شهدای هسته ای الگوی راهم شدند/هدفم خدمت به هموطنان و بیماران سرطانی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  بازتاب بروجرد "علی روزبهانی" یکی نخبه های جوان و با استعداد بروجرد است که تا کنون در ثبت سه اختراع در دنیا بسیار موفق بوده و این نخبه بسیجی رتبه اول کنکور دکتری پزشکی هسته ای را در کشور کسب کرده است که مصاحبه ای با این جوان موفق انجام شده است.

لطفا خودتان را معرفی کنید؟

علی روزبهانی 27 ساله هستم و به لطف خدا موفق شدم رتبه اول کنکور دکتری پزشکی هسته ای را در کشور کسب کنم و هم اکنون در مقطع دانشجویی دکتری پزشکی هسته ای  در حال تحصیل هستم و 6 سال هم به عنوان مدرس هم در چند دانشگاه  بروجرد تدریس می کنم.

از دوران تحصیل در دبیرستان و قبولی در کنکور سراسری بفرمایید؟

در دبیرستان در رشته ریاضی مشغول به تحصیل بودم که با معدل19 از دبیرستان شاهد بروجرد دیپلم را گرفتم و در کنکور سراسری سال 87 توانستم رتبه دو رقمی 59 را کسب کنم.

بعد از قبولی در دانشگاه  وارد رشته مهندسی پزشکی هسته ای دانشگاه امیر کبیر شدم  و بعد از لیسانس کارهای تحقیقاتی را شروع کردیم و تا کنون 19تا مقاله چاپ شده بین المللی در مجلات مختلف علمی در رشته مرتبط با رشته تحصیلی خودم و بیبن رشته ای پزشکی و هسته ای دارم.

همچنین توانستم از سهمیه نخبگی استفاده کنم و دو مدرک کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات و  مهندسی پزشکی گرایش هسته ای را کسب کنم.

در مورد رشته تحصیلی بفرمایید و این که چرا این رشته تحصیلی را استفاده کردید؟

پیشرفت ایران در زمینه هسته ای و این که شرایطی مهیا بود تا وارد این رشته شوم و با توجه به این که  دو نفر از شهدای هسته ای از استادهای من بودند  و اینها ترغیب در ما ایجاد کردند که به این سمت حرکت کنیم.

مشاهده کردیم در قسمت پزشکی خلاء بزرگی هست و خیلی از بیماریها مانند سرطان های لاعلاج و سرطان های بدخیم با تکنولوژی هسته ای قابلیت درمان را به سادگی دارند و تصمیم گرفتیم در این راستا تلاش کنیم.

در این راستا آموزش های زیادی فرا گرفته ام و جزء اولین کسانی هستم که در بخش پزشکی هسته ای در درمان سرطان و کار با دستگاه ها آشنایی دارم و در این راه موفق شده ام.

کارهای تحقیقاتی از سال 88 آغاز شد و مقاله نویسی شروع شد و تا امروز سه کتاب تالیف کرده ام که دو کتاب در زمینه هسته ای و یکی در زمینه مدیریت بیماران آلزایمری بوده است.

کار ثبت اختراع را از چه سالی آغاز کردید و تا کنون چند اختراع ثبت شده دارید؟

از سال 88 استارت ایده و ایده پردازی را آغاز کردم و سعی کردیم ایده ها را به عمل برسانم که منجر شد سه اختراع را ثبت کنم که یکی کفش هوشمند برای بیماران آلزایمری بود که در سال 90 ثبت شد و سازمان پژوهش های علمی و صنعتی این کفش را به عنوان یک برند و یک کار حرفه ای در ایران برای تجاری سازی معرفی کرد.

دومین اختراع دستبند هوشمند بود که پزشک آنکال بیمار را از راه دور و در منزل مدیریت می کرد و هر قضیه اورژانسی کنترل می شد و در خیلی از بخش ها بیماران از مرگ نجات می یافتند.

اما سومین اختراع ثبت شده عینک هوشمند برای نابینائیان است که تبدیل عکس به متن است که این اختراع دو سال و نیم زمان برد و در قالب یک عینک هوشمند مخصوص نابینائیان جهت خواندن متن ها اختراع و ثبت شده است.

رمز موفقیت شما چیست؟

کشف علاقه بسار مهم است و من معتقدم علاوه بر علاقه باید خواست خدا هم باشد که یک نفر به سمت و سوی علمی و نیاز جامعه برود و احساس تکلیف سومین موردی است که فرد را به هر عرصه ای که دوست دارد فعالیت کند می کشاند.

وقتی انسان ببیند عده ای انسان به دلیل بیماری هایی مانند سرطان می میرند، سوالاتی در ذهن خودش ایجاد می شود  و همین باعث می شود که خود فرد استارت کار را بزند.

بسیاری از جوانان ما به دنبال علاقه شان نمی روند که ممکن است به دلیل کمبود اطلاعات و یا کمبود مشاوره های تحصیلی باشد.

چه توصیه ای به نخبه های جوان دارید؟

بروجرد نخبه های زیادی دارد و خیلی از نخبگان این شهر در خارج از بروجرد فعالیت دارند و رفتن نخبه از کشور امر غلطی است و اگر کسی به مردم خودش ابتدا خدمتی برساند نخبه است.

نخبه ها نباید با یک دعوتنامه سریعا شهر را ترک کنند و در همه زمینه ها نباید جنبه مادی را نگاه کرد باید جنبه معنوی هم بسیار مهم است و لبیک گفتن به این دعوتنامه ها لبیک گفتن الهی نیست.

بعد از اتمام تحصیلات چه برنامه ای در نظر دارید؟

فعلا مشغول تحصیل هستم و دوست دارم در زمینه علمی و پژوهشی بتوانم یک خدمتی به هموطنان ایرانی داشته باشم.

هر کسی که خطر احساس کند باید بداند که در آن لحظه مفید است و دشمنان زیادی هستند که چشم دیدن پیشرفت ایران را ندارند اما به لطف خدا این کشور روز به روز در حال پیشرفت است.

نقش بسیج در پیشرفت های علمی شما چقدر بوده است؟

16 سال است که عضو فعال بسیج هستم و انسان در ابتدای زندگی معیارهایی را برای خود تعریف می کند  و اگر انسان در هر محیط و بستری باشد اون معیارها را در بستر و محیط تعریف می کند و زمانی که جوانی به سمت و سوی غیر مسائل دینی می رود به دلیل بستر محیطی است که در آن زندگی می کند.

من از سن 6 سالگی به همراه پدربزرگم وارد محیط مسجد شدم و در آنجا فعالیت داشتم و باعث شد همان محیط معیارهای ما را در زندگی تعیین کند و معیارهای های والایی بود به طوری شرکت در جلسات بسیج و اهدافی که بسیج طی می کرد ما را به سمت اهداف بالاتر هدایت می کرد.

حضور در محیط های مذهبی انسان را از افکار منفی دور می کند و به سمت و سوی موفقیت می کشاند.

نقش خانواده در پیشرفت های علمی شما چقدر است؟

حمایت و کمک خانواده در پیشرفت افراد نقش بسیار مهمی دارد و همسر من که دانشجو است و در رشته زبان انگلیسی بسیار موفق است در بسیاری از زمینه ها به من کمک می کند.

انتهای پیام/