به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از مرصاد، شاید بسیاری از مردم کرمانشاه تا کنون به نکاتی که با استناد به آمار خواهم آورد دقت نکرده باشند و یا اساسا از آن بی اطلاع باشند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
مهر ماه سال 90 بعد از سفر تاریخی رهبر انقلاب به کرمانشاه بیش از 8 هزار و 200 میلیارد تومان برای جبران محرومیت های استان تصویب و مقرر شد این اعتبار از 4 محل اعتبارات ملی، اعتبارات استانی، اعتبارات ردیف سفر و همچنین ازمحل اعتبارات دفتر رهبری برای اجرای 1193 پروژه تامین شود. (حدود 80 درصد از مجموع این مبلغ مصوب از محل اعتبارات ملی و مابقی باید از سه منبع دیگری که اشاره کردم تخصیص پیدا کند)
جالب اینکه اعتبارات مصوب از محل دفتر رهبری به صورت 100 درصد و اعتبارات مربوط به ردیف سفر نیز به میزان بیش از دوبرابر مبلغ مصوب، تخصیص پیدا کرده و پرداخت شده است اما در مقابل پرداخت اعتبارات از منابع ملی و استانی اصلا وضعیت قابل قولی ندارد و دولت به تعهداتش عمل نکرده است.
در مجموع از 8 هزار و 200 میلیارد تومان اعتبار مصوب سفر رهبری به کرمانشاه تا کنون تنها 3 هزار و 400 میلیارد تومان پرداخت شده و هر آنچکه تخصیص پیدانکرده و به دست استان نرسیده است مربوط به تعهدات دولت است.
شاید با یک تفریق ساده محاسبه کنید که چیزی حدود 4 هزار و 800 میلیارد تومان از اعتبارات مصوب سفر رهبر انقلاب باقیمانده است که دولت باید برای پرداخت آن به استان کرمانشاه اهتمام کند اما واقعیت این است که با گذشت بیش از 4 سال از تصویب این اعتبارات و نیمه تمام ماندن حدود 380 پروژه، امروز رقمی معادل 7 هزار و 500 میلیارد تومان نیاز است تا دولت این مصوبات حیاتی و سرنوشت ساز را به سرانجام برساند.
از سوی دیگر سفر استانی رئیس جمهور به کرمانشاه در حالی به زودی انجام می شود که اعتبارات در نظر گرفته شده برای کرمانشاه در این سفر چیزی حدود 800 میلیارد تومان است. یعنی یک هشتم بدهی دولت به استان کرمانشاه...
اگر دولت پرهزینه یازدهم که فقط حقوق معدودی از مدیرانش طی سه سال اخیر معادل بودجه ایست که برای استان محروم کرمانشاه در نظر گرفته است، اعتبار ناچیز 800 میلیاردی سفر بسیار دیر هنگامش به کرمانشاه را لا اقل سه سال زودتر به کرمانشاه می رساند یا اعتبارات ویژه ای مانند راه آهن را به جای کرمانشاه به رشت و کرمان نمی برد و یا به جای گماردن مدیران اجرایی بازنشسته و تاجر (که مجبور به عزل آنها هم شد) قوای اجرایی کرمانشاه را تقویت می کرد امروز شرایط لااقل اندکی فرق می کرد.
اما متاسفانه در همین سفر دیرهنگام و بدون تردید کم بازده نیز بخش قابل توجهی از تمرکز دولتی ها به فراخوان افراد از شهرستانهای گوناگون برای ساختن یک استقبال آبرومند از روحانی است.
مهر ماه سال 90 بعد از سفر تاریخی رهبر انقلاب به کرمانشاه بیش از 8 هزار و 200 میلیارد تومان برای جبران محرومیت های استان تصویب و مقرر شد این اعتبار از 4 محل اعتبارات ملی، اعتبارات استانی، اعتبارات ردیف سفر و همچنین ازمحل اعتبارات دفتر رهبری برای اجرای 1193 پروژه تامین شود. (حدود 80 درصد از مجموع این مبلغ مصوب از محل اعتبارات ملی و مابقی باید از سه منبع دیگری که اشاره کردم تخصیص پیدا کند)
جالب اینکه اعتبارات مصوب از محل دفتر رهبری به صورت 100 درصد و اعتبارات مربوط به ردیف سفر نیز به میزان بیش از دوبرابر مبلغ مصوب، تخصیص پیدا کرده و پرداخت شده است اما در مقابل پرداخت اعتبارات از منابع ملی و استانی اصلا وضعیت قابل قولی ندارد و دولت به تعهداتش عمل نکرده است.
