مسمومیت با مونوکسیدکربن رو جدی بگیرید!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  جلفانیوز، گاز منوکسید کربن محصول احتراق ناقص مواد سوختی نظیر گاز شهری، گاز کپسول، نفت، بنزین، گازوئیل، پارافین، زغال سنگ، زغال چوب، چوب و... می باشد. لذا هر وسیله ای که با سوخت کار می کند و دارای عملکرد معیوب بوده، یا به طور صحیح نصب نشده و یا دارای دودکش مناسب نمی باشد، می تواند منبع تولید و انتشار گاز CO باشد. منابع احتمالی تولید گاز منوکسید کربن آبگرمکن، بخاری دیواری و زمینی، بخاری سیار، شومینه، موتور خانه، اجاق گاز، لباس خشک کن گازی، اجاق با سوخت چوب، گرم کننده های سونا و استخر می باشند.

این گاز خطرناک چون بدون بو و مزه و غیر قابل دیدن می باشد، براحتی منتشر شده و اغلب آن را قاتل خاموش می نامند. استنشاق هوای آلوده به گاز منوکسیدکربن مانع از اکسیژن رسانی به بافتهای بدن شده و می تواند موجب آسیبهای مغزی گردد.

این گاز از طریق تنفس وارد ریه ها شده، به جریان خون رسیده و به گلبول های قرمز متصل می شود. گلبول قرمز وظیفه اتصال و انتقال اکسیژن را دارد، اما زمانی که مونواکسید کربن به آنها متصل می شود دیگر توانایی حمل اکسیژن را از دست می دهد. در این صورت خود به خود اکسیژنی از ریه جذب بدن نشده و بیمار با وجود استنشاق اکسیژن خفه می شود. با توجه به اینکه مسمومیت ناشی از این گار به صورت تدریجی می باشد، برای پخش گاز در سراسر بدن حدود چهار تا شش ساعت زمان نیاز است و این حادثه اغلب زمانی رخ می دهد که ما در خواب می باشیم.

مسمومیت در کودکان سریع تر بروز کرده، اما در افراد مسن عوارض عصبی ناخوش بیشتری را بجا می گذارد. جنین مادران باردار نیز می تواند دچار مسمومیت با مونواکسید کربن شود.

علائم مسمومیت متنوع است. شایع ترین علائم شامل سردرد، احساس گیجی، تهوع، استفراغ، درد شکم و اسهال می شود. البته بیماران با تشخیص ابتلا به عفونت های ویروسی یا مسمومیت غذایی مرخص می شوند. باید دقت داشت که این بیماران تب نداشته و دسته جمعی مبتلا می شوند. اگر پیگیری از نظر تماس با گاز شهری و دیگر سوخت های فسیلی مانند تماس با دود ماشین از آنها گرفته شود، تشخیص به بیراهه نمی رود. اغلب آزمایشگاه های بیمارستانی و غیربیمارستانی توانایی شناسایی را ندارند یا دسترسی به آن مقدور نیست. در صورتی که شرایط مصدوم به احتمال مسمومیت با مونواکسید کربن دلالت دارد باید بسرعت و بدون معطلی برای تشخیص از محیط آلوده خارج شده و به بیمارستان منتقل شود. درمان اصلی در بیمارستان با تجویز اکسیژن با غلظت بالا شروع می شود. بسیاری از بیماران نیازمند اکسیژن با فشار بالا هستند که تعداد محدودی از مراکز درمانی به آن دسترسی دارند.

نکته قابل توجه درخصوص گازگرفتگی این می باشد که تعدادی از مصدومان مسمومیت با مونواکسید کربن دچار عوارض تاخیری می شوند. از دست رفتن حافظه، اختلال شخصیتی، پرخاشگری، بی قراری و حتی کوری از دیگر عوارض تاخیری گزارش شده است. با وجود تحقیقات فراوان افراد در معرض خطر چنین عوارضی مشخص نیستند، اما مسلم است که هر چه علائم اولیه شدیدتر باشد خطر بروز عوارض بیشتر است.

به منظور پیشگیری از مسمومیت ناشی از گاز باید قبل از استفاده از وسایل گرمایشی از کارکرد صحیح آن اطمینان داشت. ایمنی باید در مورد عدم نشت گاز و تولید گاز مونواکسید کربن صورت گیرد. افرادی که دچار مسمومیت با این گاز می شوند، نباید به محل بازگردند، مگر این که سیستم گرمایشی بخوبی بررسی و معاینه شده و نقایص برطرف شود. هرگز در فضای بسته ماشین را برای مدت طولانی روشن نگذارید و سخن آخر اینکه همواره به یاد داشته باشیم که: گاز مونواکسید کربن هیچ نشانه ای ندارد و بدون این که فرد متوجه شود وی را مسموم می کند؛ پس بهتر است که همه ساله به طور مداوم و دوره ای وسایل تولید کننده این گاز خطرناک را بررسی نموده و از عدم نشت و سلامت آنها اطمینان حاصل نمائیم.

انتهای پیام/