به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از هرمزپرس؛رویدر یکی از بخش های شهرستان خمیر می باشد که به اتفاق دوستان به این شهرستان سفر کردیم در حین گشت و گذار در این شهرستان یکی از همراهان ما را به بازدید یکی از آثار تاریخی این بخش دعوت کرد و ما هم با کمال میل پذیرفتیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمزپرس, ؛, رویدر یکی از بخش های شهرستان خمیر می باشد که به اتفاق دوستان به این شهرستان سفر کردیم در حین گشت و گذار در این شهرستان یکی از همراهان ما را به بازدید یکی از آثار تاریخی این بخش دعوت کرد و ما هم با کمال میل پذیرفتیم.,در جاده اصلی قبل از رسیده به رویدر جاده فرعی قرار داشت که ابتدای آن ساختمان سفید رنگی بود که بعنوان مسجد اهالی آنجا از آن استفاده می کردند از کنار این مسجد در جاده خاکی عبور کردیم.
,تنها چیزی که در مسیر چشمان هر رهگذری را خیره می کرد وجود درختان نخل و دیوارهای کوتاهی بود که از زمان گذشته به عنوان حصار از آن استفاده می شد در حقیقت مردم برای مشخص کردن حد و مرز املاک خود از این دیوارهای کوتاه که با استفاده از سنگ ساخته شده می شد استفاده می کردند بالاخره از نخلستان هایی که هم اکنون در آستانه نابودی قرار داند عبور کردیم تا اینکه به محوطه ای رسیدیم که ساختمان سفیدرنگی از دور خودنمایی می کرد که توجه هر رهگذری را به خود جلب می کرد.
,پس از اینکه از خودرو پیاده شدیم ناخودگاه من و کلیه همراهان محو تماشای این ساختمان سفید رنگ که به خانه قاضی رویدر شناخته می شود، شدیم. بنایی زیبا که مربوط به دوره قاجار استو در ساخت آن از مصالح خشت و آجر استفاده شده است که این خانه در سال 1387 به شماره 14492 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.
,سبک معماری این بنا سبک ساحلی خلیج فارس و دارای بادگیر است که طبق گفته اهالی این منطقه درگذشته خانه کدخدا یا خان منطقه رویدر و مکانی برای رفع مشکلات و اختلافات اهالی بوده است که در میان انبوهی از نخلستان زیبایی در منطقه انجیری رویدر بنا شده است.
,با نگاه کردن به معبری که مشخص کننده مسیر رفتن به این خانه بود مشخص بود که برخی از اهالی روستا برای کشاورزی از این مکان استفاده می کنند از مسیر گذشتم و قصد داشتم وارد خانه شوم که با صحنه عجیبی مواجه شدم خانم مسنی را دیدم که روی فرش کهنه نه چندان تمیز دراز کشیده بود و بطری آبی هم کنارش قرار است و گوشه ای از راهرو هم مقداری علف یا یونجه قرارداشت.
,آثار تاریخی که از دور نمای سفید آن می درخشید اما پس از نزدیکی به آن تمام خطوطی با اشتفاده از ذغال که روی دیوارهای آن کشیده شده است بیشتر جلوی چشمان نظاره گران خودنمایی می کرد.
,بر حسب کنجکاوی نزدیکتر و در این راهرو قرار گرفتم برای ورود به هر اتاق منفذهایی وجود داشت که دری در آنجا نصب نشده بود و درون اتاق ها نسبتا تاریک و مخزنی برای نگه داری علوفه دام ها شده بود.
,از پله هایی که مسیر رفتن به طبقه بالا بود گذتشم تا اینکه به طبقه بالای این ساختمان رسیدم و تقریبا طبقه بالای ساختمان با طبقه پایین مشابه بود اما چیزی که بیشتر توجه ام را جلب کرد سفه این خانه بود که از چوب و حصیر تشکیل شده بود اما تخریب دیوارهای داخل اتاق ها که خرده های سنگ در آنجا مشاهده می شد ذوق هر بیننده ای را ازبین می برد و از سهل انگاری اهالی این روستا، مسئولان شهرستانی و استانی تاسف می خورد.
,دیوارهای آثار باستانی که با ذغال از اسم افراد تا نوشته های عاشقانه و تبلیغات در حال از بین بردن چهره سفیدرنگ این بناست. بنایی که با اندک توجهی می توانست به عنوان یکی از آثار باستانی توجه بیشتر گردشگران استانی و خارج از استان را به خود جلب کند اما هم اکنون نه تنها هیچ گردشگردی را به سوی خود جلب نمی کند بلکه با ایجاد نقش و نگارهای مختلف بر روی دیوارهای آن باعث گریز گردشگران می شود.
,با مقایسه تصاویر گذشته و حال این بنا متوجه بی مهری مسئولان و اهالی الین شهرستان نسبت به آثار تاریخی می شویم در اثر خشک سالی بیشتر نخلستانهای انبود و سرسبز آن از بین رفته است شاید در نگه داری سرسبزی آن کار چندان نتوان کرد اما حداقل با نهادینه سازی فرهنگ نگه داری از آثار باستانی می توان هویت آن را حفظ کرد.
,خانه قاضی رویدر، سند هویت تاریخی این منطقه می باشد که در اثر بی تدبیری و بی مهری مسئولان و مردم نسبت به آن در آستانه تخریب و نابودی قرار گرفته است.
,
ارسال دیدگاه