در مجموع از 8 هزار و 200 میلیارد تومان اعتبار مصوب سفر رهبری به کرمانشاه تا کنون تنها 3 هزار و 400 میلیارد تومان پرداخت شده و هر آنچکه تخصیص پیدانکرده و به دست استان نرسیده است مربوط به تعهدات دولت است.
شاید با یک تفریق ساده محاسبه کنید که چیزی حدود 4 هزار و 800 میلیارد تومان از اعتبارات مصوب سفر رهبر انقلاب باقیمانده است که دولت باید برای پرداخت آن به استان کرمانشاه اهتمام کند اما واقعیت این است که با گذشت بیش از 4 سال از تصویب این اعتبارات و نیمه تمام ماندن حدود 380 پروژه، امروز رقمی معادل 7 هزار و 500 میلیارد تومان نیاز است تا دولت این مصوبات حیاتی و سرنوشت ساز را به سرانجام برساند.
از سوی دیگر سفر استانی رئیس جمهور به کرمانشاه در حالی به زودی انجام می شود که اعتبارات در نظر گرفته شده برای کرمانشاه در این سفر چیزی حدود 800 میلیارد تومان است. یعنی یک هشتم بدهی دولت به استان کرمانشاه...
اگر دولت پرهزینه یازدهم که فقط حقوق معدودی از مدیرانش طی سه سال اخیر معادل بودجه ایست که برای استان محروم کرمانشاه در نظر گرفته است، اعتبار ناچیز 800 میلیاردی سفر بسیار دیر هنگامش به کرمانشاه را لا اقل سه سال زودتر به کرمانشاه می رساند یا اعتبارات ویژه ای مانند راه آهن را به جای کرمانشاه به رشت و کرمان نمی برد و یا به جای گماردن مدیران اجرایی بازنشسته و تاجر (که مجبور به عزل آنها هم شد) قوای اجرایی کرمانشاه را تقویت می کرد امروز شرایط لااقل اندکی فرق می کرد.
اما متاسفانه در همین سفر دیرهنگام و بدون تردید کم بازده نیز بخش قابل توجهی از تمرکز دولتی ها به فراخوان افراد از شهرستانهای گوناگون برای ساختن یک استقبال آبرومند از روحانی است.
مهر ماه سال 90 بعد از سفر تاریخی رهبر انقلاب به کرمانشاه بیش از 8 هزار و 200 میلیارد تومان برای جبران محرومیت های استان تصویب و مقرر شد این اعتبار از 4 محل اعتبارات ملی، اعتبارات استانی، اعتبارات ردیف سفر و همچنین ازمحل اعتبارات دفتر رهبری برای اجرای 1193 پروژه تامین شود. (حدود 80 درصد از مجموع این مبلغ مصوب از محل اعتبارات ملی و مابقی باید از سه منبع دیگری که اشاره کردم تخصیص پیدا کند)
جالب اینکه اعتبارات مصوب از محل دفتر رهبری به صورت 100 درصد و اعتبارات مربوط به ردیف سفر نیز به میزان بیش از دوبرابر مبلغ مصوب، تخصیص پیدا کرده و پرداخت شده است اما در مقابل پرداخت اعتبارات از منابع ملی و استانی اصلا وضعیت قابل قولی ندارد و دولت به تعهداتش عمل نکرده است.
در مجموع از 8 هزار و 200 میلیارد تومان اعتبار مصوب سفر رهبری به کرمانشاه تا کنون تنها 3 هزار و 400 میلیارد تومان پرداخت شده و هر آنچکه تخصیص پیدانکرده و به دست استان نرسیده است مربوط به تعهدات دولت است.
