به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنان کویر ، در کرمان بناهای متعددی با نام دختر و زن وجود دارد. از بزرگترین و پر اهمیت ترین آنان با نام قلعه دختر در شهر کرمان تا بناها و امامزاده ها و حتی فضاهای طبیعی دیگری چون آبشار دختر کش و ...همه و همه نام دختر و زن را بر خود دارند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان کویر,مشخصات این ابنیه و آثار چنین است که « همه آن ها بر بلندیها و نقاط صعب العبور قرارا دارند، اغلب بنای مربوط به قبل از اسلام و خصوصا عهد ساسانی را دارا می باشند که بیشتر جنبه ی تقدس و عبادتی دارندو یا قلعه های دفاعی معتبری بوده اند.»
اما این که دختران و زنان کرمانی ، آستین بالا زده و به ساختن این بناها همت گمارده اند درست به نظر نمی رسد. شاید این تصور پیش اید که در دیار ما نیز «فرهادهایی» یافت شده و عشق شیرین به دلیل نبود بیستون ، سینه دشتها و زمین های این سامان را نشانه گرفته و با تیشه عشق و شور و شیدایی به ساخت بناهایی همت گمارده و نام محبوب خود را بر آن نهاده باشند نیز چندان درست به نظر نمی رسد، زیرا برخی از آن ها به نام پیرزن ها و زنان سن و سال دار ثبت شده که بعید است جاذبه ی آن ها، سازندگان را –آن هم در میانه آفتاب سوزان کویر- به میدان ساز و ساخت کشیده باشد.
این گمان هم که مردان کرمانی به پاس زحمات و فداکاریهای زنان و دختران این دیار، آثاری ساخته و نام آنها را زیب و زیور بناهای یاد شده کرده باشند، بعید به نظر می رسد.
اگر چه بسیاری از تعبیرها و تفسیرهای دیگری نظیر آن چه گذشت، ما را به این نتیجه نمی رساند و وجه تسیمه این بناها را روشن نمی کند اما شاید در یک مورد بتوان به این نتیجه رسید و آن اینکه منظور از دختر، همان ناهید یا آناهیتا، الهه آب و باران و زایش است.
در زیر به آثاری اشاره می کنیم که در استان کرمان نام دختر و زن را به خود گرفته اند:
قلعه دختر،بی بی حیات، حلیمه خاتون، قلعه دختر نیسا و بند نساء، سنگ دختر،بی بی دختر، قلعه دختر کوهبند، قلعه دختر کوهبنان، گود دختر، قلعه خواهران بم، قلعه دختر راور، کهن نیسون، زیارتگاه امازاده بی بی حیات در بارچی،آب انبار بی بی سلطان مرادی، آرامگاه بی بی صفیه، قلعه دختر خنامان، قلعه چهل دختر، بیمارستان زنانه مرسلین، قلعه زهرا خانم، تم دختر، رباط ناسی، زیارت بی بی طیبه، قلعه سر نساء، آبشار دختر کش، چشمه عروس، درخ دختر، بی بی سه شنبه .
حلیمه خاتون:
یکی از آثاری که به نام بانویی خیرخواه و عابد و خداجو نام گرفته ، مکان کوچکی بر فراز یکی از ارتفاعات مسجد صاحب الزمان است. این مجموعه ی کوچک 64 متر مربع وسعت دارد و در میانه آن ضریح کوچکی بر روی قبر واقع شده که عده ای آن را از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) می دانند که البته سند کمعتبری در این مورد وجود ندارد.
قدمت بنای حلیمه خاتون نیز مشخص نیست هرچند که سقف گنبدی زیبا و کتیبه های حاوی آیاتی از کلام الله مجید و اشعار مذهبی، از ظرائف خاصی برخوردارند. در سال 1330 شمسی مرحوم حبیب الله محمدی معروف به حبیب زرگر در مقابل این بنا ، تختگاهی به نام خود احداث کرد که در آن روز ها میعادگاه اهل عرفان بود.علاوه بر ان شب های جمعه تا پاسی از شب، محل حضور زنداه داران و متهجدین و عابدان بود.
قلعه دختر نیسا و بند نساء:
در بم کرمان ، قلعه ای به نام قلعه دختر نیسا داریم و علاوه بر ان بندی در انجا هست که به نام بند نیسا معروف است و هنوز هم در بم مورد اهمیت است.این بند معروف به زنی است و می گویند «تدودخاتون»! همسر اردشیر بابکان، پس از آن که اردشیر کرمان را تسخیر کرد آن را ساخته است.
سنگ دختر:
در محل خالکوه پاریز، چشمه آب کوچکی در کنار سنگ بزرگی قرار دارد که به آن سنگ دختر می گویند و مورد احترام است. آش شیر آن خود حکایتی است این نکته را هم عرض کنم که بانوی کوه کنایه از صدا و انعکاس صوتی است که در کوه می پیچد.
در افسانه های قدیم این صدا را به بانویی نسبت می دادند که در کوه پنهان شده است. به اعتقاد عامه تمام کوهها بانو داشته اند، نظامی می گوید:
هر چه کهن تر، بتردند این گروه
هیچ نه جز بانگ،چو بانوی کوه
و خاقانی می گوید:
جز بانو و شاه، کوه و دریا
کس در یک دودمان ندیده است
شاید به همین سبب است که معابد بانو را معمولا بر فراز کوه ها می ساخته اند و به صورت قلعه های کوهستانی در می آوردند.
برگرفته از کتاب: زن کرمانی روشنای زندگانی
ادامه دارد...
انتهای پیام/
مشخصات این ابنیه و آثار چنین است که « همه آن ها بر بلندیها و نقاط صعب العبور قرارا دارند، اغلب بنای مربوط به قبل از اسلام و خصوصا عهد ساسانی را دارا می باشند که بیشتر جنبه ی تقدس و عبادتی دارندو یا قلعه های دفاعی معتبری بوده اند.»
اما این که دختران و زنان کرمانی ، آستین بالا زده و به ساختن این بناها همت گمارده اند درست به نظر نمی رسد. شاید این تصور پیش اید که در دیار ما نیز «فرهادهایی» یافت شده و عشق شیرین به دلیل نبود بیستون ، سینه دشتها و زمین های این سامان را نشانه گرفته و با تیشه عشق و شور و شیدایی به ساخت بناهایی همت گمارده و نام محبوب خود را بر آن نهاده باشند نیز چندان درست به نظر نمی رسد، زیرا برخی از آن ها به نام پیرزن ها و زنان سن و سال دار ثبت شده که بعید است جاذبه ی آن ها، سازندگان را –آن هم در میانه آفتاب سوزان کویر- به میدان ساز و ساخت کشیده باشد.
این گمان هم که مردان کرمانی به پاس زحمات و فداکاریهای زنان و دختران این دیار، آثاری ساخته و نام آنها را زیب و زیور بناهای یاد شده کرده باشند، بعید به نظر می رسد.
اگر چه بسیاری از تعبیرها و تفسیرهای دیگری نظیر آن چه گذشت، ما را به این نتیجه نمی رساند و وجه تسیمه این بناها را روشن نمی کند اما شاید در یک مورد بتوان به این نتیجه رسید و آن اینکه منظور از دختر، همان ناهید یا آناهیتا، الهه آب و باران و زایش است.
در زیر به آثاری اشاره می کنیم که در استان کرمان نام دختر و زن را به خود گرفته اند:
قلعه دختر،بی بی حیات، حلیمه خاتون، قلعه دختر نیسا و بند نساء، سنگ دختر،بی بی دختر، قلعه دختر کوهبند، قلعه دختر کوهبنان، گود دختر، قلعه خواهران بم، قلعه دختر راور، کهن نیسون، زیارتگاه امازاده بی بی حیات در بارچی،آب انبار بی بی سلطان مرادی، آرامگاه بی بی صفیه، قلعه دختر خنامان، قلعه چهل دختر، بیمارستان زنانه مرسلین، قلعه زهرا خانم، تم دختر، رباط ناسی، زیارت بی بی طیبه، قلعه سر نساء، آبشار دختر کش، چشمه عروس، درخ دختر، بی بی سه شنبه .
حلیمه خاتون:
یکی از آثاری که به نام بانویی خیرخواه و عابد و خداجو نام گرفته ، مکان کوچکی بر فراز یکی از ارتفاعات مسجد صاحب الزمان است. این مجموعه ی کوچک 64 متر مربع وسعت دارد و در میانه آن ضریح کوچکی بر روی قبر واقع شده که عده ای آن را از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) می دانند که البته سند کمعتبری در این مورد وجود ندارد.
قدمت بنای حلیمه خاتون نیز مشخص نیست هرچند که سقف گنبدی زیبا و کتیبه های حاوی آیاتی از کلام الله مجید و اشعار مذهبی، از ظرائف خاصی برخوردارند. در سال 1330 شمسی مرحوم حبیب الله محمدی معروف به حبیب زرگر در مقابل این بنا ، تختگاهی به نام خود احداث کرد که در آن روز ها میعادگاه اهل عرفان بود.علاوه بر ان شب های جمعه تا پاسی از شب، محل حضور زنداه داران و متهجدین و عابدان بود.
