ماه رمضان وعده های غذایی همانند وعده های یومیه در طول اسارت بود هیچ تغییری نداشت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  محسن کرمی جانباز و آزاده سرافراز هرمزگانی در گفتگو با خبرنگار رفتارنیوز، در خصوص احوال اسرا در ماه مبارک رمضان که در بند اسارت رژیم بعثی عراق  بودند گفت: ما در اردوگاه های ثبت نام نشده صلیب سرخ بودیم و ماه مبارک رمضان  وعده های غذایی مثل همان وعده های یومیه در طول اسارت بود و هیچگونه تغیری  نداشت.

وی افزود:  صبحانه شامل یک لیوان چای برای سه نفر و یک عدد نان ساندویچی، ناهار هر نفر یک لیوان برنج و شام هم از همان پیمانه معروف برای سه یا چهار نفر شوربا و یا لوبیا بود، در ماه مبارک رمضان به دو وعده غذایی سحری و افطاری به همان مقداری که بود اصلا اضافه نمی شد، دسر یا شیرینی جات چیزی نبود.

جانباز و آزاده هرمزگانی بیان کرد: دوستانی داشتیم که در طول سال روزه بودن جزء 3 الی 4 روز که روزه گرفتن آن روز ها حرام بوده است، این عزیزانی که روزه بودن سهمیه غذای روزانه خود را بین مریض ها و مجروح ها که وضعیت جسمی بدی داشتند و هیچگونه امکانات و  وسایلی وجود نداشت که تامین شود و نیاز داشتن به غذای اضافی که زنده بمانند، تقسیم می کردند،

کرمی در خصوص ولایت پذیری و تبعیت کردن اسرا  گفت: در اردوگاه ما از لحاظ معنوی روحانیونی که مجتهد بودند یا قریب به اجتهاد بودند دستورات را می گرفتیم  و از لحاظ نظامی فرمانده و جانشین مشخص شده بود و انجام وظیفه می نمودیم و تبعیت می کردیم.

وی به بیان خاطره ای که در ماه مبارک رمضان اتفاق افتاده بود پرداخت و اظهار کرد: در یکی از سال ها درگیری پیش آمد بین 14 نفر از بچه های بسیجی با یکی دو نفر از کسانی که با عراقی ها همکاری میکردند، طبق دستوری که از یک مقام و معنوی در اردوگاه داشتند این کار را انجام داند و آن ها را مورد تنبیه قرار دادند.

جانباز و آزاده هرمزگانی ادامه  داد: عراقی ها به حمایت از آن فرد یکی از بند ها را به شدت مورد تنبیه قرار داند و گفتن حتما باید اشخاصی که به این فرد زده اند خودشان را معرفی کنند وگرنه چند روزی کل افراد این بند را تنبیه خواهیم کرد، برای این که به بقیه افراد صدمه ای نرسانند آن 14 نفر خودشان را معرفی کردند و بقیه را آزاد نمودند.

کرمی اضافه کرد: این 14 نفر را در زندان به ابعاد 3 در 1.5متر کاملا محصور شده که فقط از زیر درب آن جا برای رفت و آمد هوا بود قرار داند، برای خواندن نماز همه یک جا جمع می شدند و یک نفر یک نفر آن هم نشسته نماز می خواندند، طبق برنامه عراقی ها به مدت 5 روز به این ها نه آب و نه غذا دادند و هر سه ساعت یه بار عده ای با کابل و سیم میرفتن داخل بند این ها رفته و مورد ضرب و شتم قرار می دادند و موقع افطار که رسید دوستانی که در بند کناری بودند لوله سرم را از زیر درب به داخل فرستاده و متوجه این شلنگ شدند و این 14 نفر دوستان با علامتی که به درب می زدند روزه خود را افطار نمودند، افطار لوبیا بود آن را به صورت شله در آوردیم و آن ها میل می نمودند و آب هم به همین صورت نوشیدند، هنگام سحر هم به همین شکل سحری خوردند.

انتهای پیام/رض