غبار فراموشی بر یک طرح مهم فرهنگی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت کریمه، دیرزمانی نیست که از اجرای یک طرح ارزشمند فرهنگی با عنوان "ایستگاه مطالعه" در اماکن عمومی و مراکز پرتردد شهر به ویژه درمانگاه ها و بیمارستان ها و نیز برخی ایستگاه های حمل و نقل عمومی می گذرد، با این حال به نظر می رسد که گویا این روزها تا حدودی این طرح مهم و جذاب فرهنگی که اثرات قابل توجهی نیز در یک بازه زمانی بر فرهنگ عمومی جامعه داشته، تا حدودی به فراموشی سپرده شده است.
البته تغییر و تحولات مدیریتی در نهاد کتابخانه های عمومی و نیز ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی در مهجوریت نسبی این طرح و به ویژه توجه به تغییر نو به نو کتاب های این ایستگاه های فرهنگی بی تاثیر نبوده است، با این وجود جای نگرانی و دغدغه اینجاست که چرا با آمدن این مدیر و رفتن آن مدیر باید همچون طرح هایی چنین دچار نوساناتی قرار گرفته و یا در توجه به آن ها و تامین و ترمیم نیازهایشان تعلل صورت گیرد.
اسفندماه سال 1389 بود که مقام معظم رهبری در دیدار مسئولان نهاد کتابخانه های عمومی کشور فرمودند: «نهاد کتابخانه هاى عمومى با کمک سایر دستگاه هاى فرهنگى و اجتماعى کشور، برنامه هایى را طراحى نمایند که همه ایرانیان اهل مطالعه شوند».
از آن زمان به بعد بود که به تدریج ایده طرحی با عنوان "ایستگاه مطالعه" کلید خورد به این معنا که مقرر شد یکى از برنامه هاى نهاد کتابخانه ها براى عمومى نمودن و ارتقاى سرانه مطالعه مفید در راستاى تحقق رهنمودهاى رهبری معظم باشد.
در واقع ایستگاه مطالعه به معناى آوردن کتابخانه به فضاى ترددى مردم بود و اجمالاً قفسه کتابى را شامل می شده با پانزده عنوان کتاب مفید، شامل پنج عنوان کتاب کودک و نوجوان و ده عنوان کتاب مخصوص بزرگسالان که در مرعی و منظر عموم مردم قرار می گیرد.
نقطه عطف این ایده خلاقانه نیز آن بود که هر فرد می تواند با مراجعه به این ایستگاه، کتاب مورد علاقه خود را انتخاب و در محل ایستگاه و یا هر محل دیگرى مطالعه کرده و حداکثر پس از پانزده روز به همین ایستگاه یا هر یک از ایستگاه های مطالعه در سراسر کشور و یا به یکى ازکتابخانه هاى عمومى تحت پوشش نهاد کتابخانه هاى عمومى باز گرداند.
نگارنده چندی پیش به یکی دو مرکز و بیمارستان درمانی در قم مراجعه کرد که نتیجه مشاهدات عینی آن بود که کتب و محصولات قرار داده شده در قفسه های یاد شده ، عموماً همان کتاب هایی بود که دو سه سال پیش در آغازین روزهای این طرح وجود داشت و این در حالی است که مسئولان وقت اعلام داشتند هر ازگاهی و متناسب با نیازهای و علاقه مندی های مخاطبان ، کتاب های جدید و به روزی در این ایستگاه های مطالعه قرار می دهند.
از سویی حتی شاهد بوده ایم که برخی ایستگاه های مطالعه به هر دلیلی از برخی اماکن عمومی شهر جمع آوری شده و به جای آن ها طرح های خلاقانه برای گرایش دادن مردم به امر کلیدی مطالعه در نظر گرفته نشده است.
قراردادن قفسه های کتاب در مراکز عمومی و اماکن پرتردد مردم، البته طرحی است که در بسیاری از کشورهای جهان اعم از توسعه یافته و یا در حال توسعه ، انجام شده و می شود ، با این حال، ایراد اصلی کار در کشور ما این است که گاه یک طرح خوب فرهنگی آغاز نسبتاً خوبی دارد و درباره آن اطلاع رسانی مناسب و در خوری نیز صورت می پذیرد اما در ادامه کار توجه چندانی به استمرار پرقدرت آن نمی شود و یا این که برای رفع معایب و نواقص آن به ویژه در سال های بعد از آغاز طرح، کار چندان چشم گیری انجام نمی شود.
همین هم می شود که به طور خاص طرحی مانند ایستگاه مطالعه به عنوان یک طرح خوب و جذاب در مسیر توسعه فرهنگی جامعه مورد کم اقبالی مردم و مع الاسف فراموشی مسئولان و متولیان قرار می گیرد و می شود آن چیزی که در وجیزه فوق عرض شد.

انتهای پیام/م