روستای باباریز؛ قبرستان گروهک های ضد انقلاب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، در قسمت قبل از سلسله خاطرات پیشمرگ مسلمان کرد ایوب زند کریمی، گوشه هایی از پاکسازی سنندج و هم چنین شهادت پیشمرگ مسلمان کرد عبدالله رستمی را منتشر کردیم. در این قسمت ادامه خاطرات پیشمرگ مسلمان کرد ایوب زند کریمی را از زبان این رزمنده سپاه اسلام منتشر می کنیم.

ساعت 4 صبح بود که شهید داریوش چاپاری نیروهای سازمان را از خواب بیدار کرد و گفت: باید تعدادی از نیروها به طرف بلندی های آبیدر حرکت کنند؛ خبر رسیده که تعدادی از نیروهای ضدانقلاب در این منطقه تردد داشته اند. ما هم خیلی سریع آماده و سوار ماشین شدیم.

همین که از پایگاه بیرون آمدیم متوجه شدم به طرف آبیدر حرکت نمی کنیم، بلکه به طرف جاده مریوان در حرکت هستیم. بعد از اینکه به خروجی شهر رسیدیم، شهید چاپاری ماشین را متوقف کرد. همیشه قرار بر این بود که قبل از انجام عملیات باید نیروها توجیه می شدند.

شهید چاپاری گفت: «باید به روستای باباریز برویم، در این مکان تعدادی از نیروهای ضد انقلاب مشاهده شده اند». بعد هم شهید چاپاری چینش نیروها و نحوه حرکت و انجام عملیات را برای نیروها توضیح داد. مجدداً سوار ماشین شدیم و به طرف محل مورد نظر به راه افتادیم. روال عملیات ها همیشه به این ترتیب بود؛ ابتدا درباره محل اصلی عملیات چیزی نمی گفتند و یا محل عملیات را اشتباه می گفتند، تا نفوذی ها و جاسوسان، آمار اشتباهی به نیروهای ضد انقلاب بدهند.

بعد از چند دقیقه حرکت به نزدیکی روستای باباریز رسیدیم. پیچ روستای باباریز را که رد کردیم، در تیر رس نیروهای ضد انقلاب قرار گرفتیم، رگبار گلوله نیروهای ضد انقلاب ماشین را هدف قرار داد. شهید چاپاری خیلی سریع ماشین را به نقطه امنی رساند و ما هم خیلی سریع از ماشین پیاده شدیم.

در کنار جاده یک گندم زار بود و ما سینه خیز خودمان را گندم زار رساندیم و در آنجا پناه گرفتیم. شهید چاپاری علاوه بر اینکه در جنگ های چریکی تبهر داشت، سر نترسی هم داشت که این ویژگی باعث شده بود در درگیری دلاورانه مبارزه کند و یک تنه جنگ را پیش ببرد.

شهید داریوش چاپاری به همراه یکی از نیروها آر. پی. جی را برداشت و به طرف دره ای که کمی با ما فاصله داشت حرکت کرد. شهید چاپاری مسیر چند ده متری را سینه خیز حرکت کرد و بعد از اینکه به محل مورد نظر رسید شروع کرد به شلیک آر. پی. جی.

نیروهای ضد انقلاب سراسیمه در حال فرار بودند و شهید چاپاری هم با شلیک آر. پی. جی بلایی سرشان آورده بود که دست و پایشان را گم کرده بودند. نیروهای ضد انقلاب به هر سختی بود خودشان را به طرف نایسر بالا می کشیدند؛ غافل از اینکه شهید محمد امین رحمانی به همراه نیروهایش در آن طرف روستای باباریز منتظر نیروهای ضد انقلاب هستند ـ شهید رحمانی به همراه نیروهایش از طرف روستای نایسر به روستای باباریز نزدیک شده بود و ما هم از طرف روستای ننله به باباریز اعزام شده بودیم ـ .

شهید رحمانی هم تا لحظه ای که نیروهای ضد انقلاب به طور کامل در تیر رسش قرار نگرفته بودند، از جایش تکان نخورده بود. همین که نیروهای ضد انقلاب به طور کامل وارد محدوده شهید رحمانی شده بودند، شهید رحمانی به همراه نیروهایش شروع کرده بود به تیراندازی.

رفته رفته حلقه محاصره تنگ تر می شد و ما نیز از طرف دیگر خودمان را به نیروهای ضد انقلاب نزدیک تر می کردیم. بعد از اینکه شلیک گلوله از جانب نیروهای ضد انقلاب متوقف شد و ما فهمیدیم که نیروهای ضد انقلاب به هلاکت رسیده اند، با احتیاط کامل خودمان را به محل درگیری رساندیم. نیروهای ضد انقلاب به دلیل کمینی که خورده بودند، از ناحیه سر و سینه مورد هدف قرار گرفته بودند و به هلاکت رسیده بودند.

البته این عملیات موفقیت آمیز به خاطر نقشه ای بود که شهید داریوش چاپاری و شهید محمد امین رحمانی آن را طراحی کرده بودند. البته نیروهایی که همراه شهید چاپاری بودند از حضور شهید محمد امین رحمانی در آن طرف بلندی های باباریز اطلاع نداشتند و در طرف مقابل هم نیروهایی که همراه شهید رحمانی بودند از حضور ما در این طرف درگیری خبر نداشتند و فقط شهید چاپاری و شهید رحمانی از حضور نیروها در دو طرف اطلاع داشتند.

ایوب زندکریمی ـ نفر اول از سمت راست

 انتهای پیام/م