شاید با یک تفریق ساده محاسبه کنید که چیزی حدود 4 هزار و 800 میلیارد تومان از اعتبارات مصوب سفر رهبر انقلاب باقیمانده است که دولت باید برای پرداخت آن به استان کرمانشاه اهتمام کند اما واقعیت این است که با گذشت بیش از 4 سال از تصویب این اعتبارات و نیمه تمام ماندن حدود 380 پروژه، امروز رقمی معادل 7 هزار و 500 میلیارد تومان نیاز است تا دولت این مصوبات حیاتی و سرنوشت ساز را به سرانجام برساند.
از سوی دیگر سفر استانی رئیس جمهور به کرمانشاه در حالی به زودی انجام می شود که اعتبارات در نظر گرفته شده برای کرمانشاه در این سفر چیزی حدود 800 میلیارد تومان است. یعنی یک هشتم بدهی دولت به استان کرمانشاه...
اگر دولت پرهزینه یازدهم که فقط حقوق معدودی از مدیرانش طی سه سال اخیر معادل بودجه ایست که برای استان محروم کرمانشاه در نظر گرفته است، اعتبار ناچیز 800 میلیاردی سفر بسیار دیر هنگامش به کرمانشاه را لا اقل سه سال زودتر به کرمانشاه می رساند یا اعتبارات ویژه ای مانند راه آهن را به جای کرمانشاه به رشت و کرمان نمی برد و یا به جای گماردن مدیران اجرایی بازنشسته و تاجر (که مجبور به عزل آنها هم شد) قوای اجرایی کرمانشاه را تقویت می کرد امروز شرایط لااقل اندکی فرق می کرد.
اما متاسفانه در همین سفر دیرهنگام و بدون تردید کم بازده نیز بخش قابل توجهی از تمرکز دولتی ها به فراخوان افراد از شهرستانهای گوناگون برای ساختن یک استقبال آبرومند از روحانی است.
مهر ماه سال 90 بعد از سفر تاریخی رهبر انقلاب به کرمانشاه بیش از 8 هزار و 200 میلیارد تومان برای جبران محرومیت های استان تصویب و مقرر شد این اعتبار از 4 محل اعتبارات ملی، اعتبارات استانی، اعتبارات ردیف سفر و همچنین ازمحل اعتبارات دفتر رهبری برای اجرای 1193 پروژه تامین شود. (حدود 80 درصد از مجموع این مبلغ مصوب از محل اعتبارات ملی و مابقی باید از سه منبع دیگری که اشاره کردم تخصیص پیدا کند)
جالب اینکه اعتبارات مصوب از محل دفتر رهبری به صورت 100 درصد و اعتبارات مربوط به ردیف سفر نیز به میزان بیش از دوبرابر مبلغ مصوب، تخصیص پیدا کرده و پرداخت شده است اما در مقابل پرداخت اعتبارات از منابع ملی و استانی اصلا وضعیت قابل قولی ندارد و دولت به تعهداتش عمل نکرده است.
در مجموع از 8 هزار و 200 میلیارد تومان اعتبار مصوب سفر رهبری به کرمانشاه تا کنون تنها 3 هزار و 400 میلیارد تومان پرداخت شده و هر آنچکه تخصیص پیدانکرده و به دست استان نرسیده است مربوط به تعهدات دولت است.
شاید با یک تفریق ساده محاسبه کنید که چیزی حدود 4 هزار و 800 میلیارد تومان از اعتبارات مصوب سفر رهبر انقلاب باقیمانده است که دولت باید برای پرداخت آن به استان کرمانشاه اهتمام کند اما واقعیت این است که با گذشت بیش از 4 سال از تصویب این اعتبارات و نیمه تمام ماندن حدود 380 پروژه، امروز رقمی معادل 7 هزار و 500 میلیارد تومان نیاز است تا دولت این مصوبات حیاتی و سرنوشت ساز را به سرانجام برساند.
از سوی دیگر سفر استانی رئیس جمهور به کرمانشاه در حالی به زودی انجام می شود که اعتبارات در نظر گرفته شده برای کرمانشاه در این سفر چیزی حدود 800 میلیارد تومان است. یعنی یک هشتم بدهی دولت به استان کرمانشاه...
اگر دولت پرهزینه یازدهم که فقط حقوق معدودی از مدیرانش طی سه سال اخیر معادل بودجه ایست که برای استان محروم کرمانشاه در نظر گرفته است، اعتبار ناچیز 800 میلیاردی سفر بسیار دیر هنگامش به کرمانشاه را لا اقل سه سال زودتر به کرمانشاه می رساند یا اعتبارات ویژه ای مانند راه آهن را به جای کرمانشاه به رشت و کرمان نمی برد و یا به جای گماردن مدیران اجرایی بازنشسته و تاجر (که مجبور به عزل آنها هم شد) قوای اجرایی کرمانشاه را تقویت می کرد امروز شرایط لااقل اندکی فرق می کرد.
اما متاسفانه در همین سفر دیرهنگام و بدون تردید کم بازده نیز بخش قابل توجهی از تمرکز دولتی ها به فراخوان افراد از شهرستانهای گوناگون برای ساختن یک استقبال آبرومند از روحانی است.
,
مهر ماه سال 90 بعد از سفر تاریخی رهبر انقلاب به کرمانشاه بیش از 8 هزار و 200 میلیارد تومان برای جبران محرومیت های استان تصویب و مقرر شد این اعتبار از 4 محل اعتبارات ملی، اعتبارات استانی، اعتبارات ردیف سفر و همچنین ازمحل اعتبارات دفتر رهبری برای اجرای 1193 پروژه تامین شود. (حدود 80 درصد از مجموع این مبلغ مصوب از محل اعتبارات ملی و مابقی باید از سه منبع دیگری که اشاره کردم تخصیص پیدا کند)
,,
جالب اینکه اعتبارات مصوب از محل دفتر رهبری به صورت 100 درصد و اعتبارات مربوط به ردیف سفر نیز به میزان بیش از دوبرابر مبلغ مصوب، تخصیص پیدا کرده و پرداخت شده است اما در مقابل پرداخت اعتبارات از منابع ملی و استانی اصلا وضعیت قابل قولی ندارد و دولت به تعهداتش عمل نکرده است.
,,
در مجموع از 8 هزار و 200 میلیارد تومان اعتبار مصوب سفر رهبری به کرمانشاه تا کنون تنها 3 هزار و 400 میلیارد تومان پرداخت شده و هر آنچکه تخصیص پیدانکرده و به دست استان نرسیده است مربوط به تعهدات دولت است.
,,
شاید با یک تفریق ساده محاسبه کنید که چیزی حدود 4 هزار و 800 میلیارد تومان از اعتبارات مصوب سفر رهبر انقلاب باقیمانده است که دولت باید برای پرداخت آن به استان کرمانشاه اهتمام کند اما واقعیت این است که با گذشت بیش از 4 سال از تصویب این اعتبارات و نیمه تمام ماندن حدود 380 پروژه، امروز رقمی معادل 7 هزار و 500 میلیارد تومان نیاز است تا دولت این مصوبات حیاتی و سرنوشت ساز را به سرانجام برساند.
,,
از سوی دیگر سفر استانی رئیس جمهور به کرمانشاه در حالی به زودی انجام می شود که اعتبارات در نظر گرفته شده برای کرمانشاه در این سفر چیزی حدود 800 میلیارد تومان است. یعنی یک هشتم بدهی دولت به استان کرمانشاه...
,,
اگر دولت پرهزینه یازدهم که فقط حقوق معدودی از مدیرانش طی سه سال اخیر معادل بودجه ایست که برای استان محروم کرمانشاه در نظر گرفته است، اعتبار ناچیز 800 میلیاردی سفر بسیار دیر هنگامش به کرمانشاه را لا اقل سه سال زودتر به کرمانشاه می رساند یا اعتبارات ویژه ای مانند راه آهن را به جای کرمانشاه به رشت و کرمان نمی برد و یا به جای گماردن مدیران اجرایی بازنشسته و تاجر (که مجبور به عزل آنها هم شد) قوای اجرایی کرمانشاه را تقویت می کرد امروز شرایط لااقل اندکی فرق می کرد.
,,
اما متاسفانه در همین سفر دیرهنگام و بدون تردید کم بازده نیز بخش قابل توجهی از تمرکز دولتی ها به فراخوان افراد از شهرستانهای گوناگون برای ساختن یک استقبال آبرومند از روحانی است.
,مسلم معین
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه