ما شک نداریم که کار، کار خود Fox است!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای، اگر یک روز صبح از خواب بیدار شده و با خبر شوید که همه‌ی دریاها بی‌آب شده‌اند یعنی آن جائی که دیروز دریا بوده، امروز دیگر دریا نباشد، آنوقت چه حالی پیدا می‌کنید؟! قطعا" متحیر، عصبانی و کلافه خواهید شد. با خلق تنگ از خانه بیرون می‌زنید تا باد به کله‌تان بخورد بلکه از شوک صبحگاهی خارج شوید.

همین که پای خود را از کوچه به خیابان می‌گذارید، دکه‌ای را می‌بینید که دیروز آن را ندیده بودید. کنجکاو شده و نزدیک‌تر می‌شوید. می‌بینید که بطری‌های کوچکی در مقابل دکه‌دار چیده شده و صاحب دکه‌ با صدای بلند، همگان را به خرید آن بطری‌ها تشویق و تهییج می‌کند: «بدو که چیزیش نمونده، آب دریای خزر، آب دریای سرخ، آب مدیترانه، اقیانوس هند، اقیانوس آرام، اقیانوس اطلس، بدو بخر که داره تموم میشه!» همچنین خواهید دید که مردم صف بسته و آب‌ دریاها را می‌خرند چون واقعا" دریا لازم هستند. اکنون حال‌تان چگونه می‌شود؟!! اینهایی که گفتیم، الکی نگفتیم بلکه ما با چشمان گنهکار خودمان دیده‌ایم. حدود چهل سال پیش، مجموعه کارتونی را تلویزیون پخش می‌کرد که روباهی به نام Fox، بزرگترین سرقت‌های عجیب و غریب دنیا را طراحی کرده و شب‌ها که مردم خواب بودند به مرحله اجرا می‌گذاشت سپس فردای آن روز، همان مال سرقتی را به خود مردم می‌فروخت.
این Fox یک رذل تمام عیار ا‌ست که فقط پول را می‌شناسند. دزدی هشت هزار میلیارد تومانی، پول چائیش حساب نمی‌شود. معوق پعوق هم حالی‌اش نیست. میل به بزهکاری در وجودش نهادینه شده‌است. سرقت آب همه‌ی دریاها و اقیانوس‌ها از جرائم اثبات شده‌ی Fox هستند. مستندات و اعترافات او در پرونده‌اش موجود است! ما این را خودمان توی تلویزیون دیدیم!
مدتی‌ست که یک کار عجیب و غریب هم در ایران صورت می‌گیرد البته این کار را بجای شب تار در روز روشن انجام می‌دهند. روزانه ۱۵۰۰ تن «خاک ایران» را از بیابان به اسم تحویل به کوره‌های آجرپزی، بار کامیون و تریلی کرده و سپس از طریق اسکله کنار دریا، بار کشتی نموده و به کشور امارت ارسال می‌کنند.
ما شک نداریم که کار، کار خود Fox است. گفته باشیم که اگر این رویه ادامه پیدا کند، فردا همه‌ی خاک‌مان به دست اجنبی خواهد افتاد آنگاه برای آنکه یک خاکی به سرمان بریزیم که هیچ حتی برای چال کردن اموات هم خاک نداریم پس مجبور خواهیم شد که خاک خودمان را با واسطه‌ی شیخ نشین‌های امارات از Fox خریداری کنیم یا اینکه از سر بی‌خاکی، جنازه‌ها را بسوزانیم و خاکسترش را داخل گلدان در آپارتمان‌مان نگهداری کنیم. واضح است که خود همین کار، پتانسیل بالایی از مصیبت(!) دارد. دور از جان - اگر زن و شوهر با هم دعوایشان شود و خانم، خاکستر مادر شوهرش را از پنجره به بیرون بریزد بعد مگر می‌شود این قصه را بعلاوه خاکستر آن مادر شوهر جمع کرد؟!! حالا این بماند که بجای قسم «به ارواح خاک مادرم» باید برای مردم فرهنگ‌سازی کرد که بگویند: «به ارواح خاکستر مادرم»!
این را گفتیم که تا دیر نشده، یک تدبیری صورت پذیرد بلکه از مکر و نیرنگ Fox نامرد، مصیبتی عارض نشود و - زبان‌مان لال - یک «مایه شرمساری» به دیگر مایه‌آنات(!) افزوده نگردد!

محمدرضا فتحی نجفی

انتهای پیام/