اقدام انقلابی شهید پاکنژاد دربرابربایکوت فرهنگی رسانه های طاغوت/ روایت نویسنده ای که حق تألیفش رابه کتابخانه می داد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از یزدبانو، فاجعه هفتم تیررمضان سال 1360 مردم یزد را داغدار کرد.مردمی که او را می شناختند و مردمی که بعد از شهادتش تازه او را می شناختند.

او یک مبارز قبل ازپیروزی انقلاب بود که با شهید آیت الله صدوقی(ره) چهارمین شهید محراب  ارتباط تنگاتنگی داشت.بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به پیشنهاد شهید صدوقی (ره) در اولین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی نامزد انتخابات شد و توانست با اکثریت آرا در انتخابات 24 اسفند 58 به مجلس راه یابد.
یک سال و نیم از نمایندگی دکتر سید رضا در مجلس پاکنژاد نمی گذشت که برادرش دکتر سید عباس پاکنژاد در جریان جنگ تحمیلی در آغازین ماههای جنگ ایران و عراق در سال 59 به اسارت نیروهای عراقی درآمد.
او و برادرانش که تخصص و تعهد خود را در طبق اخلاص نهاده بودند تا در خدمت انقلاب باشند؛ برادر دیگرش سید محمد نیز با اخذ دکترای اقتصاد خود از کشور آلمان به ایران بازگشت و در مقام معاون وزیر بازرگانی به خدمت پرداخت.
هفتم تیر 1360 که مصادف با ماه مبارک رمضان بود، مردم یزد و بلکه مردم ایران و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران را داغدار مصیبتی عظیم کرد. نمایندگانی از سه قوه مجریه، مقننه و قضائیه در جریان انفجارتروریستی به دست منافقان کوردل در  دفتر حزب جمهوری اسلامی به همراه شهید بهشتی  به شهادت رسیدند که دکتر سیدرضا و سید محمد پاکنژاد نیز در این انفجار به شهادت رسیدند.

*گفتگوبا همسر شهید دکتر سیدرضا پاکنژاد
خانم زهرا سیمین دخت کنی همسر بزرگوار شهید دکتر سید رضا پاکنژاد در گفتگو ی اختصاصی با خبرنگار یزدبانو ضمن ابراز خرسندی از دیدار شب گذشته خانواده های شهدای هفتم تیر و شهدای مدافع حرم با رهبر معظم انقلاب، درباره نحوه آشنایی خود با دکتر و ماجرای ازدواجش می گوید : من متولد 1319 و اهل تهران هستم و در یک خانواده مذهبی بزرگ شدم و توانستم تحصیلاتم را تا مقطع دانشسرای عالی ادامه دهم و چند سالی را در دبیرستان دخترانه امامیه تهران که زیر نظر مرکز جامع تعلیمات اسلامی بود تدریس کردم و بعد از ازدواج با دکتر به یزد آمدم , شغلم را برای همیشه ترک کردم.
وی افزود : شهید از طریق پسر عموی پدر من با اقوام ما آشنا شده بودند و  گاهگاهی  در مراسم فامیلی ما شرکت می کردند و یکی دوبار دیده بودند که من با حجاب در مراسم حضور دارم و بعد از مشورت و پرس و جو به  خواستگاری آمدند.

*ماجرای دامادی که بر خلاف عرف،مبلغ مهریه را بالا می برد
همسر شهید دکتر پاکنژاد در خصوص میزان مهریه اش گفت :  دکتر پاکنژاد  در مراسم بله بران مبلغ مهریه پیشنهادی خود را 100 هزار تومان اعلام کردند که با مخالفت اقوام ما مواجه شدند چون عرف فامیل ما 30 هزار تومان بود و در حالی که اصرار از آقای دکتر برای افزایش مهریه صورت می گرفت، خانواده من مبلغ پایین تری را درخواست می کردند و در نهایت بینابین این مهریه را دکتر به 50 هزارتومان راضی شد و ما در سال 1342 ازدواج کردیم و به یزد آمدیم.

*بایکوت رسانه ای دکتر پاکنژاد و اقدام انقلابی
خانم کنی در پاسخ به این سؤال که دکتر پاکنژاد از چه زمانی اقدام به نویسندگی و چاپ کتاب کرد؟پاسخ داد : وقتی به یزدآمدیم من غریب بودم و هیچ یک از اقوام من در یزد نبودند و کم کم با وجود اخلاق خوب دکتر و فعالیت های اجتماعی از محیط یزد خوشم آمد.در یک خانه قدمی بزرگ که چهار دور آن اتاق بود مستقر شدیم و دکتر قسمت تالار آن را که دارای درب جدا بود برای مطبش در نظر گرفته بود.بعد از تولد اولین فرزندمان که پسر بود تصمیم گرفت تز دکترایش را با عنوان « اولین دانشگاه و آخرین پیامبر» در رسانه های مکتوب آن زمان از جمله: کیهان، اطلاعات و مجله خواندنی ها منتشر کند که با مخالفت آنان روبرو شد.
وی ادامه داد: دکتر  مصمم بود که دانسته هایش را برای آگاهی عمومی در اختیار مردم قرار دهد. وقتی با بایکوت رسانه ایی مواجه شد تصمیم گرفت با هزینه شخصی موضوعات مختلف تز خود را از جمله: حجاب و عفاف، خواص خوردنی ها، ازدواج و... را در قالب کتاب منتشر کند.
همسر شهید پاکنژاد تصریح کرد : شهید مصمم بود تا کتابهایش را به 110جلد برساند و برای این کار فرهنگی برنامه داشت ولی چاپ کتاب هایش تا بعد از انقلاب ادامه یافت و با شهادتش نیمه تمام ماند.
خانم کنی  در پاسخ به این سئوال که الان وضعیت کتب شهید چگونه است پاسخ داد؟ پس از دوندگی های زیاد توانستیم 42 جلد را یکجا جمع کنیم و امسال با چاپ جدید و به صورت مجموعه چند جلدی و حتی تجمیع بعضی از جلد های مشابه در یک جلد منتشر شد که به صورت مجموعه ای به فروش می رسد.

*اهدای مبالغ حق تألیف چاپ کتاب به کتابخانه ها
وی در خصوص دیگر اقدامات فرهنگی دکتر پاکنژاد ابراز کرد : دکتر پاکنژاد قبل از اینکه یک دکتر باشد یک نیروی فرهنگی بود و همیشه حق تألیفی را که از چاپ کتاب هایش دریافت می کرد به کتابخانه ها و افراد نیازمند اهدا می کرد.

این گفتگو ادامه دارد...

انتهای پیام/م