قلعه دختر نیسا و بند نساء:
در بم کرمان ، قلعه ای به نام قلعه دختر نیسا داریم و علاوه بر ان بندی در انجا هست که به نام بند نیسا معروف است و هنوز هم در بم مورد اهمیت است.این بند معروف به زنی است و می گویند «تدودخاتون»! همسر اردشیر بابکان، پس از آن که اردشیر کرمان را تسخیر کرد آن را ساخته است.
سنگ دختر:
در محل خالکوه پاریز، چشمه آب کوچکی در کنار سنگ بزرگی قرار دارد که به آن سنگ دختر می گویند و مورد احترام است. آش شیر آن خود حکایتی است این نکته را هم عرض کنم که بانوی کوه کنایه از صدا و انعکاس صوتی است که در کوه می پیچد.
در افسانه های قدیم این صدا را به بانویی نسبت می دادند که در کوه پنهان شده است. به اعتقاد عامه تمام کوهها بانو داشته اند، نظامی می گوید:
هر چه کهن تر، بتردند این گروه
هیچ نه جز بانگ،چو بانوی کوه
و خاقانی می گوید:
جز بانو و شاه، کوه و دریا
کس در یک دودمان ندیده است
شاید به همین سبب است که معابد بانو را معمولا بر فراز کوه ها می ساخته اند و به صورت قلعه های کوهستانی در می آوردند.
برگرفته از کتاب: زن کرمانی روشنای زندگانی
ادامه دارد...
انتهای پیام/
مشخصات این ابنیه و آثار چنین است که « همه آن ها بر بلندیها و نقاط صعب العبور قرارا دارند، اغلب بنای مربوط به قبل از اسلام و خصوصا عهد ساسانی را دارا می باشند که بیشتر جنبه ی تقدس و عبادتی دارندو یا قلعه های دفاعی معتبری بوده اند.»
اما این که دختران و زنان کرمانی ، آستین بالا زده و به ساختن این بناها همت گمارده اند درست به نظر نمی رسد. شاید این تصور پیش اید که در دیار ما نیز «فرهادهایی» یافت شده و عشق شیرین به دلیل نبود بیستون ، سینه دشتها و زمین های این سامان را نشانه گرفته و با تیشه عشق و شور و شیدایی به ساخت بناهایی همت گمارده و نام محبوب خود را بر آن نهاده باشند نیز چندان درست به نظر نمی رسد، زیرا برخی از آن ها به نام پیرزن ها و زنان سن و سال دار ثبت شده که بعید است جاذبه ی آن ها، سازندگان را –آن هم در میانه آفتاب سوزان کویر- به میدان ساز و ساخت کشیده باشد.
این گمان هم که مردان کرمانی به پاس زحمات و فداکاریهای زنان و دختران این دیار، آثاری ساخته و نام آنها را زیب و زیور بناهای یاد شده کرده باشند، بعید به نظر می رسد.
اگر چه بسیاری از تعبیرها و تفسیرهای دیگری نظیر آن چه گذشت، ما را به این نتیجه نمی رساند و وجه تسیمه این بناها را روشن نمی کند اما شاید در یک مورد بتوان به این نتیجه رسید و آن اینکه منظور از دختر، همان ناهید یا آناهیتا، الهه آب و باران و زایش است.
در زیر به آثاری اشاره می کنیم که در استان کرمان نام دختر و زن را به خود گرفته اند:
قلعه دختر،بی بی حیات، حلیمه خاتون، قلعه دختر نیسا و بند نساء، سنگ دختر،بی بی دختر، قلعه دختر کوهبند، قلعه دختر کوهبنان، گود دختر، قلعه خواهران بم، قلعه دختر راور، کهن نیسون، زیارتگاه امازاده بی بی حیات در بارچی،آب انبار بی بی سلطان مرادی، آرامگاه بی بی صفیه، قلعه دختر خنامان، قلعه چهل دختر، بیمارستان زنانه مرسلین، قلعه زهرا خانم، تم دختر، رباط ناسی، زیارت بی بی طیبه، قلعه سر نساء، آبشار دختر کش، چشمه عروس، درخ دختر، بی بی سه شنبه .
حلیمه خاتون:
یکی از آثاری که به نام بانویی خیرخواه و عابد و خداجو نام گرفته ، مکان کوچکی بر فراز یکی از ارتفاعات مسجد صاحب الزمان است. این مجموعه ی کوچک 64 متر مربع وسعت دارد و در میانه آن ضریح کوچکی بر روی قبر واقع شده که عده ای آن را از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) می دانند که البته سند کمعتبری در این مورد وجود ندارد.
قدمت بنای حلیمه خاتون نیز مشخص نیست هرچند که سقف گنبدی زیبا و کتیبه های حاوی آیاتی از کلام الله مجید و اشعار مذهبی، از ظرائف خاصی برخوردارند. در سال 1330 شمسی مرحوم حبیب الله محمدی معروف به حبیب زرگر در مقابل این بنا ، تختگاهی به نام خود احداث کرد که در آن روز ها میعادگاه اهل عرفان بود.علاوه بر ان شب های جمعه تا پاسی از شب، محل حضور زنداه داران و متهجدین و عابدان بود.
قلعه دختر نیسا و بند نساء:
در بم کرمان ، قلعه ای به نام قلعه دختر نیسا داریم و علاوه بر ان بندی در انجا هست که به نام بند نیسا معروف است و هنوز هم در بم مورد اهمیت است.این بند معروف به زنی است و می گویند «تدودخاتون»! همسر اردشیر بابکان، پس از آن که اردشیر کرمان را تسخیر کرد آن را ساخته است.
سنگ دختر:
در محل خالکوه پاریز، چشمه آب کوچکی در کنار سنگ بزرگی قرار دارد که به آن سنگ دختر می گویند و مورد احترام است. آش شیر آن خود حکایتی است این نکته را هم عرض کنم که بانوی کوه کنایه از صدا و انعکاس صوتی است که در کوه می پیچد.
در افسانه های قدیم این صدا را به بانویی نسبت می دادند که در کوه پنهان شده است. به اعتقاد عامه تمام کوهها بانو داشته اند، نظامی می گوید:
هر چه کهن تر، بتردند این گروه
هیچ نه جز بانگ،چو بانوی کوه
و خاقانی می گوید:
جز بانو و شاه، کوه و دریا
کس در یک دودمان ندیده است
شاید به همین سبب است که معابد بانو را معمولا بر فراز کوه ها می ساخته اند و به صورت قلعه های کوهستانی در می آوردند.
برگرفته از کتاب: زن کرمانی روشنای زندگانی
ادامه دارد...
انتهای پیام/
مشخصات این ابنیه و آثار چنین است که « همه آن ها بر بلندیها و نقاط صعب العبور قرارا دارند، اغلب بنای مربوط به قبل از اسلام و خصوصا عهد ساسانی را دارا می باشند که بیشتر جنبه ی تقدس و عبادتی دارندو یا قلعه های دفاعی معتبری بوده اند.»
اما این که دختران و زنان کرمانی ، آستین بالا زده و به ساختن این بناها همت گمارده اند درست به نظر نمی رسد. شاید این تصور پیش اید که در دیار ما نیز «فرهادهایی» یافت شده و عشق شیرین به دلیل نبود بیستون ، سینه دشتها و زمین های این سامان را نشانه گرفته و با تیشه عشق و شور و شیدایی به ساخت بناهایی همت گمارده و نام محبوب خود را بر آن نهاده باشند نیز چندان درست به نظر نمی رسد، زیرا برخی از آن ها به نام پیرزن ها و زنان سن و سال دار ثبت شده که بعید است جاذبه ی آن ها، سازندگان را –آن هم در میانه آفتاب سوزان کویر- به میدان ساز و ساخت کشیده باشد.
این گمان هم که مردان کرمانی به پاس زحمات و فداکاریهای زنان و دختران این دیار، آثاری ساخته و نام آنها را زیب و زیور بناهای یاد شده کرده باشند، بعید به نظر می رسد.
اگر چه بسیاری از تعبیرها و تفسیرهای دیگری نظیر آن چه گذشت، ما را به این نتیجه نمی رساند و وجه تسیمه این بناها را روشن نمی کند اما شاید در یک مورد بتوان به این نتیجه رسید و آن اینکه منظور از دختر، همان ناهید یا آناهیتا، الهه آب و باران و زایش است.
در زیر به آثاری اشاره می کنیم که در استان کرمان نام دختر و زن را به خود گرفته اند:
قلعه دختر،بی بی حیات، حلیمه خاتون، قلعه دختر نیسا و بند نساء، سنگ دختر،بی بی دختر، قلعه دختر کوهبند، قلعه دختر کوهبنان، گود دختر، قلعه خواهران بم، قلعه دختر راور، کهن نیسون، زیارتگاه امازاده بی بی حیات در بارچی،آب انبار بی بی سلطان مرادی، آرامگاه بی بی صفیه، قلعه دختر خنامان، قلعه چهل دختر، بیمارستان زنانه مرسلین، قلعه زهرا خانم، تم دختر، رباط ناسی، زیارت بی بی طیبه، قلعه سر نساء، آبشار دختر کش، چشمه عروس، درخ دختر، بی بی سه شنبه .
حلیمه خاتون:
یکی از آثاری که به نام بانویی خیرخواه و عابد و خداجو نام گرفته ، مکان کوچکی بر فراز یکی از ارتفاعات مسجد صاحب الزمان است. این مجموعه ی کوچک 64 متر مربع وسعت دارد و در میانه آن ضریح کوچکی بر روی قبر واقع شده که عده ای آن را از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) می دانند که البته سند کمعتبری در این مورد وجود ندارد.
قدمت بنای حلیمه خاتون نیز مشخص نیست هرچند که سقف گنبدی زیبا و کتیبه های حاوی آیاتی از کلام الله مجید و اشعار مذهبی، از ظرائف خاصی برخوردارند. در سال 1330 شمسی مرحوم حبیب الله محمدی معروف به حبیب زرگر در مقابل این بنا ، تختگاهی به نام خود احداث کرد که در آن روز ها میعادگاه اهل عرفان بود.علاوه بر ان شب های جمعه تا پاسی از شب، محل حضور زنداه داران و متهجدین و عابدان بود.
قلعه دختر نیسا و بند نساء:
در بم کرمان ، قلعه ای به نام قلعه دختر نیسا داریم و علاوه بر ان بندی در انجا هست که به نام بند نیسا معروف است و هنوز هم در بم مورد اهمیت است.این بند معروف به زنی است و می گویند «تدودخاتون»! همسر اردشیر بابکان، پس از آن که اردشیر کرمان را تسخیر کرد آن را ساخته است.
سنگ دختر:
در محل خالکوه پاریز، چشمه آب کوچکی در کنار سنگ بزرگی قرار دارد که به آن سنگ دختر می گویند و مورد احترام است. آش شیر آن خود حکایتی است این نکته را هم عرض کنم که بانوی کوه کنایه از صدا و انعکاس صوتی است که در کوه می پیچد.
در افسانه های قدیم این صدا را به بانویی نسبت می دادند که در کوه پنهان شده است. به اعتقاد عامه تمام کوهها بانو داشته اند، نظامی می گوید:
هر چه کهن تر، بتردند این گروه
هیچ نه جز بانگ،چو بانوی کوه
و خاقانی می گوید:
جز بانو و شاه، کوه و دریا
کس در یک دودمان ندیده است
شاید به همین سبب است که معابد بانو را معمولا بر فراز کوه ها می ساخته اند و به صورت قلعه های کوهستانی در می آوردند.
برگرفته از کتاب: زن کرمانی روشنای زندگانی
ادامه دارد...
انتهای پیام/
مشخصات این ابنیه و آثار چنین است که « همه آن ها بر بلندیها و نقاط صعب العبور قرارا دارند، اغلب بنای مربوط به قبل از اسلام و خصوصا عهد ساسانی را دارا می باشند که بیشتر جنبه ی تقدس و عبادتی دارندو یا قلعه های دفاعی معتبری بوده اند.»
اما این که دختران و زنان کرمانی ، آستین بالا زده و به ساختن این بناها همت گمارده اند درست به نظر نمی رسد. شاید این تصور پیش اید که در دیار ما نیز «فرهادهایی» یافت شده و عشق شیرین به دلیل نبود بیستون ، سینه دشتها و زمین های این سامان را نشانه گرفته و با تیشه عشق و شور و شیدایی به ساخت بناهایی همت گمارده و نام محبوب خود را بر آن نهاده باشند نیز چندان درست به نظر نمی رسد، زیرا برخی از آن ها به نام پیرزن ها و زنان سن و سال دار ثبت شده که بعید است جاذبه ی آن ها، سازندگان را –آن هم در میانه آفتاب سوزان کویر- به میدان ساز و ساخت کشیده باشد.
این گمان هم که مردان کرمانی به پاس زحمات و فداکاریهای زنان و دختران این دیار، آثاری ساخته و نام آنها را زیب و زیور بناهای یاد شده کرده باشند، بعید به نظر می رسد.
اگر چه بسیاری از تعبیرها و تفسیرهای دیگری نظیر آن چه گذشت، ما را به این نتیجه نمی رساند و وجه تسیمه این بناها را روشن نمی کند اما شاید در یک مورد بتوان به این نتیجه رسید و آن اینکه منظور از دختر، همان ناهید یا آناهیتا، الهه آب و باران و زایش است.
در زیر به آثاری اشاره می کنیم که در استان کرمان نام دختر و زن را به خود گرفته اند:
قلعه دختر،بی بی حیات، حلیمه خاتون، قلعه دختر نیسا و بند نساء، سنگ دختر،بی بی دختر، قلعه دختر کوهبند، قلعه دختر کوهبنان، گود دختر، قلعه خواهران بم، قلعه دختر راور، کهن نیسون، زیارتگاه امازاده بی بی حیات در بارچی،آب انبار بی بی سلطان مرادی، آرامگاه بی بی صفیه، قلعه دختر خنامان، قلعه چهل دختر، بیمارستان زنانه مرسلین، قلعه زهرا خانم، تم دختر، رباط ناسی، زیارت بی بی طیبه، قلعه سر نساء، آبشار دختر کش، چشمه عروس، درخ دختر، بی بی سه شنبه .
حلیمه خاتون:
یکی از آثاری که به نام بانویی خیرخواه و عابد و خداجو نام گرفته ، مکان کوچکی بر فراز یکی از ارتفاعات مسجد صاحب الزمان است. این مجموعه ی کوچک 64 متر مربع وسعت دارد و در میانه آن ضریح کوچکی بر روی قبر واقع شده که عده ای آن را از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) می دانند که البته سند کمعتبری در این مورد وجود ندارد.
قدمت بنای حلیمه خاتون نیز مشخص نیست هرچند که سقف گنبدی زیبا و کتیبه های حاوی آیاتی از کلام الله مجید و اشعار مذهبی، از ظرائف خاصی برخوردارند. در سال 1330 شمسی مرحوم حبیب الله محمدی معروف به حبیب زرگر در مقابل این بنا ، تختگاهی به نام خود احداث کرد که در آن روز ها میعادگاه اهل عرفان بود.علاوه بر ان شب های جمعه تا پاسی از شب، محل حضور زنداه داران و متهجدین و عابدان بود.
قلعه دختر نیسا و بند نساء:
در بم کرمان ، قلعه ای به نام قلعه دختر نیسا داریم و علاوه بر ان بندی در انجا هست که به نام بند نیسا معروف است و هنوز هم در بم مورد اهمیت است.این بند معروف به زنی است و می گویند «تدودخاتون»! همسر اردشیر بابکان، پس از آن که اردشیر کرمان را تسخیر کرد آن را ساخته است.
سنگ دختر:
در محل خالکوه پاریز، چشمه آب کوچکی در کنار سنگ بزرگی قرار دارد که به آن سنگ دختر می گویند و مورد احترام است. آش شیر آن خود حکایتی است این نکته را هم عرض کنم که بانوی کوه کنایه از صدا و انعکاس صوتی است که در کوه می پیچد.
در افسانه های قدیم این صدا را به بانویی نسبت می دادند که در کوه پنهان شده است. به اعتقاد عامه تمام کوهها بانو داشته اند، نظامی می گوید:
هر چه کهن تر، بتردند این گروه
هیچ نه جز بانگ،چو بانوی کوه
و خاقانی می گوید:
جز بانو و شاه، کوه و دریا
کس در یک دودمان ندیده است
شاید به همین سبب است که معابد بانو را معمولا بر فراز کوه ها می ساخته اند و به صورت قلعه های کوهستانی در می آوردند.
برگرفته از کتاب: زن کرمانی روشنای زندگانی
ادامه دارد...
انتهای پیام/
مشخصات این ابنیه و آثار چنین است که « همه آن ها بر بلندیها و نقاط صعب العبور قرارا دارند، اغلب بنای مربوط به قبل از اسلام و خصوصا عهد ساسانی را دارا می باشند که بیشتر جنبه ی تقدس و عبادتی دارندو یا قلعه های دفاعی معتبری بوده اند.»
اما این که دختران و زنان کرمانی ، آستین بالا زده و به ساختن این بناها همت گمارده اند درست به نظر نمی رسد. شاید این تصور پیش اید که در دیار ما نیز «فرهادهایی» یافت شده و عشق شیرین به دلیل نبود بیستون ، سینه دشتها و زمین های این سامان را نشانه گرفته و با تیشه عشق و شور و شیدایی به ساخت بناهایی همت گمارده و نام محبوب خود را بر آن نهاده باشند نیز چندان درست به نظر نمی رسد، زیرا برخی از آن ها به نام پیرزن ها و زنان سن و سال دار ثبت شده که بعید است جاذبه ی آن ها، سازندگان را –آن هم در میانه آفتاب سوزان کویر- به میدان ساز و ساخت کشیده باشد.
این گمان هم که مردان کرمانی به پاس زحمات و فداکاریهای زنان و دختران این دیار، آثاری ساخته و نام آنها را زیب و زیور بناهای یاد شده کرده باشند، بعید به نظر می رسد.
اگر چه بسیاری از تعبیرها و تفسیرهای دیگری نظیر آن چه گذشت، ما را به این نتیجه نمی رساند و وجه تسیمه این بناها را روشن نمی کند اما شاید در یک مورد بتوان به این نتیجه رسید و آن اینکه منظور از دختر، همان ناهید یا آناهیتا، الهه آب و باران و زایش است.
در زیر به آثاری اشاره می کنیم که در استان کرمان نام دختر و زن را به خود گرفته اند:
قلعه دختر،بی بی حیات، حلیمه خاتون، قلعه دختر نیسا و بند نساء، سنگ دختر،بی بی دختر، قلعه دختر کوهبند، قلعه دختر کوهبنان، گود دختر، قلعه خواهران بم، قلعه دختر راور، کهن نیسون، زیارتگاه امازاده بی بی حیات در بارچی،آب انبار بی بی سلطان مرادی، آرامگاه بی بی صفیه، قلعه دختر خنامان، قلعه چهل دختر، بیمارستان زنانه مرسلین، قلعه زهرا خانم، تم دختر، رباط ناسی، زیارت بی بی طیبه، قلعه سر نساء، آبشار دختر کش، چشمه عروس، درخ دختر، بی بی سه شنبه .
حلیمه خاتون:
یکی از آثاری که به نام بانویی خیرخواه و عابد و خداجو نام گرفته ، مکان کوچکی بر فراز یکی از ارتفاعات مسجد صاحب الزمان است. این مجموعه ی کوچک 64 متر مربع وسعت دارد و در میانه آن ضریح کوچکی بر روی قبر واقع شده که عده ای آن را از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) می دانند که البته سند کمعتبری در این مورد وجود ندارد.
قدمت بنای حلیمه خاتون نیز مشخص نیست هرچند که سقف گنبدی زیبا و کتیبه های حاوی آیاتی از کلام الله مجید و اشعار مذهبی، از ظرائف خاصی برخوردارند. در سال 1330 شمسی مرحوم حبیب الله محمدی معروف به حبیب زرگر در مقابل این بنا ، تختگاهی به نام خود احداث کرد که در آن روز ها میعادگاه اهل عرفان بود.علاوه بر ان شب های جمعه تا پاسی از شب، محل حضور زنداه داران و متهجدین و عابدان بود.
قلعه دختر نیسا و بند نساء:
در بم کرمان ، قلعه ای به نام قلعه دختر نیسا داریم و علاوه بر ان بندی در انجا هست که به نام بند نیسا معروف است و هنوز هم در بم مورد اهمیت است.این بند معروف به زنی است و می گویند «تدودخاتون»! همسر اردشیر بابکان، پس از آن که اردشیر کرمان را تسخیر کرد آن را ساخته است.
سنگ دختر:
در محل خالکوه پاریز، چشمه آب کوچکی در کنار سنگ بزرگی قرار دارد که به آن سنگ دختر می گویند و مورد احترام است. آش شیر آن خود حکایتی است این نکته را هم عرض کنم که بانوی کوه کنایه از صدا و انعکاس صوتی است که در کوه می پیچد.
در افسانه های قدیم این صدا را به بانویی نسبت می دادند که در کوه پنهان شده است. به اعتقاد عامه تمام کوهها بانو داشته اند، نظامی می گوید:
هر چه کهن تر، بتردند این گروه
هیچ نه جز بانگ،چو بانوی کوه
و خاقانی می گوید:
جز بانو و شاه، کوه و دریا
کس در یک دودمان ندیده است
شاید به همین سبب است که معابد بانو را معمولا بر فراز کوه ها می ساخته اند و به صورت قلعه های کوهستانی در می آوردند.
برگرفته از کتاب: زن کرمانی روشنای زندگانی
ادامه دارد...
انتهای پیام/
مشخصات این ابنیه و آثار چنین است که « همه آن ها بر بلندیها و نقاط صعب العبور قرارا دارند، اغلب بنای مربوط به قبل از اسلام و خصوصا عهد ساسانی را دارا می باشند که بیشتر جنبه ی تقدس و عبادتی دارندو یا قلعه های دفاعی معتبری بوده اند.»
,اما این که دختران و زنان کرمانی ، آستین بالا زده و به ساختن این بناها همت گمارده اند درست به نظر نمی رسد. شاید این تصور پیش اید که در دیار ما نیز «فرهادهایی» یافت شده و عشق شیرین به دلیل نبود بیستون ، سینه دشتها و زمین های این سامان را نشانه گرفته و با تیشه عشق و شور و شیدایی به ساخت بناهایی همت گمارده و نام محبوب خود را بر آن نهاده باشند نیز چندان درست به نظر نمی رسد، زیرا برخی از آن ها به نام پیرزن ها و زنان سن و سال دار ثبت شده که بعید است جاذبه ی آن ها، سازندگان را –آن هم در میانه آفتاب سوزان کویر- به میدان ساز و ساخت کشیده باشد.
