به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بهارانه، بدون توجه به آن چند قدمی برداشتم و پیش خودم از محلی که این کتابفروشی افتتاح شده تعجب کردم. سرعت قدم هایم را آهسته کردم. به مغازه های اطراف نگاهی کردم ، ایستادم و به عقب برگشتم تا در مورد حدسم مطمئن شوم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بهارانه,یک قفسه بزرگ از کتاب روبروی در مشخص بود ، اما هیچ نامی از کتابفروشی یا لوازم التحریر دیده نمی شد. یک در دیگر کنار قفسه کتابها بود که روی آن نوشته شده بود"انواع کباب، پلو ،خورشت" در قسمت دیگر از ویترین مغازه با خط درشت نوشته شده بود"سفارش غذا".
,به آنچه می دیدم شک کردم. یک لحظه دچار تردید شدم که این مغازه یک کتابفروشی است یا یک آشپزخانه؟
,برای اینکه شکم برطرف شود وارد مغازه شدم. درست فهمیده بودم آنجا یک آشپزخانه کوچک بود که غذا برای مشتریان سرو می کرد. یک زوج در داخل نشسته بودند و مشغول خوردن غذا بودند و مرد جوانی در پشت دکه مشغول کارهای خود بود.
,از مرد جوان در مورد غذاخوری و اینکه آیا صاحب مغازه است یا نه پرسیدم. او گفت: من و برادرم با هم در این مغازه مشغولیم و سفارش غذا از مشتریان میگیریم و این مغازه استیجاری است.
,از او در مورد قفسه کتابی که در غذاخوری گذاشته بود پرسیدم. او گفت: این کتابها، کتابهای من و برادرم است و اینجا گذاشته ایم تا شاید به درد کسی بخورد و بخواهد از آنها استفاده کند.
,نگاهی به قفسه کتاب انداختم. همه نوع کتابی در آن دیده می شد. از کتاب ادعیه و مفاتیح گرفته تا رمان و کتاب درسی و زبان و برنامه نویسی.
,در این شهر کوچک این حرکت خودجوش ابتکاری در یک غذاخوری کوچک جالب بود و حداقل باعث ایجاد کنجکاوی در رهگذرانی همچون من میشد که چند لحظه ای پیش خود تامل کند که هر کس در هر پیشه ای می تواند باعث بالا رفتن فرهنگ جامعه خودش باشد.
,یک آشپز ساده با این حرکت اگر ذره ای بتواند فرهنگ جامعه خود را تغییر دهد کار بزرگی کرده و ما نباید از چنین افرادی غافل شویم.
,این یک بهانه است که بخواهیم به واسطه شغلمان از وظیفه ذاتی خود در رشد و تعالی انسانها و رشد فرهنگ جامعه شانه خالی کنیم و امیدوارم که در همه اقشار و اصناف شاهد چنین حرکات خودجوش فرهنگی باشیم.
,
,
,
, انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه