به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پاسرو؛ قسمت نوزدهم مستند «با کریمان» شبکه تماشا نمونه های متعددی از ایثار و انفاق خیران گلستانی در مسیر بهداشت و سلامت مردم را به تصویر کشید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از پاسرو؛,سوژه اول این مستند قصه مردی بود که صاحب خانه ای 700 متری در بهترین نقطه گرگان بود، خانه ای که طبق گفته هایش خودش ساخته و در آن بزرگ شده و ازدواج کرده و دخترانش را در آن عروس کرده است.
,هرمز شیرین بیک، مهاجر قفقازی الاصلی که خانه بزرگش را در گرگان که به موطن اصلی اش نزدیک تر بود ساخت و در آن قد کشید، خانه ای که حیاط بزرگ سرسبزش در قاب دوربین خودنمایی می کند، او در ابتدای این مستند می گوید که راضی به گفتن این حرف ها نیست و قصد اصلی اش رضایت خداست و بعد از بردن نام خدا بغض می کند.
,این خیر گرگانی با بیان اینکه آدم به هر جایی و هر مکان و زمانی ممکن است دلسبتگی پیدا کند، می افزاید: این دلبستگی ها نباید دلیلی برای منع کار خیر شود، همیشه قصدم این بود که اگر نیازمندی را دیدم دستش را بگیرم و کارهایی که انجام می دهم نیک و خیر باشد به همین خاطر خانه ام را با تمام تعلقاتی که دارم تقدیم به وزارت بهداشت و درمان کردم که به عنوان یک درمانگاه و یا ساخت یک بخش درمانی در بیمارستان دولتی شهر از آن استفاده شود.
,تصمیم عجیبی است، گذشتن از خانه ای بزرگ در قسمت خوش آب و هوای شهر و ادامه زندگی در خانه ای استیجاری تنها برای اینکه مساکین و بینوایانی که حتی قدرت پرداخت ویزیت دکتر را ندارند نگران سلامت خود نباشند، این خیر گرگانی کتاب "بینوایان" را اولین کتاب خوانده در زندگی اش می خواند و میگوید: عدم قدرت مالی مستضعفان برای درمان و کنترل سلامتشان مرا رنج می دهد و به نظرم این مهم نسبت به دیگر نارسایی ها اولویت بیشتری دارد.
,این خیر گرگانی می افزاید: این مایملک من است اما من معامله با خدا می کنم و در مقابل رضایت خدای خودم را می گیرم این رضایت درّی گرانبهاست که با پول بدست نمی آید البته اگر خداوند این ناقابل را قبول کند.
,وی تصمیم داشت در خانه استیجاری زندگی کند اما مجمع خیرین سلامت این پیشنهاد را قبول نمی کند و در مقابل این خانه 700 متری خانه 100 متری به وی می دهند.
,آقا هرمز می گوید که هیچوقت از زندگی نترسیده و از ابتدا از صفر شروع کرده و دوباره می تواند از همان نقطه زندگی جدیدی بسازد؛ این کار او نمونه روشنی از ایثار است چرا که خودش خانه دیگری ندارد، ریشه این ایثار در توکلی است که ایمانی را در وجود انسان روشن می کند که: «خدا هست..»
,گلستان از این نمونه ها به خود کم ندیده است؛ نظیرش مشارکت همگانی مردم شهرستان آق قلا در مشکلات مربوط به سلامت منطقه خودشان است. حاج آخون علی آرخی از بزرگان اهل سنت آق قلا پیش از منبر رفتن در مسجد به این امر مبادرت می ورزد و کمک های مردمی ولو کم را برای کمک به صندوق شفای بیمارستان شهرستان جمع آوری می کند.
,آخوند آرخی می گوید که از قِبَل این کمک ها مردم مستضعف منطقه اطمینان خاطر دارند که اگر خدای ناکرده بیماری سراغشان آمد عده ای هستند که آنان را همراهی کنند.
,یک مرکز دیالیز در بیمارستان شهر نیز از محل همین وجوهات و دستان پرمهر مردمی ساخته شد ضمن اینکه تجهیزات زیادی نیز در طی این سه سال خریدند.
,بخشیدن دو هکتار زمین از طرف یک روستایی در گالیکش برای ساخت بیمارستان نمونه دیگری است که پرده از خیرانی که زیر آسمان استان زیست می کنند بر می دارد.
,جالب است که دانشگاه علوم پزشکی استان نیز با کمک یک خیر بنا شده است، فرزند مرحوم فلسفی(یکی از تاجرین بزرگ پنبه) از پدرش نقل می کند که وی از اینکه در گرگان محلی برای آموزش طبیب وجود نداشت ناراحت بود و به همین خاطر زمین بزرگی را برای ساخت دانشگاه وقف کرد چرا که قبل از انقلاب و در رژیم طاغوت با این کار موافقت نشد و پس از انقلاب وراث به وصیت ایشان جامه عمل پوشاندند.
,اینها نمونه هایی از معجزه بخشندگی خیران گلستانی در مجمع خیرین سلامت بود، معجزه اتحاد در قالب یک هدف مشترک که نگارستان ایران(گلستان) مصداق بارز این مدعاست.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه