تحصیل، زیر سایه تهدید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ندای ارومیه،باز هم با آغاز سال تحصیلی جدید، خانواده ها فرزندان خود را با هزار امید و آرزو راهی کلاس های درس کرده اند.

مدارس، تاثیرگذارترین اجتماع در شکل گیری شخصیت فرزندان و هویت یک جامعه اند که شوربختانه همواره سایه سیاه معضلات و آسیب های اجتماعی نیز بر سر آن ها سنگینی می کند.

در میان انبوه مشکلات اما اعتیاد سهم قابل توجهی را به خود اختصاص داده است. صاحب نظران از گسترش این خطر در مدارس و پایین آمدن سن ابتلا به آن ابراز نگرانی می کنند گرچه بهترین راهکار برای مقابله با آن را هم استفاده از ظرفیت همین فضاهای آموزشی می دانند.

مدارس ارومیه نیز از این مساله مستثنی نیستند. اگر تا چند سال پیش "خلاف سنگین" محصلان دبیرستانی تنها سیگار کشیدن در کنج خلوتی از مدارس بود که بیشتر از "شر و شورترین" فرد کلاس سر می زد؛ اما امروز تهدیدات رنگ و لعاب دیگری به خود گرفته اند.

حالا پای مخدر هم بیش از پیش به مدارس باز شده است. آسیبی که دیگر صرفا "اراذل و اوباش" مدرسه که را که از ده فرسنگی به واسطه رفتار و ظاهرشان قابل تشخیص بودند، تهدید نمی کند. بلکه به واسطه گسترش شبکه های اجتماعی و هجمه های فرهنگی از یکسو و خلاء شیوه های کارآمد فرهنگی برای مقابله با آن از سوی دیگر، اقشار مختلف دانش آموزان را در معرض آسیب قرار می دهد.

آن چه که در زیرپوست مدارس در جریان است، قبح شکنی از چنین رفتارهایی است. بدون شک، هیچ چیز از جابجایی ارزش ها در ذهن یک دانش آموز خطرناک تر نیست.

همواره یکی از عوامل بازدارنده برای دانش آموزان هنگام مواجهه با این رفتارهای هنجارشکنانه، انتقال حس منفی و لاابالی گری برای آن ها بود که موجب می شد از آن فاصله بگیرند. اما وقتی چنین رفتارهایی مانند استعمال مخدر یا سیگار بین بخشی از دانش آموزان "با کلاس" محسوب شود، بدترین و خطرناک ترین اتفاق ممکن رخ داده است.

سهند دانش آموز یکی از دبیرستان های غیرانتفاعی ارومیه، که در خانواده ای مرفه به دنیا آمده می گوید "خیلی از بچه های کلاس ما سیگار می کشند، چیز عجیبی نیست. اما معتاد نداریم. بعضی دوستانم یکی دوبار گل کشیده اند اما اسمش را نمی توان گذاشت اعتیاد"

علی هم که نزدیک یکی از مدارس دولتی شهر صاحب یک کافی نت است و سال هاست که فارغ التحصیل شده، می گوید "زمان ما هم در مدرسه سیگاری داشتیم. بخصوص در سال های آخر دبیرستان. اما الان شنیدن صحبت های بچه هایی که بعد از اتمام ساعت مدرسه به کافی نت می آیند واقعا نگران کننده است. بارها شنیده ام که در مورد فلان مهمانی در اطراف شهر و فلان مخدر صحبت کرده اند. دوره ما واقعا به این شکل نبود"

خانم قربانی که فرزندش فعلا به مهد کودک می رود از آینده نگران است. مواردی که خواهرزاده اش از دبیرستانشان تعریف کرده ذهن او و خانواده اش را سخت درگیر ساخته است. او می گوید "باید فکری به حال مدارس و جوان ها بشود. تهدید همیشه وجود داشته اما رفته رفته دارد شکل دیگری به خود می گیرد. انسان چیزهایی از مصرف مخدر در بین دانش آموزان می شنود که دود از سرش بلند می شود. باید چاره ای برای تربیت و تفریح و اوقات فراغت جوانان اندیشیده شود و خانواده ها هم مساله را جدی بگیرند"

قوانین و مصوبات خوبی برای پیشگیری و مقابله با اعتیاد در جامعه و مدارس وجود دارد اما این مشکلی نیست که صرفا با آیین نامه رفع شود. مشکل عمیق فرهنگی پشت این آسیب نهفته است که اراده و عزمی جدی برای مقابله می طلبد.

بررسی جنبه های مختلف این آسیب و شناسایی عوامل و ریشه های آن نیازمند مطالعات علمی و پژوهش های منسجمی است که به شیوه ای کاربردی ختم گردد.

بدون شک عدم حساسیت مقتضی از سوی مسئولین و خانواده ها بر روی این موضوع و هرگونه اهمال در مقابله با آن به قیمت از دست رفتن بخش قابل توجهی از سرمایه اجتماعی ایران اسلامی تمام خواهد شد.

انتهای پیام/ م