دفاع از حرم، در گرمای حمص+عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از رودآور، هنوز هستند انسان هایی که غریتشان اجازه بی حرمتی به حرم آل الله را نمی دهند، حتی در اوج طعنه های برخی که خواسته و ناخواسته، بی غرض یا با غرض به مدافعان حرم زخم زبان ها می زنند، چرا خانواده ات را رها می کنی؟! چرا فرزند 6 ماهه خود را به همسرت سپردی؟! چرا دختر سه ساله ات را در بی خبری یک روز، تنها گذاشتی؟! و چرا و چراهای دیگر...

تنها جواب مدفعان حرم این است، یک بار به حضرت زینب(س) بی حرمتی شده است و اینک ما با تمام جان اجازه بی حرمتی دوباره به خاندان رسول الله را هرگز نمی دهیم.

اندک زمانی به پای صحبت یک مدافع حرم می نشینیم، مدافع حرمی که با نشان دادن عکس هایی از دوستان خود می گوید، حمص این روزها بسیار گرم است و مدافعان حرم در اوج گرما به دفاع از حریم الله مشغول هستند.

گرمای بی امان حمص، هم امان مدافعان حرم را نبریده است، حتی اگر سرهایشان را داعشی های تکفیری، این دست پروده های وهابی های صعودی، اسرائیل غاصب و امریکای جنایتکار ببرند، باز غیرتشان است که تا لحظه شهادت با آنان همراهی می کند.

این مدافع حرم از سختی های به ظاهر سخت و در باطن شیرین لحظاتی که برای دفاع از حرم آل الله قدم برداشته اند، حرف ها می زند.

می گوید زمانی که یکی از داعشی های ملعون به نام ابوعمر که تابعیت اسرائیلی داشت و از فرمانده های بلند پایه داعش بود در حمص به غیرت دلیر مردان بچه های فاطمیون و حزب الله دستگیر شد، صدای تکبیر مردم تا یک ساعت شهر حمص را به حالت روحانی تبدیل کرده بود، سابق بر این گفته شده بود این خون آشام تکفیری در عراق دستگیر شده ولی آن خبر کذب بود.

عکس خوابگاهشان را هم نشان می دهد و می گوید: این خوابگاه مدافعان حرم است که می گویند، ۲۰ میلیون حقوق می گیرند! چندشب پیش به خاطر یک عقرب گزیدگی، آخ که نبودید ببینید که چقدر یکی از این عزت مداران اذیت شد.

و مدافع حرم  مرا قسم می داد که؛ شما را خدا به حضرت زینب دعا کنید من هم جا نمانم، شما را به چادر خاکی مادرم زهرا قسمتان می دهم دعا کنید، به روح باکری ها، همت ها به روح شهدا، به قرآن اینجا بی بی خیلی غریب افتاده است، اگر خدایی ناکرده آسیبی به حرم حضرت زینب برسد چه کار باید انجام دهیم؟ از این همه غربت، بغض گلو امانم را بردیده است، دعا کنید برنگردم.

من شرمنده امام رضا هستم، رسم است مدافعان را که برمی گردند آنان را پابوس حرم امام رضا(ع) می برند، اما من رویش را ندارم.

این مدافع حرم در آخر وصیتی می نویسد، وصیتنامه ای که خانواده اجازه نوشتنش را قبل از رفتن، به او نداده اند و اما حالا با مجروح شدنش، وصیتنامه را نوشته و به خبرنگار رودآور می دهد، می گوید من و 15 نفر از مدافعان دیگر شب گذشته هم قسم شدیم، اینجا نام نمی خواهد که پلاکی داشته باشیم، اینجا نشان می خواهد و ما همگی داریم، چرا که ما بچه های حیدریم، ما بچه های فاطمه ایم.

انتهای پیام/