ظهور یک ستاره نابغه ایرانی!

بعد از آن یزدانی به وزن ۷۰ کیلو رفت و در مسابقات قهرمانی جهانی در لاس وگاس دیگر ستاره کشتی آمریکا یعنی جیمز گرین را مغلوب کرد. مسیر پیشرفت حسن یزدانی از ۶۶ به ۷۰ و از ۷۰ به ۷۴ او را به تدریج به محبوب‌ترین کشتی‌گیر ایرانی و یکی از مدعیان جوان و سرسخت المپیک ریو تبدیل کرده است.

نحوه و بدعت ورود یزدانی جوان روی تشک در واقع به اثر و امضای ویژه او تبدیل شده است: «پشتکی که به یک پرش بزرگ ختم می‌شود». این حرکت مبدعانه یزدانی نه تنها او را نزد هواخواهان خود محبوب‌تر کرده، بلکه برای جامعه کشتی جهان نیز جالب است.

ظهور یک ستاره نابغه ایرانی! این عنوان نوشته‌ای است از کریستن پایل روزنامه‌نگار برجسته امریکایی در آن به تمجید از حسن یزدانی پرداخت.

یزدانی در جام جهانی در مقابل قهرمان جهان، ختاگ تسابولوف روس و الکس دایرینگر آمریکایی به برتری تکنیکی رسید و نفر سوم جهان اشرف علی اف آذری را ۹-۵ مغلوب کرد.

بسیاری از کارشناسان معتقدند که حسن یزدانی یکی از چالش‌های بزرگ جردن باروز در رسیدن به دومین مدال طلای المپیکش در ریو خواهد بود.

این جوان ۲۱ ساله مثال عینی کشتی ایرانی است. یزدانی در زیر کتف زدن و درگیر کردن سر و گردن حریف کشتی‌گیر کارآمدی است. او با تحت فشار گذاشتن مداوم قادر است تا حریف را در موقعیت ضعف قرار داده و به راحتی از حریف امتیاز کسب کند.

یزدانی کشتی‌گیری است بسیار مهاجم و رو به جلو، به‌طوری‌که گاها گارد خود را باز کرده و حریف را برای امتیاز گرفتن از خود آزاد می‌گذارد. یزدانی مانند بسیاری از کشتی‌گیران ایرانی بدون اشتباه نیست. او به اصطلاح اجازه می‌دهد “پر پرواز کند”.

زیر کتف زدن‌ها و فشاری که یزدانی به ناحیه کمر حریف وارد می‌کند، ماندن داخل تشک را برای حریف به امری غیرممکن تبدیل می‌کند. وی به ندرت زیر یک خم می‌گیرد و در عوض امتیازات خود را از هول دادن حریف به بیرون از تشک، بدل، خاک کردن و ضد حمله به دست می‌آورد.

در جام جهانی یزدانی در دو موقعیت با زیر کتف زدن‌های خود به دنبال زمین زدن حریف بود که در هر دو موقعیت حریفان برای نجات خود تن به یک فن ۴ امتیازی دادند.

در ۴ مبارزه یزدانی ۴۵ امتیاز کسب کرد که از این ۴۵ امتیاز تنها دو امتیاز آن حاصل حمله زیر یک خم بود. معمولا کشتی‌گیرانی که در جایگیری روی تشک مسلط هستند موفق می‌شوند، اما به‌ندرت دیده شده کشتی‌گیری بالای ۱۰ امتیاز به دست آورد و تمام این امتیازات حاصل فشار بر سر و گردن، نحوه سرشاخ شدن و سرعت او باشد.

 

انتهای پیام/رض