درمان بیماری که پزشک را از چشمه به درمانگاه کشاند/ بیمار آمریکایی، تلنگری برای ادامه تحصیل در خارج از کشور

در میان جمع پزشکانی که برای مراسم آمده‌اند به سراغ برخی از آنها می‌رویم تا از خاطرات تلخ و شیرین روزهای خدمت خود برای ما بگویند:

دعای خیر بیمار درمان شده، بهترین خاطره ماست

رقیه جهاندار که پزشک عمومی شهرستان چالوس است و از سال 86 تاکنون در لباس پزشکی از درمانگاه روستایی تا مرکز بهداشت کار کرده است، گفت: وقتی بیماری نزد ما می‌آید و پس از درمان، ما را دعا می‌کند و می‌رود بهترین خاطره برای ماست.

وی با بیان اینکه گاهی توقع مردم از پزشک زیاد است، افزود: مردم دوست دارند که پزشک همیشه سرحال باشد و هرگز خسته نشود ولی با توجه به حجم و زمان فعالیت مسلما ما هم خسته می‌شویم.

جهاندار با اشاره به اینکه برخی افراد در مطب نوبت را رعایت نمی‌کنند و انتظار ویزیت زودهنگام دارند، اضافه کرد: این موارد گاهی خاطره بد می‌شود و خستگی ما را بیشتر می‌کند.

این پزشک عمومی که برای دومین سال در مراسم روز پزشک شرکت کرده است، گفت: با توجه به اینکه مسیر ما کمی دور است اگر پزشکان چند شهرستان در یک مکان نزدیک‌تری گردهم آیند، حضور در مراسم راحت‌تر می شود.

درمان بیماری که پزشک را از چشمه به درمانگاه کشاند

دکتر محمد احمدی از ستاد دانشگاه علوم پزشکی، یکی دیگر از مهمانان است که 15 سال سابقه خدمت دارد، وی که هم اکنون سرپرست اورژانس 115 ساری است از خاطرات خوب و بد خود این طور تعریف می‌کند:

سال‌ها پیش که در مرکز بهداشتی درمانی کار می‌کردم، معمولا تعطیلات آخر هفته برای گشت و گذار با خانواده به چشمه می‌رفتیم. در یکی از همین روزها مریضی به درمانگاه آوردند و اقوام آن فرد به چشمه آمدند و مرا برای درمان به مرکز بهداشت بردند و پس از رسیدگی به بیمار دوباره به چشمه بازگشتم.

مرگ هم‌زمان دوخواهر، صحنه بد زندگی من بود

وی با بیان اینکه خاطرات تلخ در زندگی پزشکان بسیار اتفاق می‌افتد، افزود: شبی در یکی از درمانگاه‌ها کشیک بودم که دو خواهر غرق شده را به مرکز آوردند، متاسفانه هر دو خواهر پیش از رسیدن به درمانگاه فوت کرده بودند و این صحنه بسیار بدی بود.

احمدی با اشاره به اینکه برگزاری مراسم روز پزشک برای افزایش انگیزه و روحیه پزشکان، فرصت خوبی است، گفت: معرفی برخی از پزشکانی که به صورت ناشناس در حال خدمت به مردم هستند، در چنین مراسم‌هایی، سبب تشویق و ترغیب آن‌ها برای ادامه فعالیت می‌شود.

دکتر نصرت الله گودرزیان که در سن 85 سالگی به سرمی‌برد، درباره خاطرات دوران تحصیل و درمان خود این‌طور توضیح داد:

سال 1317 در یکی از روستاهای بهشهر به دنیا آمدم و تحصیلات دوران ابتدایی و راهنمایی را در همان جا گذراندم، پدرم معتقد بود که زندگی در محلی بزرگ، انسان را بزرگ تربیت می‌کند برای همین تحصیلات دوران دبیرستان را با همت خانواده در تهران به پایان رساندم در سال 1337 وارد دانشگاه شدم.

بیمار آمریکایی، تلنگری برای ادامه تحصیل در خارج از کشور

پس از مدتی به عنوان پزشک عمومی در یکی از درمانگاه‌های بهشهر مشغول شدم تا اینکه یک روز بیماری آمریکایی برای درمان به نزدم آمد، فشار بیمار را گرفتم ولی به دلیل اینکه زبان انگلیسی نیاموخته بودم، هرچه سعی کردم نتوانستم به او بفهمانم که فشارش چند است و بیمار هم با بهت و حیرت به من زل زده بود.

پس از درمان بیمار آمریکایی، تلنگری به وجودم خورد که چرا برای ادامه تحصیل در کشوری خارجی اقدام نکنم، بنابراین پس از فراگیری کمی زبان خارجه برای ادامه تحصیل به آمریکا رفتم.

به خاطر دارم، پدرم مردی احساسی بود و درطول چهار سال تحصیل که در خارج از کشور سپری کردم تنها یک بار با من تماس گرفت و همان بار هم گریه امانش را برید.

همین موضوع سبب شد تا بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی به بهشهر برگردم و باز بنا بر سفارش پدر که می‌گفت: محیط بزرگ، انسان بزرگ پرورش می‌دهد به همراه فرزندان و خانواده به شهرستان ساری آمدم و همین جا ماندگار شدم.

وی با بیان اینکه برخی پزشکان، نسخه‌های گران برای بیماران تجویز می‌کنند، گفت: دلیلی برای نوشتن نسخه‌های گران و بستری کردن بیمارانی که به صورت سرپایی درمان می‌شوند وجود ندارد و در کشورهای خارجی مانند آمریکا سعی دارند که حتی بیمارانی که باید بستری شوند را به صورت سرپای درمان کنند تا وقت و هزینه آن‌ها هدر نرود.

تفهیم بیمار، درمان را آسان‌ می‌کند

دکتر گودرزیان در پایان با اشاره به اینکه برخی از ما پزشکان حوصله گوش دادن به سخنان بیمار را نداریم، گفت: اگر حوصله تفهیم بیماری را به مردم داشته باشیم، درمان آن‌ها به مراتب آسان‌تر می‌شود.

 

انتهای پیام/