بودجه‌های دولتی کفاف حقوق پرسنل خانه سالمندان را هم نمی دهد/برخی روحانیون در ابتدا مخالفت می‌کردند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول، آسایشگاه سالمندان و معلولین گلابچی کاشان بنابه وصیت مرحوم حاج سید عباس گلابچی یکی از خیرین بنام کاشان در سال ۱۳۷۸مورد بهره برداری قرار گرفت. عملیات ساخت این بنای خیریه که در سال ۱۳۷۵ شروع و در سال ۱۳۷۷ به پایان رسید.

فرزندان مرحوم حاج سید عباس گلابچی بنا به نیات خیرخواهانه پدر بزرگوارشان این آسایشگاه را در جهت خدمت به مردم ضعیف و فراموش شده، نگهداری افراد بی سرپرست، نگهداری و آموزش معلولین ذهنی، بکارگیری توانمندی سالمند و معلول، تامین امنیت اجتماعی و رفاه اجتماعی، ایجاد ۱۳۰ فرصت شغلی احداث شد.

این آسایشگاه با وسعت ۴۰ هکتار و زیر بنای ۱۴۰۰۰ متر مربع، دارای ۵ خوابگاه که هر خوابگاه ۱۱۱۰ متر مربع، ۲۵۶ مترمربع درمانگاه، ۳۸۰ مترمربع فیزیوتراپی، ۱۵۰ مترمربع نمازخانه، ۷۳۶ مترمربع آشپزخانه وسلف، ۴۰۴ متر مربع کارگاه صنایع دستی، ۲۰۰ مترمربع خشکشویی، ۲۵۶ مترمربع روابط عمومی و کتابخانه همچنین قسمت اداری، انبارمرکزی، تاسیسات، رختکن، فروشگاه و نگهبانی می باشد؛ این مرکز با ظرفیت ۳۳۰ نفر در حال خدمت به سالمندان و معلولین است.

در گفتگو با مدیر مجتمع بهزیستی و توانبخشی سالمندان و معلولین گلابچی شهرستان کاشان، به نکات قابل توجهی برخوردیم که توجه شما خوانندگان را به آن جلب می‌کنیم.

روحانیون در ابتدا با ما مخالفت می‌کردند!

– کاشان اول: با توجه به این که کاشان یک شهر مذهبی است، رویکرد خانواده‌ها و به ویژه روحانیون به چنین مرکزی که در آن از سالمندان مراقبت می‌شود، چیست؟

– روحانیون در ابتدای شروع به کار خانه سالمندان جبهه‌گیری داشتند، طوری که در جامعه این ذهنیت صورت گرفته بود که خانواده‌ها تحت هیچ شرایطی از لحاظ اخلاقی مجاز به این نیستند که والدین خود را به خانه سالمندان بفرستند؛ اما امروز خود آن ها با گروه‌های مختلف از این مجموعه بازدید دارند و این فرهنگ‌سازی در حال شکل‌گیری است.

اکثر مواردی که به خانه سالمندان مراجعه می‌کنند، دیگر امکان نگهداری آنها در منزل نیست و اگر در منزل بمانند شرایط آنها روز به روز بدتر خواهد شد؛ ولی در محیط اینجا این عزیزان تحت مراقبت هستند و از سویی با اشخاص دیگر آشنا شده و دیگر تنها نیستند و خانواده‌ها هم موظف هستند تا به طور مرتب از والدین و وابستگان خود که در اینجا اسکان دارند سرکشی داشته باشند و به هیچ وجه اجازه نمی‌دهیم که ارتباط خود را قطع کنند.

هیئت‌های مذهبی آنقدر مراجعه دارند که مجبور هستیم به آنها نوبت بدهیم تا غذاهای نذری را بین مددجوها تقسیم کنند و خود مددجوها هم علاقه دارند تا در ایام محرم حال و هوای عزاداری در سالن‌ها و اتاق‌هایشان برقرار باشد.

اگر حمایت مردم نبود ما توانایی اداره اینجا را نداشتیم

– کاشان اول: یکی از چیزهایی که خود مددجوها از آن ناراضی بودند، این بود که چرا محل نگهداری سالمندان و معلولین ذهنی یکی است؟ لطفاً در این رابطه توضیح بفرمایید.

– نه، اتفاقاً سالن سالمندان از معلولین ذهنی جداست.

– کاشان اول:  منظور ما از معلولین ذهنی، آلزایمری‌های شدید است؟ و از طرفی اگر چه سالن سالمندان از معلولین ذهنی جدا است، اما رفت و آمد آنها یه سالن‌ها آزاد است.