,این گمان هم که مردان کرمانی به پاس زحمات و فداکاریهای زنان و دختران این دیار، آثاری ساخته و نام آنها را زیب و زیور بناهای یاد شده کرده باشند، بعید به نظر می رسد.
,اگر چه بسیاری از تعبیرها و تفسیرهای دیگری نظیر آن چه گذشت، ما را به این نتیجه نمی رساند و وجه تسیمه این بناها را روشن نمی کند اما شاید در یک مورد بتوان به این نتیجه رسید و آن اینکه منظور از دختر، همان ناهید یا آناهیتا، الهه آب و باران و زایش است.
,در زیر به آثاری اشاره می کنیم که در استان کرمان نام دختر و زن را به خود گرفته اند:
,قلعه دختر،بی بی حیات، حلیمه خاتون، قلعه دختر نیسا و بند نساء، سنگ دختر،بی بی دختر، قلعه دختر کوهبند، قلعه دختر کوهبنان، گود دختر، قلعه خواهران بم، قلعه دختر راور، کهن نیسون، زیارتگاه امازاده بی بی حیات در بارچی،آب انبار بی بی سلطان مرادی، آرامگاه بی بی صفیه، قلعه دختر خنامان، قلعه چهل دختر، بیمارستان زنانه مرسلین، قلعه زهرا خانم، تم دختر، رباط ناسی، زیارت بی بی طیبه، قلعه سر نساء، آبشار دختر کش، چشمه عروس، درخ دختر، بی بی سه شنبه .
,حلیمه خاتون:
, حلیمه خاتون:,یکی از آثاری که به نام بانویی خیرخواه و عابد و خداجو نام گرفته ، مکان کوچکی بر فراز یکی از ارتفاعات مسجد صاحب الزمان است. این مجموعه ی کوچک 64 متر مربع وسعت دارد و در میانه آن ضریح کوچکی بر روی قبر واقع شده که عده ای آن را از نوادگان امام موسی بن جعفر(ع) می دانند که البته سند کمعتبری در این مورد وجود ندارد.
,قدمت بنای حلیمه خاتون نیز مشخص نیست هرچند که سقف گنبدی زیبا و کتیبه های حاوی آیاتی از کلام الله مجید و اشعار مذهبی، از ظرائف خاصی برخوردارند. در سال 1330 شمسی مرحوم حبیب الله محمدی معروف به حبیب زرگر در مقابل این بنا ، تختگاهی به نام خود احداث کرد که در آن روز ها میعادگاه اهل عرفان بود.علاوه بر ان شب های جمعه تا پاسی از شب، محل حضور زنداه داران و متهجدین و عابدان بود.
,,
قلعه دختر نیسا و بند نساء:
, قلعه دختر نیسا و بند نساء:,در بم کرمان ، قلعه ای به نام قلعه دختر نیسا داریم و علاوه بر ان بندی در انجا هست که به نام بند نیسا معروف است و هنوز هم در بم مورد اهمیت است.این بند معروف به زنی است و می گویند «تدودخاتون»! همسر اردشیر بابکان، پس از آن که اردشیر کرمان را تسخیر کرد آن را ساخته است.
,,
سنگ دختر:
, سنگ دختر:,در محل خالکوه پاریز، چشمه آب کوچکی در کنار سنگ بزرگی قرار دارد که به آن سنگ دختر می گویند و مورد احترام است. آش شیر آن خود حکایتی است این نکته را هم عرض کنم که بانوی کوه کنایه از صدا و انعکاس صوتی است که در کوه می پیچد.
,در افسانه های قدیم این صدا را به بانویی نسبت می دادند که در کوه پنهان شده است. به اعتقاد عامه تمام کوهها بانو داشته اند، نظامی می گوید:
,هر چه کهن تر، بتردند این گروه
,هیچ نه جز بانگ،چو بانوی کوه
,و خاقانی می گوید:
,جز بانو و شاه، کوه و دریا
,کس در یک دودمان ندیده است
,شاید به همین سبب است که معابد بانو را معمولا بر فراز کوه ها می ساخته اند و به صورت قلعه های کوهستانی در می آوردند.
,برگرفته از کتاب: زن کرمانی روشنای زندگانی
,ادامه دارد...
,انتهای پیام/
,,
]
ارسال دیدگاه