چرا رکود اقتصادی همچنان ادامه دارد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از "راه نو"؛ برجام نه تنها در جیب و سفره مردم احساس نمی شود بلکه در تولید و صنعت کشور نیز تا کنون بی تاثیر بوده است چرا که هر روز خبر تعطیلی واحد های تولیدی و صنعتی قدیمی مانند ارج روی خط رسانه ها می رود و یا خبر تجمع کاگران فلان کارخانه صنعتی به دلیل نگرفتن حقوق منتشر می شود.

این در حالی است که آمارهای اقتصادی می گویند همه چیز آرام است چرا که بر اساس آخرین آمار بانک مرکزی عدد رشد اقتصادی به 5.4 رسیده و تورم نیز 9 درصدی شده است. این اتفاق در حالی رخ داده که یکی از انتقاقداتی که در سالهای پایانی دولت دهم به رئیس کابینه وارد می شد آمارهایی بود که آقای احمدی نژاد برخلاف همه شواهد و حس جامعه بیان می کرد و مردم ان ها را در سفرهایشان مشاهده نمی کردند و حالا همین انتقاد به دولت روحانی وارد است.

در واقع با پذیرفتن رشد اقتصادی 5.4 درصدی باید چیزی حدود بیش از  ۷۰۰ هزار فرصت شغلی در سه ماهه اول سال ایجاد شده باشد و این یعنی کاهش چشمگیر آمار بیکاری که ظاهرا فراموش شده است همزمان با یک دیگر به دلخواه دولت تغییر کند. البته کاهش بیکاری هم مساوی است با فعال شدن واحد های تولیدی و صنعتی و کارگاه های کوچک که البته این روزها هموراه رو به ورشکستگی هستند! و خبری از کاهش رکود در تولید نیست و طرح های دولتی هم نتوانسته رونق را به تولید کشور بازگرداند.

شکست طرح تسهیلاتی دولت برای تولید

نیمه نخست امسال با پرداخت ٩ هزار و ٨٠٠ میلیون تومان از اعتبار پیش‌بینی شده به ١٢ هزار و ٥٠٠ بنگاه تولیدی گذشت و مسوولان با اعلام چند باره این عملکرد، توفیق‌شان در برنامه‌ریزی‌ها را گوشزد کردند. اما درحالی که سیاستگذاران خوشحال از اعطای این میزان تسهیلات به بنگاه‌ها هستند؛ شنیده‌ها حاکی است؛ بخش قابل توجهی از تسهیلات اختصاص داده شده به جیب طلبکاران این بنگاه‌ها رفته است.

کافی بود بوی ورود نقدینگی به واحدهای تولیدی به مشام طلبکاران برسد تا سر و کله آنها برای وصول مطالبات‌شان پیدا شود. این اتفاق اگرچه در همان روزهای اول ابلاغ طرح تاکید شده بود اما مسوولان بی‌اعتنا به آن، بر اجرای قطعی طرح مزبور اصرار کردند. اگر از وجود طلبکاران هم صرف نظر کنیم؛ با یک محاسبه ساده می‌توان تخمین زد که تسهیلات بانکی دریافت شده اگر در بانک‌ها مجدد سپرده‌گذاری شود؛ صرفه اقتصادی به مراتب بالاتری برای بنگاه‌ها دارد تا ورود به چرخه تولید. بی تردید وقتی سود متوسط تولید در بنگاه‌های کوچک و متوسط ١٠ تا ١٥ درصد برآورد می‌شود ولی سود سپرده‌های بانکی به حساب‌های ویژه بالای ٢٥ درصد است؛ هیچ تولیدکننده‌ای حاضر نیست تسهیلات دریافتی را به تولید بیندازد!

از سوی دیگر هم عدد نرخ تورم در جیب مردم احساس نمی شود. هر چند کاهش نرخ تورم به معنای ارزانی نیست بلکه به معنای ثبات قیمت ها است اما در هر حال ثبات نرخ کالاهای اساسی باید خود را در سفرهای مردم نشان دهد و این در حالی است که فشارهای اقتصادی به قوت خود باقی است و به نظر می رسد سخنان اخیر حسن روحانی در خصوص خروج از رکود سرابی بیش نیست.