قراردادهای محرمانه؛مصلحت اندیشی برای انتخابات یا ترس از عدم حمایت مردم درانتخابات؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از شبکه خبر دانشجویان البرز ( اسنا ) در یادداشتی نوشت: طبیعیت وذات هرانسانی او را وادار به این می کند موفقیت های خود واطرافیانش را به همه برساند وآن را مخفی نکند، مگر اینکه در آن خبر ضررهایی برای خود واطرافیانش باشد که موجب ملامت وسرزنش قرارگیرد.

رفتاردولت یازدهم را می توان اینگونه تعبیر کرد که ترس از سرزنش ها موجب شده به محرمانه کردن تمام اخبار کشور روی آورد.اخباری که حتی امنیت ملی کشور را با هیچ توجیهی به خطر نمی اندازد، محرمانه کند.
دولت از این مستمسک استفاده کرده وهرخبری که بیم آن دارد که منتقدین دست به قلم شوند یا رسانه ها آن رامورد سرزنش قراردهند مُهر محرمانه برآن می زندتا از جوابگویی بگریزد.
اما سوال این است که دولت در قراردادهایی که به آن ها اشاره می شود چه امتیازاتی را واگذاروچه امتیازاتی را ستانده است که به نوع بدی از محرمانه گرایی روی آورده است؟

دولت در توافق اخیر چگونه و با چه استدلال هایی توانسته بین دو نظر متضاد بین نظام اسلامی ایران وfatf درمورد تروریسم رابطه برقرار کند و به چه تعریف واحدی ازتروریسم رسیده است، نظریاتی که همانند روزوشب است.
اگر توافقاتی که دولت انجام می دهد جهت رفاه حال مردم است پس این حق جامعه است که بدانند چه چیزهایی را بابت این رفاه واگذار میکنند.

به نظرمی رسد دولت در سایه ای با حضورچند وزیر خاص تصمیمات اقتصادی را میگیرند که ازتصمیمات آن دولتی هاهم ازآن بی خبرند، مثل نامه ی ۴وزیر به رئیس جمهور که به تعبیر سخنگوی دولت ای کاش برآن هم مُهر محرمانه میخورد.

تاریخ درس های گرانبهایی برای دولت ها دارد، یکی از درس های تاریخ معاصردراقتصاداعتماد به اقتصادآمریکایی محوراست اقتصادی که جفری ساکس در لهستان وبولیوی وچند کشور دیگر پیاده کرد. آن دولت ها هم همانند دولت یازدهم تمام افتخار خود رادر کاهش نرخ تورم می دیدند اما از نرخ فزاینده ی بیکاری و رکود شدیدغافل بودند و با تصمیمات زیرزمینی یا پشت پرده اقتصادی بحران هایی برای خودآفریدند، بحران هایی که در چندسال آتی کشور ما را نیزبه کام خود خواهد کشید.

به نظر نگارنده طرح اقدام مشترک (برجام) جزئی ازیک توافق کلی است که ازآن رونمایی شد تا باقی جزءهای آن به مروررونمایی شود تا مردم و رهبری را در مقابل عمل انجام شده قراردهند، تاطرح طراحی شده تکمیل گردد طرحی که ایران را مجبور به عقب نشینی از آرمان های خودکندومتاسفانه دولت یازدهم دانسته یا ندانسته درحال معامله برسر اَسرارنظام است دولتی که خودرا کاملا مشتاق به تعامل با غرب نشان داده که این بزرگترین نقص دولت است.

چرا مردم، نخبگان و دانشجویان نباید بدانند که در قراردادهای اقتصادی چه بندها و تبصره هایی گنجانده شده ؟ مگرهزینه ی آن از بیت المال نیست پس چرا دولت به خود حق می دهد که با آنهاهمانند ناموس خود برخوردکندیا بیم آن داردکه منافع برخی از نزدیکان وآقازاده ها به خطر بیفتد.

قرارداد پژو،قرارداد خرید هواپیماهای ایرباس ،قراردادهای جدید نفتی، جریمه ی ایران در پی شکایت گازی ترکیه، آمارفروش مرکزمبادلات ارزی، مصوبات نشست شورای پول واعتبار، گزارش کیفیت بنزین وارداتی، مصوبه برداشت ۴.۱میلیارد ازصندوق توسعه ی ملی، نرخ رشدو....چند نمونه از محرمانه های دولت است، دولتی که خود را دولت راستگویان نامیده است به غربی ها اعتمادی دارد که به مردمش ندارد.

(آقازاده ها) کلمه ی بسیار شیک اما خطرناکی است.خطرناک ازآن رو که دولت رامجاب به رازداری کرده است، راز های محرمانه ای که حق ملت است به آن اشراف داشته باشند، حق دارند بدانند که شفافیت اقتصادی درکجای نظام اسلامی و سیاست های دولت یازدهم قراردارد.حق دارند که نسبت به نفوذ برادرها وهمشهری های سُرخه ای زبان آنها دربانک ها واکنش نشان دهنداما به سیاسی گری متهم نشوند.

اگردولت به دنبال رفاه برای مردم است، ۳۵هزارمیلیارد تومان مطالبات غیرجاری که به اشخاصی چون سهام داران، مدیران وکارکنان بانک ها و پرداخت شده اقدام کند ودرصدد باز پس گیری آن باشد تا برای یکسال در پرداخت یارانه ها مصیبت عظما نگیرد.

درسالی که منتهی خواهد شد به انتخابات ریاست جمهوری شائبه ای پس از پرداخت ها ی نجومی و وام های کلان درحال رشد و نمو در جامعه است که میتواند به پاشنه آشیل دولت یازدهم مبدل شود و اولین ریاست جمهوری ۴ساله را رقم بزند و آن اینکه برخی دولتمردان و نزدیکان به دولت که عمدتاً هم اقتصادی هستندبادریافت وام های کلان اهدافی را در انتخابات آتی عهده دارخواهند بود که خارج از این یادداشت به تفضیل آن خواهیم پرداخت مبنای پرداخت ها هم براین بوده که این افراد قربانی شوند برای هدف بزرگترکه اگر اینگونه باشد که نگارنده نه آن را تأیید ونه آن را باطل می انگارد باید برای دولت راستگویان وا اسفا سرداد.

اما اینگونه رفتارهای دولت مارابه یاد سیاست های تعدیلی اقتصادی دولت پنجم و ششم می اندازد که همان اجرای برنامه های آمریکایی محورو بانک جهانی محور بودکه با انباشت بدهی ها دولت آن را رها کرد اما اقتصاد ایران همچنان از اجرای آن برنامه ها لطمه می بیند.

بدهکاری کشوردرمجامع جهانی نفوذنرم به عمق باورهای مردم ودلسردی آنهانسبت به نظام می شودکه متاسفانه با اجرای این نوع برنامه ها ی اقتصادی وهم چنین کسربودجه ی ۵۰۰۰هزارمیلیارد تومانی بُنیه ی دفاعی روبه تضعیف می گمارد که همان منتهی به عقب نشینی از آرمان های منطقه ای می شود که این همان طرح کلی غرب برای ایران است.

خدایا چنان کن سرانجام کارتوخشنودباشی ومارستگار

انتشار یادداشت‌های دانشجویی به معنای تایید تمامی محتوای آن توسط « شبکه خبر دانشجویان البرز ( اسنا )» نیست و صرفاً منعکس کننده نظرات گروه‌ها و فعالین دانشجویی است.

انتهای پیام/رض