اخبار داغ
  1. ابهام چند صد میلیاردی در شرکتهای صندوق بیمه عشایر | به نام روستائیان به کام میدری و رفقا + سند
  2. پلیس با همه توان پای کار تأمین امنیت دانش‌آموزان است
  3. آینه‌ای در برابر هشت سال پایداری؛ تکاپوی یک ژانر برای ماندگاری
  4. «رئیس‌جمهور در میدان» برای زلنسکی؛ «گفت‌وگو نکنیم، چه کنیم؟» برای پزشکیان
  5. یک بام و دو هوای سازندگی/ مقاومت برای اوکراین خوب است برای ایران نه!
  6. پایان هژمونی در سایه هزینه‌ها: چگونه جنگ ۴۰ روزه معادله قدرت جهانی را وارونه کرد
  7. اول مهر در میناب؛ زنگ مدرسه‌ای که زیر آوار خاموش شد
  8. از سخنرانی رهبر شهید تا ایستادگی شهید رئیسی؛ روایت مقاومت ایران در سازمان ملل
  9. وقتی ایران از تریبون تهدید عبور کرد؛ پاسخ قاطع تهران به نمایش جنگ‌طلبانه ترامپ در سازمان ملل
  10. پیام رهبر معظم انقلاب در پی ارتحال حضرت آیت‌الله‌العظمی شبیری
  11. رئیس‌جمهور به نیویورک سفر کرد
  12. متحدان واشنگتن پس از جنگ با ایران؛ به دنبال گزینه‌های مستقل
  13. روایتی از ۳۱ شهریور ۱۳۵۹؛ روزی که آسمان بوی باروت گرفت و خاک، آغوش غیرت شد
  14. چرا آموزش برای خانواده‌های کارگری به کابوس تبدیل شده است؟
  15. تهدیدهای ترامپ عملیات روانی است/ گلوی ترامپ را در تنگه هرمز می فشاریم
  16. گرداب غرب آسیا ترامپ را خواهد بلعید/ چرا سگ زرد دوباره ایران را تهدید کرده است؟
  17. کلیات طرح افزایش اعتبار کالابرگ تصویب شد
  18. طعم تلخ شکست‌های بیشتر را بر متجاوزان خواهیم چشاند
  19. کشف حدود ۶ تن انواع مواد مخدر از ابتدای سال/ ۱۰۹ باند مواد مخدر متلاشی شد
  20. نقدی بر مجموعه‌ی «مرد 3000 چهره»/ پایان ساعت‌های خوش مدیری در تلویزیون

اندر احوالات صداوسیمای دیگران؛

کاش تلویزیون‌مان هم چینی شود!

کاش تلویزیون‌مان هم چینی شود!
چین از تلویزیون به عنوان یک «دانشگاه باز» استفاده کرد و با این کار بخش زیادی از مسائل آموزش و اشتغال کشور خود را حل کرد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول، اندر حکایت اهمیت رسانه تلویزیون سخنان بسیاری رفته و مصداق‌های زیاد آمده و این از اصول پذیرفته شده است که تلویزیون، این جعبه جادو جریان ساز است و جریان برانداز.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کاشان اول,

رسانه ملی یک کشور باید دنباله روی سیاست‌های کلان آن کشور باشد. از جمله کشورهای موفق در همسو کردن رسانه ملی با سیاست‌های کلان، کشور چین است. این کشور برای تحقق چشم انداز سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خود از رسانه تلویزیون به عنوان یک فرصت استفاده کرد. کشوری که با بیش از یک میلیارد جمعیت، از ابرقدرت‌های اقتصادی جهان به شمار می آید و بسیاری از قدرت های پرادعا را به زانو در آورده است.

,

شاید در نگاه اول اغراق آمیز به نظر برسد؛ اما چین از تلویزیون به عنوان یک «دانشگاه باز» استفاده کرد و با این کار بخش زیادی از مسائل آموزش و اشتغال کشور خود را حل کرد. این کشور طی یک برنامه سی ساله، پیچیده ترین مفاهیم فنی و مهندسی، علوم تجربی، زبان و … را در برنامه های تلویزیونی خود گنجانید. این کشور در کنار آموزش های رسمی، از تلویزیون به عنوان کلاس درس استفاده کرد و پس از طی دوره های غیرحضوری، به افرادی که این دوره ها را طی کرده بودند، مدرک و سپس کار داد.

,

از دیگر همسویی های رسانه ملی این کشور با سیاست های کلان خود می توان به همسویی سیاسی و فرهنگی اشاره کرد. با وجود ناپسند بودن بعضی فیلترها و سانسورها (که در اینجا مجال پرداختن به آن نیست)، چین به خوبی این فیلترها را در مورد برنامه های تلویزیون انجام داد تا مواردی را که با اصول موضوعه این کشور در حوزه های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و … ناهمخوان است، حذف کند. در واقع این کشور تلویزیون را از یک چالش به یک فرصت تبدیل کرد. چین همچنان از این رسانه استفاده می کند و به طور پویا به پژوهش و ارزیابی برنامه های تولیدی خود ادامه می دهد.

,

از دیگر کشورها که موفقیتی در این باب کسب کرده است کشور آمریکاست. این کشور با پی بردن به شکافهای فرهنگی و اطلاعاتی بین کودکان زاغه نشین، روستاییان و کلان‌شهرها، دست به تولید مجموعه برنامه هایی به نام خیابان سه سامی زد. در این برنامه ها به کمک آموزش رسمی شتافت و توانست طبق ارزیابی های دوره ای انجام شده، کمک شایانی به آموزش پایه کشورش انجام دهد.

,

کشور ژاپن از جمله کشورهایی است که برای خودکفایی صنعتی کشورش و حمایت از تولیدات داخلی، مسئولان صدا و سیما را ملزم کرد که از تبلیغ هر نوع کالایی که مشابه داخلی ندارد، خودداری کنند. در کنار اینکه تبلیغات کالای خارجی خود را حذف کرد.

,

اکنون جای بحث دارد که رسانه ملی ما در همسویی با سیاست های کلان خود چقدر موفق بوده است ؟

,

با بررسی انجام شده در بعد آموزشی، به این جمع بندی می رسیم که تلویزیون ایران نتوانسته است کمک زیادی به آموزش رسمی کشور کند. از بعد اقتصادی که سیاست اقتصاد مقاومتی در پیش روست و استفاده از تولید ملی یکی از شاخصه های آن است، برنامه های تلویزیون به طور متعدد به تبلیغ کالاهای خارجی و مصرف گرایی پرداخته است.

,

در بعد فرهنگی و اجتماعی تلویزیون در جهت آسان سازی اموری چون اشتغال با نشان دادن جوانان در شغل های آن چنانی و رفاه زیاد، توقع جوانان را در مورد اشتغال بالا برده است؛ البته در مورد بحث ملاکهای ازدواج نیز این رسانه نتوانسته است در فیلم های خود الگوهای مناسبی را نشان دهد.

,

طنز ماجرا آن جاست که ما با وجود خرده گیری و انتقاد از از استفاده شدن زنان به عنوان یک کالای تبلیغاتی در کشورهای غربی، باید در رسانه خود شاهد باشیم که از زنان برای فروش کالاها و  مصرف‌گراتر کردن مردم استفاده می شود.

,

باید بر سر در رسانه ملی حک شود که «تلویزیون دانشگاه است» و با قرار دادن محتوای درست در این رسانه می توان جریانی ساخت و جریانی را بر انداخت!

,

حکیمه سلحشوری بهزادی

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه