به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «دانشجویان بیدار» امروز شاید بتوان به جرات گفت که تنها گروهی که شایسته است منادی بصیرت سیاسی در دانشگاهها باشند و آن را از رکود و خمودگی به نشاط سیاسی هدایت کنند، مجموعههای دانشجویی هستند. این امر به واسطه استقلال وعدم وابستگی دانشجویان به مراکز حزبی و گروهی خارج از دانشگاه است و تا زمانی که مجموعههای دانشجویی دانشگاه چنین استقلال رأی و عملی داشته باشند، صلاحیت لازم برای فعالیت سیاسی در دانشگاه را دارا میباشند. رهبر معظم انقلاب بارها و بارها در دیدار دانشجویان بر لزوم فعالیت سیاسی از سوی دانشجویان تأکید نمودهاند:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانشجویان بیدار,من سه، چهار سال قبل از این گفتم که دانشجویان بایستی سیاسی شوند؛ و بعد هم علیه کسانی که دانشگاه را از سیاست دور کردند، تعبیر تندی کردم ... فعّالیت سیاسی، برای پیدا شدن قدرت تحلیل در دانشجوست. این دانشجو اگر قدرت تحلیل سیاسی نداشته باشد، فریب میخورد و فریب خوردن دانشجو، درد بزرگی است که تحمّلش خیلی سخت است. بالاخره اگر دانشجویان بخواهند قدرت تحلیل پیدا کنند، باید فعّالیت سیاسی بکنند؛ باید سیاست را بخوانند، بنویسند، بگویند، مذاکره و مباحثه کنند. تا این کار نشود، دانشجویان توانایی پیدا نمیکنند. عقیده من، هنوز هم همین است.
اما نکته اساسی در فعالیت سیاسی که باید از سوی مجموعههای دانشجویی دنبال شود آن است که فعالیت سیاسی توسط این گروه به آن معنا نیست که میدانی جهت حضور و تبلیغ جریانهای سیاسی کشور در دانشگاه فراهم شود. بلکه جنس فعالیتهای دانشجویی سیاسی از جنس ارائه مباحث سیاسی به دور از سیاستزدگی و در شأن فضای علمی دانشگاه است. در صورتی که فضای آرامش منطقی و علمی بر دانشگاههای کشور حاکم باشد، دانشگاه به جای میدان جنگ سیاسی، میتواند آوردگاه مشربها و مرامهای مختلف و حتی متضاد فکری باشد که نتیجه آزاداندیشی از این نوع، نه تنها نشاط حقیقی سیاسی که بلکه ساخت پشتوانه علمی و ایدئولوژیک برای فضای سیاسی کشور و همین جریانهای سیاسی باشد. از اینرو حتی اگر در دانشگاه در کنار کرسیهای نظریهپردازی انقلابی و اسلامی، کرسیهایی جهت نقد و نظریهپردازی لیبرال و ... وجود داشته باشد، هیچگاه از وجود چنین مباحثی نمیتوان و نباید به خود هراس راه داد. اما آن جا که این اختلافات به سطوح جاری سیاسی و زد و خوردهای جریانات و گروهها میرسد در تقابل جدی با اصل آزاداندیشی و آزادفکری در دانشگاه میباشد.
با همه ی این وجود امروز با بررسی بر عملکرد مدیران دانشگاهی استان خراسان شمالی حمایت لازم از تشکل های سیاسی دیده نمی شود و هر روز از گوشه و کنار دانشگاه ها خبرهای از برخورد و یا بی مهری مسئولان دانشگاهی برای پاسخ گویی به مطالبات سیاسی این تشکل ها به گوش می رسد.
میدان دادن و توجه به ایده ها و نظرات تشکل های دانشجویی در سطح استان می تواند در زمینه های گوناگون مختلف سیاسی در سطح استان راهگشا و موثر باشد،اما این اتفاق زمانی رخ می دهد که در ابتدا در سطح دانشگاه ها مسئولان دانشگاهی بویژه روئسای دانشگاه ها نگاه خود را به فعالیت های تشکل های سیاسی تغییر دهند و با صبر و روی خوش نسبت به بیان دغدغه ها و مطالبات دانشجویان برخورد کنند و نگاه حزبی به تشکل ها را کنار بگذارند.
بی شک این تغییر نظر می تواند در امر رشد و شکوفایی سیاسی استان خراسان شمالی که این اینک تبدیل به یک نهال 12ساله شد موثر باشد.
انتهای خبر/
من سه، چهار سال قبل از این گفتم که دانشجویان بایستی سیاسی شوند؛ و بعد هم علیه کسانی که دانشگاه را از سیاست دور کردند، تعبیر تندی کردم ... فعّالیت سیاسی، برای پیدا شدن قدرت تحلیل در دانشجوست. این دانشجو اگر قدرت تحلیل سیاسی نداشته باشد، فریب میخورد و فریب خوردن دانشجو، درد بزرگی است که تحمّلش خیلی سخت است. بالاخره اگر دانشجویان بخواهند قدرت تحلیل پیدا کنند، باید فعّالیت سیاسی بکنند؛ باید سیاست را بخوانند، بنویسند، بگویند، مذاکره و مباحثه کنند. تا این کار نشود، دانشجویان توانایی پیدا نمیکنند. عقیده من، هنوز هم همین است.
اما نکته اساسی در فعالیت سیاسی که باید از سوی مجموعههای دانشجویی دنبال شود آن است که فعالیت سیاسی توسط این گروه به آن معنا نیست که میدانی جهت حضور و تبلیغ جریانهای سیاسی کشور در دانشگاه فراهم شود. بلکه جنس فعالیتهای دانشجویی سیاسی از جنس ارائه مباحث سیاسی به دور از سیاستزدگی و در شأن فضای علمی دانشگاه است. در صورتی که فضای آرامش منطقی و علمی بر دانشگاههای کشور حاکم باشد، دانشگاه به جای میدان جنگ سیاسی، میتواند آوردگاه مشربها و مرامهای مختلف و حتی متضاد فکری باشد که نتیجه آزاداندیشی از این نوع، نه تنها نشاط حقیقی سیاسی که بلکه ساخت پشتوانه علمی و ایدئولوژیک برای فضای سیاسی کشور و همین جریانهای سیاسی باشد. از اینرو حتی اگر در دانشگاه در کنار کرسیهای نظریهپردازی انقلابی و اسلامی، کرسیهایی جهت نقد و نظریهپردازی لیبرال و ... وجود داشته باشد، هیچگاه از وجود چنین مباحثی نمیتوان و نباید به خود هراس راه داد. اما آن جا که این اختلافات به سطوح جاری سیاسی و زد و خوردهای جریانات و گروهها میرسد در تقابل جدی با اصل آزاداندیشی و آزادفکری در دانشگاه میباشد.
با همه ی این وجود امروز با بررسی بر عملکرد مدیران دانشگاهی استان خراسان شمالی حمایت لازم از تشکل های سیاسی دیده نمی شود و هر روز از گوشه و کنار دانشگاه ها خبرهای از برخورد و یا بی مهری مسئولان دانشگاهی برای پاسخ گویی به مطالبات سیاسی این تشکل ها به گوش می رسد.
میدان دادن و توجه به ایده ها و نظرات تشکل های دانشجویی در سطح استان می تواند در زمینه های گوناگون مختلف سیاسی در سطح استان راهگشا و موثر باشد،اما این اتفاق زمانی رخ می دهد که در ابتدا در سطح دانشگاه ها مسئولان دانشگاهی بویژه روئسای دانشگاه ها نگاه خود را به فعالیت های تشکل های سیاسی تغییر دهند و با صبر و روی خوش نسبت به بیان دغدغه ها و مطالبات دانشجویان برخورد کنند و نگاه حزبی به تشکل ها را کنار بگذارند.
بی شک این تغییر نظر می تواند در امر رشد و شکوفایی سیاسی استان خراسان شمالی که این اینک تبدیل به یک نهال 12ساله شد موثر باشد.
انتهای خبر/
من سه، چهار سال قبل از این گفتم که دانشجویان بایستی سیاسی شوند؛ و بعد هم علیه کسانی که دانشگاه را از سیاست دور کردند، تعبیر تندی کردم ... فعّالیت سیاسی، برای پیدا شدن قدرت تحلیل در دانشجوست. این دانشجو اگر قدرت تحلیل سیاسی نداشته باشد، فریب میخورد و فریب خوردن دانشجو، درد بزرگی است که تحمّلش خیلی سخت است. بالاخره اگر دانشجویان بخواهند قدرت تحلیل پیدا کنند، باید فعّالیت سیاسی بکنند؛ باید سیاست را بخوانند، بنویسند، بگویند، مذاکره و مباحثه کنند. تا این کار نشود، دانشجویان توانایی پیدا نمیکنند. عقیده من، هنوز هم همین است.
اما نکته اساسی در فعالیت سیاسی که باید از سوی مجموعههای دانشجویی دنبال شود آن است که فعالیت سیاسی توسط این گروه به آن معنا نیست که میدانی جهت حضور و تبلیغ جریانهای سیاسی کشور در دانشگاه فراهم شود. بلکه جنس فعالیتهای دانشجویی سیاسی از جنس ارائه مباحث سیاسی به دور از سیاستزدگی و در شأن فضای علمی دانشگاه است. در صورتی که فضای آرامش منطقی و علمی بر دانشگاههای کشور حاکم باشد، دانشگاه به جای میدان جنگ سیاسی، میتواند آوردگاه مشربها و مرامهای مختلف و حتی متضاد فکری باشد که نتیجه آزاداندیشی از این نوع، نه تنها نشاط حقیقی سیاسی که بلکه ساخت پشتوانه علمی و ایدئولوژیک برای فضای سیاسی کشور و همین جریانهای سیاسی باشد. از اینرو حتی اگر در دانشگاه در کنار کرسیهای نظریهپردازی انقلابی و اسلامی، کرسیهایی جهت نقد و نظریهپردازی لیبرال و ... وجود داشته باشد، هیچگاه از وجود چنین مباحثی نمیتوان و نباید به خود هراس راه داد. اما آن جا که این اختلافات به سطوح جاری سیاسی و زد و خوردهای جریانات و گروهها میرسد در تقابل جدی با اصل آزاداندیشی و آزادفکری در دانشگاه میباشد.
با همه ی این وجود امروز با بررسی بر عملکرد مدیران دانشگاهی استان خراسان شمالی حمایت لازم از تشکل های سیاسی دیده نمی شود و هر روز از گوشه و کنار دانشگاه ها خبرهای از برخورد و یا بی مهری مسئولان دانشگاهی برای پاسخ گویی به مطالبات سیاسی این تشکل ها به گوش می رسد.
میدان دادن و توجه به ایده ها و نظرات تشکل های دانشجویی در سطح استان می تواند در زمینه های گوناگون مختلف سیاسی در سطح استان راهگشا و موثر باشد،اما این اتفاق زمانی رخ می دهد که در ابتدا در سطح دانشگاه ها مسئولان دانشگاهی بویژه روئسای دانشگاه ها نگاه خود را به فعالیت های تشکل های سیاسی تغییر دهند و با صبر و روی خوش نسبت به بیان دغدغه ها و مطالبات دانشجویان برخورد کنند و نگاه حزبی به تشکل ها را کنار بگذارند.
بی شک این تغییر نظر می تواند در امر رشد و شکوفایی سیاسی استان خراسان شمالی که این اینک تبدیل به یک نهال 12ساله شد موثر باشد.
انتهای خبر/
من سه، چهار سال قبل از این گفتم که دانشجویان بایستی سیاسی شوند؛ و بعد هم علیه کسانی که دانشگاه را از سیاست دور کردند، تعبیر تندی کردم ... فعّالیت سیاسی، برای پیدا شدن قدرت تحلیل در دانشجوست. این دانشجو اگر قدرت تحلیل سیاسی نداشته باشد، فریب میخورد و فریب خوردن دانشجو، درد بزرگی است که تحمّلش خیلی سخت است. بالاخره اگر دانشجویان بخواهند قدرت تحلیل پیدا کنند، باید فعّالیت سیاسی بکنند؛ باید سیاست را بخوانند، بنویسند، بگویند، مذاکره و مباحثه کنند. تا این کار نشود، دانشجویان توانایی پیدا نمیکنند. عقیده من، هنوز هم همین است.
,اما نکته اساسی در فعالیت سیاسی که باید از سوی مجموعههای دانشجویی دنبال شود آن است که فعالیت سیاسی توسط این گروه به آن معنا نیست که میدانی جهت حضور و تبلیغ جریانهای سیاسی کشور در دانشگاه فراهم شود. بلکه جنس فعالیتهای دانشجویی سیاسی از جنس ارائه مباحث سیاسی به دور از سیاستزدگی و در شأن فضای علمی دانشگاه است. در صورتی که فضای آرامش منطقی و علمی بر دانشگاههای کشور حاکم باشد، دانشگاه به جای میدان جنگ سیاسی، میتواند آوردگاه مشربها و مرامهای مختلف و حتی متضاد فکری باشد که نتیجه آزاداندیشی از این نوع، نه تنها نشاط حقیقی سیاسی که بلکه ساخت پشتوانه علمی و ایدئولوژیک برای فضای سیاسی کشور و همین جریانهای سیاسی باشد. از اینرو حتی اگر در دانشگاه در کنار کرسیهای نظریهپردازی انقلابی و اسلامی، کرسیهایی جهت نقد و نظریهپردازی لیبرال و ... وجود داشته باشد، هیچگاه از وجود چنین مباحثی نمیتوان و نباید به خود هراس راه داد. اما آن جا که این اختلافات به سطوح جاری سیاسی و زد و خوردهای جریانات و گروهها میرسد در تقابل جدی با اصل آزاداندیشی و آزادفکری در دانشگاه میباشد.
,با همه ی این وجود امروز با بررسی بر عملکرد مدیران دانشگاهی استان خراسان شمالی حمایت لازم از تشکل های سیاسی دیده نمی شود و هر روز از گوشه و کنار دانشگاه ها خبرهای از برخورد و یا بی مهری مسئولان دانشگاهی برای پاسخ گویی به مطالبات سیاسی این تشکل ها به گوش می رسد.
,میدان دادن و توجه به ایده ها و نظرات تشکل های دانشجویی در سطح استان می تواند در زمینه های گوناگون مختلف سیاسی در سطح استان راهگشا و موثر باشد،اما این اتفاق زمانی رخ می دهد که در ابتدا در سطح دانشگاه ها مسئولان دانشگاهی بویژه روئسای دانشگاه ها نگاه خود را به فعالیت های تشکل های سیاسی تغییر دهند و با صبر و روی خوش نسبت به بیان دغدغه ها و مطالبات دانشجویان برخورد کنند و نگاه حزبی به تشکل ها را کنار بگذارند.
,بی شک این تغییر نظر می تواند در امر رشد و شکوفایی سیاسی استان خراسان شمالی که این اینک تبدیل به یک نهال 12ساله شد موثر باشد.
,انتهای خبر/
,]
ارسال دیدگاه