زنگ خطر کاهش سن مصرف دخانیات

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نیزوا، متاسفانه برای بسیاری از افراد، تلاش برای عاری ساختن جامعه از مواد دخانی  کاری غیر ضروری است و فکر می کنند اگر تنها خودشان سیگار نکشند و قلیان دود نکنند برای سلامت و در امان ماندن خود و خانواده شان کافی است.

در این سلسله یادداشت ها تلاش می کنیم تا دلایل لزوم پرداختن جدی کل جامعه به این مطلب را تبیین نماییم.

زنگ خطر، مدتهاست به صدا درآمده، آمارها نشان دهنده ی کاهش دهشتناک سن مصرف سیگار و دخانیات است.

پای اعتیاد و سیگار به دنیای کودکانه ی فرزندان مان باز شده و متاسفانه هر روز، در حال گرفتن قربانی ست، بطوری که اعلام شد در یک بازه ی زمانی 4 ساله، میزان مصرف قلیان و دخانیات فقط در میان دختران دو برابر شده است.

 این خبر زمانی وحشتناک تر خواهد شد که بدانید  پژوهش ها نشان می دهند بسیاری از کسانی که در بزرگسالی دچار بیماری اعتیاد شده اند، در سنین  پایین سیگار را تجربه کرده اند و در حقیقت، سیگار دروازه ی ورود آنان به جهنم اعتیاد بوده است.

 اگر بهوش نباشیم، نسل های بعدی مادران این جامعه، معتادانی هستند که اگر توانایی باروری داشته باشند و اگر جنین شان از سقط و نارسایی های بدنی جان سالم بدر ببرد، قطعا معتاد خواهد بود.

و همین طور پدران آینده که در خوشبینانه ترین حالت، اگر هم تن به ازدواج دهند، به دلیل مشکلاتی که از اعتیاد گریبانگیر شان خواهد بود، امکان تشکیل زندگی خانوادگی سالمی را نخواهند داشت.

چرایی گرایش کودکان و نوجوانان به سیگار و قلیان و بعد ها به اعتیاد به سایر مواد مخدر را در دو گروه کلی ویژگی های فردی و  تاثیر محیط و اجتماع می توان دسته بندی نمود.

هرچند که آمار ها نشان می دهد فرزندانی که در خانواده خود شاهد اعتیاد و یا استعمال دخانیات توسط والدین بودند تا 4 برابر بیشتر از سایرین امکان ابتلا دارند، ولی نباید نقش جامعه پیرامونی را در این زمینه کمرنگ دانست. کودک در اجتماع زندگی می کند، در آن رشد می یابد و تاثیر پذیری زیادی هم از آن دارد، بخصوص در دوران نوجوانی و سنین بلوغ که بیشترین توجه و تاثیر و حمایت را از محیط و گروه همسالان می گیرد و میخواهد.

حال تصور کنید

در جامعه ای که به راحتی و ارزانی، سیگار و قلیان در اختیار نوجوانان قرار میگیرد،در جامعه ای که کشیدن قلیان در مکان های عمومی و حتی در محافل خانوادگی قبیح نیست،در جامعه ای که تبلیغات انواع مواد دخانی به راحتی در معرض دیدگان معصوم کودکان است،در جامعه ای که در مدارس و در برابر دانش آموزان کادر آموزشی به استعمال دخانیات می پردازند، در جامعه ای که در آن کودک و نوجوان، به جای هدایت شدن به سمت فعالیت های فرح بخش،سالم و دارای برنامه، بی هدف رها می‌گردند، در جامعه ای که در آن روحیه ی خودباوری و اعتماد بنفس و عزت در اشخاص نیست، در جامعه ای که به شهروندان آگاهی های لازم برای نحوه ی برخورد با موانع و مشکلات زندگی داده نمی شود و راهنمایی گرفتن و درخواست مشاوره امری معمول نیست، در جامعه ای که قبح برخی موارد چون استعمال دخانیات توسط بانوان شکسته شده است،در جامعه ای که در آن سرشناسان عرصه های مختلف، بی محابا  سیگار می کشند و این عمل زشت تلقی نمی گردد، در جامعه ای که درباره مضرات و آسیب های اعتیاد و دخانیات اطلاع رسانی کافی و مفید صورت نمی پذیرد و اشکال جدید مواد مخدر و نحوه استعمال متفاوت آنها برای افراد ناشناخته است،

داشتن آمار بالایی از اعتیاد، آن هم از سنین پایین راهنمایی و دبستان، تعجب برانگیز نخواهد بود.

و متاسفانه باید گفت که باند های سودجو ی مواد مخدر از نوجوانان مبتلا، در مواردی چون  جذب مشتری و پخش و توزیع مواد مخدر نیز به سادگی سوء استفاده می نمایند و دانش آموزان در مدارس بجای تعلیم و تعلم به ساقی گری و جذب دوستان و همکلاسی هایشان می پردازند و  بنابراین، آلوده شدن حتی یک نفر، شرایط را برای روی آوردن چندین نفر( که معمولا دارای زمینه های فردی مستعد هستند)  به این معضل فراهم می کند.

شاید امکان ریشه کن نمودن تمام این موارد نامطلوب در اجتماعات و شهرها نباشد، اما قطعا  می توان با همدلی و همراهی گام های مهمی در این زمینه برداشت و با اصلاح ناهنجاری ها و جایگزین نمودن موارد مثبت، و اجرای کامل قوانین مربوطه در این زمینه، کودکان و نوجوانان معصوم و خانواده ها را تا حد بسیار زیادی از خطری که در کمین سلامتی و آینده ی خود و دیگران است نجات داد.

بیایید باهم برای داشتن شهرهای بدون دخانیات گام برداریم.

به قلم بنت الهدی فاضلی نژاد

انتهای پیام/