یادی از بانوی پزشک فداکار در همدان/ عشق ورزیدن به مردم او را از خانواده و فرزندانش جدا کرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شبنم همدان، جمعی از همشهریان فرهنگ دوست به همراه اعضای تشکل های غیر دولتی « شهر من زنده بمان» ، «پویشگران سفر پاک» و «نبض سبز حیات» در کنار خانواده بانو ایراندخت میرهادی یاد و خاطره وی را  گرامی داشتند. شرکت کنندگان به حضور در کنار مزار این پزشک انسان دوست و مردمی و اهدای شاخه گل به وی ، از این بانو که همچنان ساکن دل های مردم شهر است، یاد کردند.

در طی مراسم هر یک از شرکت کنندگان از جمله همسایگان و فرزندان و بیماران دکتر میرهادی خاطره ای از وی و فداکاری هایش تعریف کردند.

بانو ایراندخت یک هنرمند واقعی بود  که در زمینه های نویسندگی, شاعری, مجسمه سازی, نقاشی, خطاطی, موسیقی, پزشکی , مترجمی و  تئاتر تبحر داشت و به سه زبان زنده ی دنیا مسلط بود.  آنچه مهم تر از توانایی ها و هنر وی بود انسان دوستی و بزرگواری این بانوی فداکار است.

در این مراسم علی نائینی محقق و نویسنده همدانی از تألیف کتاب جدیدش در مورد ایراندخت همدانی خبر داد. وی بخش هایی از بیوگرافی این بانوی مهربان و فعال را بیان کرد:

بیوگرافی پزشک فداکار

پدر ایراندخت  به نام سید فضل الله میر هادی در جنگ جهانی اول از دانشجویان تراز نوین بوده است از این رو در همان زمان برای تکمیل دوره ی مهندسی به آلمان اعزام شد و در آنجا با مادر ایراندخت به نام گرتادیتریش ازدواج کرد و پس از اتمام دوره به ایران بازگشتند.

اولین فرزند آنها ایراندخت است و پس از وی خواهرش توران و بعد از آن سه فرزند پسر به خانواده اضافه می شوند.

ایراندخت در دوران کودکی زبان انگلیسی و المانی و موسیقی و طراحی را از مادر فرا می گیرد و ادبیات فارسی و فرانسه و ورزش شنا را از پدر و اساتیدش می آموزد.

وی از کودکی باهوش بود و تحصیلاتش را در دبستان آلیانس و سپس البرز بعنوان نفر اول گذراند و پس از اخذ دیپلم برای گذراندن دوره ی پزشکی به همراه مادر به المان رفت .

آنها در جنگ جهانی دوم وارد آلمان شدند.  وی در آلمان نیز یک لحظه دست از تلاش بر نداشت و به مداوای سربازان پرداخت و کارهای رسانه ای نیز انجام داد . اما در طول جنگ دچار آسیب های روحی شد و از آلمان عازم اتریش شد و نزد برادرش رفت. در اتریش ادامه تحصیل داد و با مردی هنرمند و مورخ به نام فردینار گراپنر ازدواج کرد.

ایراندخت یکی از فرزندانش را در اتریش به سبب بازتاب جنگ از دست داد و تحصیلاتش را در زمینه تئاتر و همچنین پزشکی به پایان رساند و سپس به ایران باز گشت.

نیاز شهر همدان به پزشک و علاقه همسر ایراندخت به شهر های تاریخی ایران،  این زوج را به همدان کشاند و ایراندخت در فاصله ی بین خیابان شریعتی و باباطاهر مطب دایر کرد و به درمان بیماران پرداخت.

عشق ورزیدن به مردم علت جدایی از خانواده و فرزندان

وی در آن سالها برای اولین بار شیوه درمان کچلی را وارد کشور کرده و به بیماران بی بضاعت رسید گی میکرد. پنج فرزند ایراندخت در همدان متولد شدند  اما به دلیل اینکه تمام وقت خود را صرف مردم میکرد فرصتی برای رسیدگی به فرزندانش نداشت خانواده اش فرزندانش را به تهران برده و مراقبت کردند.  بعد از حدود ۱۲ سال همسرش نیز به دلیل بی توجهی وی نسبت به خود و توجه زیادش به بیماران و مردم از او جدا شده و به اتریش باز گشت.

ایراندخت پس از جدایی از همسر اولش با ایرج اوانیان که مردی روس بود  ازدواج کرد و مجددا صاحب ۳ پسرو ۱ دختر شد. پس از ۱۳ سال همسر دوم او فوت  کرد و ایراندخت  به تنهایی از بچه هایش نگهداری کرد و به ادامه ی تحقیقات پزشکی و ادبی, شعر و نویسندگی پرداخت.

علت نامیدن ایراندخت میرهادی با لقب پزشک فداکار

وی به دلیل اقداماتی  از جمله کمک به بیماران بخصوص بیماران نیازمند و مستمند درمان و تهیه ی نسخه دارویی،  سالها  حمایت از بیماران بی بضاعت و ناتوان , تهیه ی مسکن برای بی خانمان ها, کمک به دانشجویان بخصوص دانشجویانی که از شهرهای دیگر به همدان می آمدند و تهیه ی منزل برای آنان, سرپرستی از ناتوان ترین کودکان پرورشگاه و هزاران اقدام دیگر، با لقب پزشک فداکار مشهور و شناخته شد.  کارهای انسان دوستانه وی هیچ گاه فراموش نمیشود و همواره در دل و ذهن  مردم همدان جای دارد. شعار وی در طول ۶۹ سال عمر گرانبهایش در جمله ی «عبادت به جز خدمت به خلق نیست » خلاصه می شود.

مقبره ی خانوادگی بانو میرهادی نیز به جای دفن خانواده‌ اش جایگاه دفن چندین نفر از افراد بی بضاعت است که نشان دهنده ی بخشندگی و فضل بی پایان وی حتی پس از مرگش است, به قول بزرگان ، یک هنرمند تاریخ تولد دارد ولی تاریخ وفات ندارد

امید است تعداد بزرگان و انسان هایی از جنس ایشان در جامعه ی ما روز به روز افزون گردد.

انتهای پیام/ م