به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سولدوز خبر،جناب عبدالکریم حسینزاده نماینده محترم نقده و اشنویه در تاریخ 14/8/95 نامه ای به بانکیمون دبیرکل سازمان ملل متحد نوشته است. این نامه در برگ مخصوص مکاتبات نمایندگان مجلس شورای اسلامی نگاشته شده و امضاء نماینده مهاباد نیز در ذیل آن وجود دارد. در خصوص این نامه چند نکته قابل تأمل است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سولدوز خبر,
1- اینکه رجب طیب اردوغان در امور داخلی و سیاست خارجی چه اقداماتی را انجام میدهد، جای نقد و بررسی مفصل است که موضوع اصلی این متن نیست. به طور کلی، انتقادات جدی به جهتگیری دولت اردوغان نسبت به مسائل منطقهای به ویژه در موضوع سوریه و عراق وجود دارد. در امور داخلی اگرچه انتقاداتی نسبت به عملکرد وی به خصوص پس از کودتای مشکوک و نافرجام اخیر وجود دارد، اما نمیتوان در مورد برخورد وی با اعضای حزب دموکراتیک خلق که به صورت ضمنی و آشکار با گروهک تروریستی P.K.Kارتباط و موضع حمایتی دارند همانند سیاست خارجی اردوغان، با صراحت اظهارنظر نمود. میتوان در محافل سیاسی و رسانهای به تجزیه و تحلیل عملکرد اردوغان در امور داخلی و گمانهزنی در مورد برخورد وی با حزب دموکراتیک خلق کرد، اما نامهنگاری نماینده مجلس از جایگاه حقوقی نه حقیقی نوعی دخالت در امور داخلی دیگر کشورها محسوب میشود، دقیقاً از جنس دخالت اردوغان در امور داخلی دیگر کشورها.
2- نکته دیگر اینکه در خصوص مسائل جاری در دیگر کشورها، اگر قرار باشد موضعگیری صورت گیرد، منطق عقلی و عرف دیپلماتیک ایجاب میکند مواضع نظام از سوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، شورای عالی امنیت ملی و یا نهادها و مسئولان مربوطه عنوان شود. بدون تردید این نامهنگاریهای خودسرانه با ژستهای انساندوستانه میتواند برای نظام در ابعاد داخلی و خارجی هزینهزا باشد. به نظر میرسد با وجود مراکز متعدد تصمیمگیر و تصمیمساز در سیاست خارجی (وزارت خارجه، شورای عالی امنیت ملی، کمیسیون امنیت ملی مجلس و ...)، موضعگیری صریح و تند یک نماینده (عضو کمیسیون عمران) آن هم بصورت دادخواهی از دبیرکل سازمان ملل، محلی از اعراب ندارد و صرفاَ میتوان به عنوان خودشیرینی و سوسول بازیهای روشنفکرانه قلمداد کرد.
3- زمانی که شهر کوبانی (عین العرب) سوریه در محاصره داعش افتاده بود(مهرماه 93)، شبیه چنین نامهای توسط مهندس حسینزاده به بانکیمون نوشته شده بود. بر اساس اصل 84 قانون اساسی، «هر نماینده در برابر تمام ملت مسئول است.» سوال اینجاست که چرا فقط زمانی رگ صلح خواهی و انساندوستی و حقوق بشردوستانه مهندس حسینزاده متورم میشود و وی احساس تکلیف میکند که کردها به اصطلاح تحت فشار قرار میگیرند. چرا جناب حسینزاده به عنوان یک نماینده که سوگند خورده که در برابر تمام ملت مسئول باشد یا اساساً به عنوان یک انسان آزادیخواه حقیقی، در برابر کشتار ظالمانه مردم مظلوم یمن، نسلکشی نیروهای اقلیم کردستان عراق به دستور مسعود بارزانی در طوزخورماتو و چند شهر دیگر عراق از بانکیمون عدالتگستر! استمداد نمیکند. چرا زمانی که مسعود بارزانی با همکاری ضمنی با داعش موجب کشتار مردم عراق و حتی خود کردها در سنجار میشود، نامهنویسی نمیکند. چرا وقتی مسعود بارزانی در اوج جولان داعش در عراق، در رؤیای تجزیه عراق و استقلال کردستان سیر میکند، نامهنویسی نمیشود. به نظر میرسد آقای حسینزاده در حالی اردوغان را به «اقدامات عصبیتگونه» متهم میکند (که در موارد صحیح است)، که خود نیز در تارهای عصبیت قومی گرفتار شده است. به مصداقهای عینی و متعدد این ادعا، قبلاً اشاره شده است.
4- گویا جناب حسینزاده علاقه وافری به دبیرکل نمادین سازمان ملل دارد که هرگاه هم قومیهایش تحت فشار قرار میگیرند، دست به قلم شده و از وی یاری میجوید. چقدر تأسفبار و مضحک و مشمئزکننده و چندشآور است از کسی تظلمخواهی کرد که با صراحت اعتراف کرد در برابر دریافت دلارهای نفتی از رژیم سعودی، به راحتی و با وقاحت تمام، جای مظلوم (مردم یمن) و ظالم (عربستان سعودی) را عوض کرد. واقعاً بانکیمون چه خدمات ارزشمندی به عنوان دبیرکل سازمان ملل انجام داده است که به تعبیر آقای حسینزاده، محکوم نمودن اقدامات اردوغان، «به عنوان برگی زرین از فعالیت» وی به عنوان دبیرکل سازمان ملل «در تاریخ ثبت و درج گردد». اکثر کارشناسان اذعان دارند که بانکیمون ضعیفترین و بی ارادهترین دبیرکل سازمان ملل تاکنون بوده است و حتی بچههای مهد کودک نیز او را مترسکی بیش نمیدانند، با این حال، جای تأسف است که نائب رئیس فراکسیون امید در مجلس از درک این واقعیت ساده عاجز است.
5- در پاراگراف دوم نامه تاکید شده که « در ایران اسلامی بر اساس قانون و تاکیدات رهبر معظم انقلاب نمایندگان پارلمان اعم از ترک و کرد و فارس و بلوچ و ترکمن و... در بیان نظرات و فعالیتهای سیاسی و اجتماعی خویش آزاد و از مصونیت کامل برخوردارند.» در خصوص این برداشت آزاد از حدود اختیارات نماینده مجلس، باید گفت بر اساس اصل 84 قانون اساسی «هر نماینده در برابر تمام ملت مسئول است و حق دارد در همه مسائل داخلی و خارجی کشور اظهارنظر نماید.» اصل 86 نیز تاکید دارد که «نمایندگان مجلس در مقام ایفای وظایف نمایندگی در اظهارنظر و رأی خود کاملا آزادند و نمیتوان آنها را به سبب نظراتی که در مجلس اظهار کردهاند یا آرائی که در مقام ایفای وظایف نمایندگی خود دادهاند تعقیب یا توقیف کرد.» در این دو اصل که مربوط به حدود اختیارات نماینده در مقام اظهارنظر است، چند قید وجود دارد که نشان میدهد نمایندگان مجلس نیز در گفتهها و نوشتههای خود کاملاً آزاد و بی قید و بند نیستند. اظهارنظر نماینده باید اولاً؛ «در همه مسائل داخلی و خارجی کشور» و ثانیاً؛ «در مقام ایفای وظایف نمایندگی» باشد. حال معلوم نیست نامهنگاری به دبیرکل سازمان ملل در خصوص مسائل داخلی یک کشور دیگر چه ربطی به «مسائل داخلی و خارجی کشور» و «ایفای وظایف نمایندگی» دارد.
6- جای بسی خوشحالی است که آقای حسینزاده به وضعیت آزادی بیان در جمهوری اسلامی کاملا واقف است. امید و انتظار این است که ایشان در خصوص اقدامات گروهکهای تروریستی (پ.ک.ک، پژاک، کومله، حزب دموکرات کردستان و ...)به ویژه در محدوده حوزه انتخابیه خود، به موقع احساس تکلیف کرده و با صراحت و صلابت و در یک «حرکت فوری و جدی» و در «یک اقدام انساندوستانه نسبت به محکومنمودن این حرکتهای غیرانسانی» اقدام نمایند. همچنین امید است جناب حسینزاده با عبرتگیری از عملکردهای ابهامآمیز و غیرقابل انتظار از یک نماینده (نظیر حمایت از محکومان امنیتی)، در این دوره به عنوان یک نماینده فعال و بیحاشیه در کمیسیون عمران مشغول خدمت شوند؛ شاید از برکت این خدمت صادقانه، مردم محروم و مظلوم حوزه انتخابیه بیشتر بهرهمند شوند.
انتهای پیام/رض
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه