلمان و فرهنگیان اعتراض کنند که اصلا همین پزشکان از دامن ما و از همین کلاسهای درس ما «پزشک» شدند و «اگر ما نباشیم هیچ پزشکی هم نخواهد بود» و بنابراین «اگر ما نباشیم، چه کسی مملکت را جمع میکند؟» در نتیجه باید ما نیز حقوقهای صد میلیونی دریافت کنیم، چون کار ما نیز شغل انبیاست... و قص علی هذا.
,بنابراین هر کدام از مشاغل، در جای خود با اهمیتاند و نمیشود برای آنها درجهبندی قائل شد.
,3. قاضیزاده گفت که «باید دلِ جامعهی پزشکی به چه چیزی خوش باشد؟» و بعد نتیجه گرفت که تنها چیزی که باعث دلخوشی آنها میشود «درآمدهای نجومی» است که افشاگری آن نیز خلاف موازین اسلامی و در راستای نابودی انقلاب است!
,در همین رابطه امام خمینى(ره) به پزشکان سفارش کردهاند: «از جمله شغلهاى بسیار مقدس پزشکى است؛ شغلى است که اگر پزشکها به تکالیف خودشان، تکالیف انسانى خودشان عمل بکنند. این شغل بسیار شریف و یک عبادتى است... در تراز عبادتهاى درجه اول.»[1]
,ایشان همچنین فرمودهاند: «پزشکها همچو نباشند که براى جمعآورى مال و منال این خدمت را انجام بدهند. خدمت بکنند، خدمت بکنند و نظرشان خدمت به انسانها که بندگان خدا هستند باشد تا این شغل، عبادت بشود. آن منافعى هم که پیدا میشود، منافعى است که از این عبادت برایشان پیدا شده است.»[2]
,شاید منظور قاضیزاده این حدیث از امام صادق(ع) است که فرمودند: «مردم هیچ آبادیاى از سه گروه بینیاز نیستند، تا در کار دنیا و آخرت خویش به آنها پناه برند، به گونهاى که اگر آنان را نداشته باشند امورشان مختل خواهد شد: 1. فقیه دانشمند و پرهیزکار؛ 2. حاکم مقتدر و نیکوکار؛ 3. طبیب آگاه و مورد اعتماد.»[3]
,اما ظاهرا فهم او از مبانی اسلامی نصفه و نیمه بوده و یادش رفته که این روایت از حضرت علی(ع) را بخواند: «هر کس طبابت را پیشه خود ساخت، باید با تقوا باشد، براى مردم خیرخواهى کند و [در تحصیل، تشخیص و درمان بیمارى] کوشش کند.»[4]
,شاید لازم باشد که وزیر بهداشت بار دیگر متن سوگندنامهی پزشکی را که همهی پزشکان باید پیش از آغاز کار آن را خوانده و نسبت به انجام آن سوگند یاد کنند، بخواند. در همان ابتدای سوگندنامه آمده است: «در پیشگاه قرآن کریم به خداوند قادر متعال سوگند یاد میکنم که همواره حدود الهی و احکام مقدس دینی را محترم شمارم، از تضییع حقوق بیماران بپرهیزم و سلامت و بهبود آنان را بر منافع مادی و امیال نفسانی خود مقدم بدارم.»
,اکنون خیلی راحتتر میتوان دربارهی اظهارنظر وزیر بهداشت قضاوت کرد. متأسفانه افرادی در دولت یازدهم سکان هدایت وزارتخانهها را بر عهده گرفتهاند که بیشتر آنها قبل از پذیرش این مسئولیت، پیش از اینکه «مدیر» باشند «تاجر» بودهاند و حالا برای اینکه از عرصهی تجارت عقب نمانند، اینگونه غارت بیتالمال و داشتن درآمدهای نجومی را توجیه مینمایند، ولو اینکه به جامعهی پزشکی نیز اهانت کنند.
,
1. صحیفه امام، ج 12، ص 285
2. همان، ص 286
3. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول(ص)، ص 321
4. بحار الأنوار، ج 59، ص 74
,
,
,
انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه