راه اندازی دامداری با کمک مادر برای تحقق اقتصاد مقاومتی/ دامداری را به کار اداری ترجیح دادم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ اغلب مردم در عصر حاضر دچار مشکلات کوچکی شده‌اند و این مشکلات کوچک به‌قدری دامن‌گیرشان شده که گویی رفع نخواهد شد.

اولین و اساسی‌ترین مشکل امروزه که بسیاری از جوانان را درگیر خود کرده، بیکاری است؛ از نظر جوانان بیکاری همان گره‌ی بزرگ است که می‌توان آن را به گره‌ی کوری تشبیه کرد که به هیچ طریقی باز نخواهد شد، مگر با لطف الهی و البته همت مسئولانی که خود را در این قضیه سهمیم نداشته‌اند.

ناگفته نماند سر صحبت با آنانی است که خود را به بیراهه می‌زنند و معتقدند به ما مربوط نیست و توپ بیکاری را در زمین دیگری می‌اندازند.

در نهایت با این ‌همه مشکلات بیکاری‌، دختران و پسرانی هستند که از هیچ به همه چیز ‌رسیده‌اند و تنها پشتکار و علاقه آن بوده که در آن جایگاه قرار گیرند.

صادق احمدی یکی از آن هزاران جوانی است که مشکلات را یکی پس از دیگر پشت سر گذاشته و امروز از موفقیت‌هایش می‌گوید؛

او یک جوان روستایی است که اگر هر جوانی دیگر با آن مشکلاتی که بر سر راه او بود، طاقت ماندن در روستا را نداشت؛

صادق احمدی  یکی از اهالی روستای وندرآباد است و یک سالی از تحصیلش در دانشگاه به پایان رسیده و امروز در حیاط منزلشان، دامداری کوچکی به راه انداخته و با آن درآمدزایی می‌کند.

این جوان پرتلاش که هر روز قبل از طلوع آفتاب خروسان از خواب بیدار شده و کمر همت می‌بندد، با تهیه‌ تولیدات دام‌های خود  آن را بر سر سفر هم خود و هم دیگران می‌گذارد.

یک روز را با او همراه شدیم تا از نزدیک شاهد فعالیت او باشیم.

این جوان روستایی از علاقه خود به شغل دامداری می‌گوید: سال‌ها پیش که من کودکی بودم  و تعداد انگشت‌شماری دام داشتیم، در ساعتی غیر از مدرسه به همراه پدرم دام‌ها برای چراه به اطراف روستا می‌بردیم و آن زمان بود که کمی تجربه در شغل دامداری پیدا کرده بودم.

او ادامه می‌دهد:  15 سال سن بیشتر نداشتم که پدر را از دست دادم و به همت نهاد کمیته امداد امرار و معاش می‌کردیم؛ آن زمان من در دبیرستان مشغول تحصیل بودم، با مادر و یکی از برادران زندگی می‌کردم.

صادق احمدی که در رشته مدیریت دولتی تحصیل‌کرده بود، یک سالی از پایان درسش می‌گذشت، به این اداره و آن اداره رفته بود تا شغل دولتی بیابد اما دریغ از کار دولتی برای این روستازاده بدون پارتی؛

او می‌گفت در شهر باید آشنایی یا پارتی می‌داشتی که در ادارات مشغول به کار شوی و آن‌هم من که از روستا به شهر رفته بودم، پیش نیامده بود.

این جوان تحصیل‌کرده بعد از خستگی از راه این اداره و آن اداره، کمر همت بست تا در کاری آزاد آزادانه فعالیت کند و محتاج کسی نباشد و اینجا بود که شغل آزادش را به کار دولتی ترجیح داد.

او که امروز 25 سال سن بیشتر ندارد،  دامداری کوچکی برای امرار و معاش خود و مادرش به راه انداخته است.

صادق که خود را در شغلش موفق می‌داند و برنامه‌های بزرگ‌تری برای آینده خود در سر دارد، می‌گوید: یک انسان فعال و پرتلاش می‌تواند باکار آزاد هم درآمد بیشتر و هم موفقیت بهتری داشته باشد.

او که با خرید سه رأس سه گاو شیری روزانه 70 کیلو شیر تولید می‌کند و علاوه بر تولید شیر کره،  روغن حیوانی و دوغ محلی هم تولید می‌کند.

این جوان فعال با بیان اینکه شیر تولیدشده را همدان خریداری می‌کنند، گفت: البته باقیمت خیلی کم  کره و روغن هم خودم می‌فروشم و چون کیفیتشان خیلی خوبِ مشکلی برای فروش کره و روغن ندارم.

او می‌گفت: حتی با کار آزاد می‌توان برای چند جوان بیکار هم شغلی ایجاد کرد؛ چه‌بسا با دامداری کوچکم همین کار را انجام داده‌ام به این صورت که بعد از تولیدات دامی خود آن را از طریق وسایل نقلیه‌ای که جوانانی  مشغول به کارند، به شهر می‌فرستم و از طریق آن‌هم مشغول به کار شده‌اند.

صادق ادامه داد: قطع به‌یقین آن راننده‌ای که تولید دام‌های مرا به شهر می‌برد و یا آن مغازه‌داری که آن را به فروش به دست مصرف‌کننده می‌دهد، چند خانواده را نان می‌دهد و همین خود اشتغال‌زایی غیرمستقیم است.

این جوان فعال که از طریق دستگاهی شیر دام‌ها را می‌دوشد، می‌گوید: تنها مشکلی که در شغل دامداری وجود دارد، عدم‌حمایت از تولیدکننده است چراکه به‌عنوان یک تولیدکننده هزینه‌ام  بیشتر از درامدم است؛ به‌طور مثل علوفه را با قیمت بالا می‌خرم ولی شیر تولیدشده را بسیار ارزان می‌فروشم این در حالی است که اگر دولت بتواند خودش شیر را مستقیم از دامدار با قیمت مناسب بخرد، هم از تولیدکننده حمایت کرده هم باعث انگیزه دامدار می‌شود.

وی با بیان اینکه در صورت حمایت دولت از تولیدکننده شیر قطعاً" می‌توانم دامداری را توسعه داده و باوجود دام‌های بیشتر به اهداف بلندی دست‌یابم، گفت: دولت نه‌تنها باید با پرداخت تسهیلاتت آنان را کمک کند، بلکه باید با نظارت بر کار آن‌ها موجب ایجاد انگیزه شود.

صادق ادامه داد: اگر دولت وامی را برای ایجاد شغل به جوانان می‌دهد تنها دغدغدش این نباشد که وام را داده و پس بگیرد، بلکه باید در هر شغلی که تسهیلات پرداخت می‌کند، نظارتی روی آن  کار داشته باشد که آن مبلغ که در همان راه خرج شده و اگر موفقیتی در کار جوانی وجود دارد، او را  با پرداخت تسهیلاتی دیگر برای افزایش دام آخرید علوفه تشویق کند.

این جوان روستایی که حمایت و دعای مادرش را پشتوانه فعالیت خود می‌داند، می‌گوید: اگر نبود کمک‌ها و حمایت‌های مادرم، امروز از عهده این کار بر نمی‌آمدم و سپاسگذار تمام زحمت‌هایش هستم و دستش را می‌بوسم.

وی گفت: خانواده‌ام از مادر و خواهران مشوق‌های اصلی من برای فعالیت در این کار بودند، حتی  در این راه برای ساخت سوله دامداری و کارهایی از این قبیل کمکم کردند.