به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مارگون؛ آش کارده غذایی سنتی و از محبوبترین غذاهای شهرستان سپیدان است که در عین حالی به سختی تهیه می شود،بسیارخوشمزه میباشد. در اصل چاشنی این آش خوشمزه، گیاهی به نام کارده وکلیر است که این آش محلی در میان مردمان سپیدان ومسافران نوروزی طرفداران بسیار و خاصی دارد .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مارگون؛,اگر به هر دلیلی به سپیدان سفر کرده و ازغذاهای خوشمزه این منطقه مخصوصا آش کارده تناول کرده باشید، حتما خوشمزگی آن را تأیید کردهاید.
,نام «آش کارده» به خاطر گیاهی است که از کوه های این منطقه چیده می شودآن بر روی این آش گذارده شده است. آش کارده در زمستان و بهار طرفداران زیادی دارد ؛ به طوری که در زمستان از برترین وبهترین غذاهایی است که مسافران در هنگام مسافرت به سپیدان از ان استفاده می کنند.
,آش کارده از انواع آشهای ایرانی است که در محدودهٔ جنوب غربی زاگرس پخته میشود. در طبخ این آش از گیاهی مخصوص بنام کارده استفاده میشود. این آش مانند نامش در مناطق مختلف روشهای پخت متفاوتی دارد، از روشهای تخمیری در مناطق بختیاری تا پخت همراه گوشت در سپیدان.
,این آش در مناطق چهارمحال و بختیاری، اصفهان و خوزستان به نام کاردین (یا کاردیم) شناخته میشود و در سپیدان و استان فارس به نام کارده و در منطقهٔ بهبهان و هندیجان به نام حُره مشهور است.به این گیاه علف خرس نیز گفته می شود.
,برای تهیهی آش کارده ، نیاز به سبزی مخصوص کوهی یا کارده هست که این گیاه برگهای پهن دارد ، اون رو خرد میکنن و در آب و گندم و جو و برنج نیمکوب و یا آبلیمو و نان خرده خیس میکنند ، تا کم کم ترش بشه . بعد ازگذشت یکی – دو روز داخلش آب میریزن و بهش گندم و جو نیمکوب و برنج نیمدانه محلی به آن اضافه میکنند و روی حرارت می جوشانند. این آش کارده یکی از غذاهای محلی در شهرستان سپیدان می باشد .این آش ترش مزه است .
,روش پخت کارده
,طرز تهیه این آش در شهرستان سپیدان به این صورت است که نخست، کارده را همراه با آرد گندم میکوبند، سپس با اضافه کردن مخمر کارده به مدت یک روز در محیطی گرم(زیرپتو) نگه داری میکنند. سپس مواد را روی حرارت گذاشته میپزند، در این مرحله میتوان گوشت یا مقدارکمی دنبه نیز اضافه کرد که پس از پخت باید به صورت رشته رشته به مخلوط غذا اضافه شود پس از پخته شدن سبزیها به آن خُرده برنج محلی اضافه میکنند و به مدت یک ساعت میپزند و در انتها پیاز سرخ شده را به آن اضافه میکنند.
,هشدار:
,کارده تازه برندگی و تیزی زیادی دارد و اگر طبق روش دوم مراحل عمل نکنید، باعث زخم شدن زبان و گلو می شود.
,یکی از گیاهان بومی منطقهٔ جنوب غرب زاگرس تا فلات فلسطین و از خانوادهٔ گل شیپوریان است در منطقهٔ بختیاری ، دونوع از این گیاه میروید، که به نامهای کارده یاکاردین و کُهلیٍر (KOHLIYER)شناخته میشوند و به هردو علف خرس نیز گفته میشود، در استان فارس به آن کارده، در جنوب خوزستان به آن حُره و در زبان عبری به آن اُخیلوف کتن (به عبری :אחילוף קטן) گفته میشود. این گیاه به صورت خام برای انسان قابل مصرف نمیباشد.کارده نوعی گیاه خوراکی ترد شکننده با برگهای پهن است. اسم کارده گرفته شده از ویژگی برندگی برگ آن هنگام تازه خوری است یعنی اگر برگ کارده را به صورت تازه مصرف کنیم اصطلاحا زبان را می برد . از مصارف محلی آن می توان به غذای آش کارده اشاره کرد. آش کارده سوپ سرد افراد سرما خورده نیز هست که معتقدند جلوی عفونت را می گیرد. از اهمیت دارویی این گیاه می توان به درمان بیماری هایی چون چربی خون ، فشار خون ، عفونت ، دیابت و یرقان اشاره کرد
,خواص اش کارده یا اش حره(حوره(آش کارده(حورره) علاوه بر خوشمزه بودن بدلیل تخمیرجو درآن سرشار از ویتامین ب کمپلکس است.کسانی که اطلاعات پزشکی دارند.ازخواص بی نظیر مخمرآبجو(البته بدون الکل)یا همان مائ الشعیرعربی مطلع می باشند.این ویتامین ها علاوه بر تقویت قوای عصبی اشتهاآوربوده واز کم خوابی وآشفتگی جلوگیری می کند.همچنین کارده موجود در آن باعث تقویت دستگاه گوارش شده وبدلیل ملین بودن فعالیت های روده ها رابهبود بخشیده وبه اصطلاح قدیمی ها شکم را پاک کرده وبه قول امروزی ها سرویس کننده خوبی برای دستگاه گوارش است. شاید گفتن از خواص سیرموجود درآن بی مورد باشد.اما برای آنان که احیانا بی اطلاعند. عرض می کنم که بهترین آنتی بیوتیک درجهان سیر است.(اینکه می گویم بهترین در جهان اغراق نیست.زیرا می دانیم که همه آنتی بیوتیک ها در درازمدت عوارض دارند.در حالیکه سیر نه تنها عوارض ندارد بلکه بسیاری از عوارض داروها را ازبین می برد).آش کارده بدلیل رقیق کردن خون از عوارض قلبی نیز پیشگیری می کند وچربی های خون یعنی کلسترول وتریگلیسرید را هم کاهش می دهد.البته به افرادی که ناراحتی معده دارند توصیه می شود که در صورت استفاده حتما از آنتی اسیدی که پزشک معالج داده است استفاده کنید
]
ارسال دیدگاه