– این سوال را باید از بهزیستی بپرسید، چرا که این افراد را بهزیستی به ما معرفی می‌کنند و اگر ما آنها را به خاطر وضعیت حادشان پذیرش نکنیم از جانب دادستان نامه می‌آید که چون غیر از اینجا جای دیگری نیست، باید پذیرش کنید و ما هم در حال حاضر راه دیگری نداریم؛ از طرفی اگر ما بخواهیم فقط یک سالن اضافه کنیم بیش از ۲ میلیارد تومان هزینه در بردارد.

خود ما هم راغبیم که مددجویانی که پذیرش می‌کنیم یک دست باشند، برای مثال فقط ۳۰۰ سالمند را پذیرش کنیم؛ چرا که هزینه مراقبت از معلولین ذهنی فوق‌العاده زیاد است.

از طرفی خود معلولین ذهنی هم دارای درجات مختلفی از لحاظ قوه درک هستند، عده‌ای از آنها قدرت سخن گفتن و برقراری ارتباط دارند، اما بعضی از آنها حتی قدرت کنترل قضای حاجت خود را هم ندارند و ما چاره‌ای جز پذیرش انواع و اقسام آنها را نداریم.

روز اولی که ما اینجا مشغول شدیم برای اینجا کتابخانه احداث کردیم و بیش از هزار کتاب آوردیم تا سالمندان مطالعه کنند، اما وقتی با بهزیستی وارد همکاری شدیم با سالمندانی مواجه شدیم که اصلاً قدرت حرکت ندارند!

– کاشان اول: چرا از ظرفیت خیرین برای احداث سالن جدید استفاده نمی‌کنید؟

– با فرهنگ‌سازی‌هایی که صورت گرفته از ظرفیت خیرین استفاده می‌شود، برای مثال اخیراً یک سالن آمفی تئاتر به نام «بام فین» در نزدیکی مجتمع گلابچی احداث شده که هزینه‌ی مراسماتی که در آنجا برگزار می‌شود صرف هزینه‌های مجتمع می‌شود و الحمدلله استقبال خوبی هم صورت گرفته است.

اتفاقاً اگر ما می‌خواستیم به بودجه‌های دولتی بسنده کنیم، برای مثال بهزیستی به ازای هر مددجو ۴۵۰ هزار تومان به ما می‌دهد؛ حتی حقوق پرسنل اینجا را هم نمی‌توانستیم بپردازیم، اما خوشبختانه الآن حقوق حدود ۱۰۳ نفر از پرسنل اینجا به طور مرتب پرداخت می‌شود و خیرین از این مجموعه حمایت می‌کنند.

مشکل کمبود آب داریم

– کاشان اول: چرا فضای سبز و تفریحات اینجا از کیفیت خوبی برخوردار نیست؟

– به خاطر اینکه آب نداریم، فضای سبز و درختان اینجا قبلاً به این صورت نبوده و الآن به خاطر کم‌آبی به این شکل در آمده است و اگر این وضعیت ادامه پیدا کند تأمین آب شرب آنها هم با مشکل مواجه خواهد شد.

از طرفی با رایزنی‌هایی که با شهرداری داشته‌ایم به آنها گفته‌ایم که اینجا را حداقل مثل یک پارک به حساب بیاورند و نیمکت‌ها و امکانات تفریحی اینجا از قبیل آلاچیق و مانند آن را تأمین کنند.

– کاشان اول: به نظر شما علت اصلی مراجعه خانواده‌ها به اینجا چیست؟

– ناچاری؛ جون امکانات، وقت و دانش کافی برای نگداری سالمند را ندارند و به همین خاطر باعث ضربه زدن به سالمند خواهند شد، اما پرسنلی که در اینجا مشغول هستند، کار و تخصصشان مراقبت و نگهداری از سالمند است.

برای مثال اگر یک سالمند قدرت کنترل قضای حاجت خود را نداشته باشد، جابه‌جا کردن آنها از عهده‌ی خانواده ساخته نیست و به مرور آنها زخم بستر می‌گیرند.

کسانی به طور داوطلبانه به اینجا آمده و سالمندان را به حمام می‌برند

– کاشان اول: آیا راه برای کسانی که می‌خواهند به اینجا آمده و با سالمندان انس داشته و صحبت کنند و یا برای مثال با آنها بازی و تفریح داشته باشند، باز است؟

– بله، همین الآن هم کسانی به اینجا می‌آیند و برای سالمندان موسیقی و آهنگ شاد اجرا می‌کنند و یا اینکه خانم‌هایی به اینجا آمده و سالمندان خانم را آرایش می‌کنند و یا حتی آنها را به حمام می‌برند و از این قبیل کارها در روحیه سالمندان فوق العاده موثر است.

– کاشان اول: خیلی ممنون از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.