ستاره ای ناشناخته در آسمان سرزمین مجاهدت های خاموش

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا  به نقل از پیشمرگ روح الله، سردار شهید محمد رضا علیشاهی در یازدهمین روز از شهریور ماه سال ۱۳۳۶ در خانواده ای مذهبی در شهرستان قروه چشم به جهان گشود. پدرش محمود و مادرش کشور بانو با تمام وجود در تربیت اسلامی و قرآنی فرزندشان کوشیدند.

محمدرضا دوران طفولیت را در دامان پر مهر خانواده سپری می کند، ولی خیلی زود و در حالیکه دو سال بیشتر نداشته از سایه پر مهر و محبت پدر بزرگوارش محروم می شود و مادر دل سوزش مسئولیت و سرپرستی او را بر عهده می گیرد.

محمدرضا با رسیدن به سن یادگیری گام در مهد علم و دانش می نهد و تا پایان دوره ابتدایی به تحصیلش ادامه می دهد، ولی به دلیل مشکلاتی که سد راهش بود با درس و مدرسه خداحافظی می کند. امرار معاش و تأمین مخارج خانواده، محمدرضا را به سمت کشاورزی و کارگری سوق می دهد و ایشان با عزمی راسخ مسئولیت سنگینی را که بر عهده داشته به خوبی ادا می کند.

محمدرضا همچون سایر جوانان مؤمن شهرستان قروه نقش بارزی در به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی در زادگاهش ایفا می کند. ایشان در بسیاری از تظاهرات ها که در شهرستان قروه شکل می گیرد حضور فعال داشته و چندین بار توسط مزدوران رژیم پهلوی دستگیر و مورد شکنجه قرار می گیرد.

محمدرضا در سال 1358 با دختری از یک خانواده مذهبی ازدواج می کند. محمدرضا و همسرش در طول مدت هفت سال زندگی مشترکشان صاحب سه فرزند به نام های حمیدرضا، مجید و معصومه می شوند. محمدرضا قبل از عضویت در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، برای تأمین مخارج زندگیش در یک قنادی مشغول به کار می شود. 

سال 1359 آغازگر فصل جدیدی در زندگی محمدرضا است. با آغاز جنگ تحمیلی و حمله رژیم بعث عراق به مرزهای ایران اسلامی، محمدرضا سلاح به کف می گیرد و برای مقابله با تجاوز دشمن بعثی راهی جبهه های حق علیه باطل می شود.

شهید علیشاهی در آغازین روزهای غائله کردستان، خودش را به کامیاران می رساند و بعد از آن در عملیات پاکسازی سنندج از لوث وجود گروهک های ضد انقلاب شرکت می کند و سپس به خدمت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در می آید. شهید علیشاهی همواره در صحبت هایش می گفت: «فرمایشات امام خمینی(ره) تکلیفی است بر ما که باید برایش خون بدهیم».

شهید علیشاهی در پاکسازی قصر شیرین و سوسنگرد نقش آفرینی می کند و چندین بار نیز زخمی می شود و بعد از مدتی به ارومیه اعزام و سپس به استان اهواز منتقل می شود و یک پُست دفتری در یکی از گردان شهید افیونی را با اصرار فراوان و به ناچار عهده دار می شود؛ چرا که روحیه محمدرضا بیشتر عملیاتی بود تا پشت میز نشینی و کار دفتری.

شهید علیشاهی مدتی نیز وارد لشکر عاشورا می شود و چند صباحی را در میان رزمندگان جان بر کف این لشکر خدایی به ایفای نقش می پردازد؛ لشکری که فرماندهی آن را شهید مهدی باکری بر عهده داشت.

لشکر نجف اشرف اصفهان که فرماندهی آن را شهید حاج احمد کاظمی بر عهده داشت مسئولیت عملیات کربلای 5 را بر عهده می گیرد. در طول عملیات کربلای 5 هر شب یکی از گردان های عمل کننده تیپ 32 بیت المقدس کردستان به نیروهای لشکر نجف اشرف اضافه می شدند و در این عملیات شرکت می کردند.

شهید محمدرضا علیشاهی در طول عملیات کربلای 5 فرماندهی گردان صاحب الزمان(ع) لشکر نجف اشرف را برعهده می گیرد. ایشان با اطمینان خاطر از شهادتش در عملیات کربلای 5، وصیت نامه اش را می نویسد و سرانجام این عاشق دلباخته امام حسین (ع) پس از سالها مجاهدت در روز بیست و هفتم دیماه سال 1365 در عملیات پر افتخار کربلای ۵ در منطقه عملیاتی شلمچه در شرق بصره شربت شهادت را سر می کشد و به همرزمان شهیدش ملحق می شود.

انتهای پیام/م