حب دنیا اساس تمام گناهان و مبغوض ترین چیز نزد خداوند است/عادت به گناه انسان را به کفر می‌کشاند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سایت قم فردا، آیت‌الله محمدتقی مصباح یزدی شب گذشته در جلسه درس اخلاق خود که در دفتر مقام معظم رهبری برگزار شد، بابیان این‌که حب دنیا اساس تمام گناهان است گفت: چیزی نزد خدا مبغوض تر از حب دنیا نیست. 

وی افزود: بعضی تعبیرات در روایات است که هر چه در دنیا است لعنت شده است، در روایتی دیگر آمده است دنیا مرکب خوبی برای مؤمن است که به خدا نزدیک شود.

استاد اخلاق حوزه علمیه قم گفت: وقتی مذمت و تعریف دنیا می‌شود منظور رفتار ما با دنیاست مخلوقات خداوند مذمت ندارد، شیفتگی و دل‌بستگی به دنیا مذموم است، خود دنیا مشکلی ندارد. بعضی خیال می‌کنند وقتی دنیا را مذمت می‌شود منظور گناه‌کاران هستند، نه مخاطب همه مردم‌اند، رفتار ما با دنیا مراتبش فرق دارد، در همه مراتب این زمینه است که انسان را به سقوط بکشاند.

وی ادامه داد: بسیاری اشتباه می‌کنند و می‌گویند اگر دنیا این‌قدر ملعون است چرا خدا آفرید، جواب این است که اگر دنیا نبود بهشتی وجود نداشت اگر مزرعه نباشد درختی وجود ندارد که میوه بیاورد، خوبی و بدی دنیا بستگی به رفتار انسان دارد. 

آیت‌الله مصباح یزدی بابیان این‌که مذمت دنیا شامل کسی می‌شود که دل به دنیا ببندد و از تکلیف و وظیفه بازبماند، ابراز داشت: دل‌بستگی انسان به دنیا او را تا جایی می‌کشاند که باخدا مقابله کرده و ادعا می‌کند که خدایی وجود ندارد.

آیت‌الله مصباح بابیان این‌که هر کس ظرفیتی دارد و اگر توان کشیدن باری را ندارد، نباید به او تحمیل کرد، ابراز داشت: دختربچه 9 ساله‌ای که تازه به تکلیف رسیده اگر به او بگویی باید نیت کنی وگرنه باید قضای روضه‌ات را به‌جای آوری، این بچه بدتر زده می‌شود، باید او را تشویق کنید، بنابراین باید به ظرفیت‌ها توجه کرد و به همان اندازه از آن انتظار داشت.

رئیس مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) خاطرنشان کرد: نباید توقع سلمان بودن از هر کس که ادعای مؤمن بودن کرد، داشته باشیم، امیر مؤمنان به شخصی که خود را در ساده زیستی شبیه حضرت کرده بود، فرمودند هرکس ظرفیت و وظیفه‌ای دارد که باید بر همان اساس عمل کند.

وی افزود: اگر نوجوانی که تازه به سن تکلیف رسیده بخواهد همانند علی (ع) نان جو و نمک بخورد یا از کرده خود پشیمان و یا راهی بیمارستان می‌شود، ازاین‌رو باید ظرفیت‌های خود را بسنجیم و بر همین اساس از اهل‌بیت (ع) تبعیت کنیم. 

وی افزود: بقای انسان و برای این‌که رشد داشته باشد منوط به این است که به جاذبه‌ها و نیازها پاسخ دهد، به‌عنوان‌مثال اگر انسان در زمان مریضی احساس درد نمی‌کرد آیا دنبال این می‌رفت که دوا بخورد یا اگر احساس گرسنگی نمی‌کرد آیا غذا می‌خورد تازنده بماند، باید نیازهای طبیعی باشد تا انسان زنده بماند و به دنبال هدف و حکمت آفرینش باشد.

آیت‌الله مصباح یزدی بابیان این‌که انسان باید بر سر دوراهی قرار بگیرد تا انتخاب داشته باشد، اظهار داشت: کمال انسان این است که آگاهانه آنچه را خدا می‌خواهد انتخاب کند، حال اگر فقط کارهای خوب جاذبه داشته باشد چه برتری و ارزشی می‌شود؛ اگر این انتخاب نباشد که انسان خلیفه‌الله نیست.

وی گفت: انسان از ابتدا باید از افتادن در پرتگاه گناه فاصله بگیرد وگرنه اگر گناه برایش عادت شود ممکن است که کار او به کفر نیز کشیده شود.