به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از قلم رسا؛ نتایج مطالعه برخی کشورهانشان میدهد که برخلاف تصور رایج مبنی بر این که مدارس خصوصی به طبقه ممتاز و مرفه جامعه خدمات میدهند؛ اما بخش اعظم آموزش خصوصی و اکثر روشهای خصوصیسازی، خانوادههای فقیر و کم درآمد را هدف قرار می دهند و این موضوع در کشورهای مختلف روز به روز در حال گسترش است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, قلم رسا,1- میانگین سهم بخش خصوصی در آموزش بین 20 تا 30 درصد است.
,2-در اکثر کشورها نظارت بر نظام آموزش و پرورش و مسئولیت نهایی برعهده دولت باقی میماند.اما تحت سیستم نظارت دولت، مدلهای مختلفی برای تعیین سهم دولت و بخش خصوصی در تأمین منابع مالی، مدیریت و مالکیت مدارس وجود دارد که با روشهای متفاوتی اجرا میشوند.
,3- سهم دولتها در مدیریت و تأمین منابع مالی در درون یک کشور نیز متفاوت است.
,4- مقایسه توزیع منابع مالی دولتی در مدارس خصوصی و دولتی نیز حاکی از وجود تفاوت در بین کشورهاست.
,5-از نظر تأثیر مشارکت بخش خصوصی بر پیشرفت تحصیلی دانشآموزان، برخی شواهد تجربی نشان میدهد که عملکرد مدارس خصوصی برتر از عملکرد مدارسی است که به صورت دولتی اداره میشوند. برای نمونه، مقایسه پیشرفت تحصیلی دانشآموزان 35 کشور شرکتکننده در مسابقات برنامه بینالمللی ارزیابی دانشآموزان (PISA) حاکی از آن است مدارسی که توسط بخش خصوصی مدیریت میشوند و منابع مالی آنها را دولت تأمین میکند، بالاترین پیشرفت تحصیلی و مدارسی که توسط بخش دولتی مدیریت میشوند
,اما منابع مالی آنها را بخش خصوصی (شهریه) تأمین میکند، پایینترین پیشرفت تحصیلی را داشتهاند. همچنین مدارس کاملاً خصوصی (مدارسی که مدیریت و تأمین منابع مالی آن بر عهده بخش خصوصی است) و مدارس کاملاً دولتی ( مدارسی که مدیریت و تأمین منابع مالی آن بر عهده دولت است) تفاوت چندانی با هم ندارند.
,1-ایران:در حال حاضر قریب به 7/8 درصد دانشآموزان کشور در مدارس غیردولتی حضور دارند و 11 درصد مدارس کشور و 11 درصد کلاسهای کشور در بخش غیردولتی اداره میشوند. که این درصددر حد انتظار نیست و با معیارهای جهانی (حدود 20 تا 25 درصد مدارس را بخش خصوصی اداره میکند) فاصله نسبتاً زیاد است.
,2-آمریکا: در ایالات متحده آمریکا مدارس دارای تشکیلات اقتصادی سودآور هستند به طوری که دانش آموزان در رستوران، هتل، کارگاه چوب و کتابخانه ها به کار گمارده می شوند و یا مدارس دارای هتل، سالن آرایش، خدمات توزیع مواد غذایی و تعاونی آموزشگاهی بوده که با سود حاصله مدارس اداره می شوند.در کل 93 درصد هزینه های مدارس توسط شهرداریها و درآمد حاصله از تولیدات وارائه خدمات دانش آموزان از طریق ایالات و ساعات محلی برنامه ریزی و تامین می گردد.
,3-انگلستان: بودجه اعطایی بخش مرکزی آموزش انگلستان برپایه ارزیابی استانداردهای آموزش دولتی مبنی بر برآورد نیازهای آموزش و حق الزحمه کادر آموزشی به دوایر محلی آموزش و پرورش تخصیص می یابد.در انگلستان مدارس کلیسا بر آموزش و پرورش تسلط دارند و مدارس دولتی مکمل مدارس کلیسا هستند و به دو صورت دولتی و آزاد می باشند.حدود 30 درصد مدارس به صورت مردمی توسط کلیساها برنامه ریزی و نظارت می شود.
,یکی از چشمگیرترین انواع خصوصی سازی در نظام دولتی طرحی به نام مدیریت محلی مدارس (LMS)است که از سال 1998 شروع شده،براساس این طرح منابع مالی مدارس با توجه به میزان ثبت نام آنان تعیین می شود بنابراین مدارس باید برای ثبت نام دانش آموزان با یکدیگر رقابت کنند.
,4-پاکستان: هزینه های منابع خصوصی در سال 80-1979 معادل 30 درصد هزینه سرانه جاری مدارس ابتدایی دولتی را تشکیل می داده است.
,5-استرالیا: 80 درصد بودجه اختصاصی دولت به مدارس دولتی و 20 درصد آن به مدارس آزاد اختصاص می یابد. مدارس غیردولتی و آزاد با جذب 20 درصد از کل پرداختی های دولت به بخش آموزش 30 درصد از کل دانش آموزان کشور را در خود جای داده اند.
,6-سوئد: ابزار آموزشی و تغذیه دانش آموزان در مدارس سوئد رایگان بوده،سهم بودجه دولت در آموزش و پرورش حدودا 8 درصد می باشد.الباقی توسط شهرداری ها، شوراهای استانی و نهادهای مستقل (خصوصی)تامین می شود.یعنی حدود 92 درصد توسط غیردولتی تامین اعتباری می گردد.شهرداری ها موظف به تدارک ایاب و ذهاب رایگان برای دانش آموزان مدارس هستند.
,7- کشورهای آمریکای لاتین: نسبت به مخارج خصوصی آموزشی به کل مخارج وزارت آموزش و پرورش در مدارس دولتی به تربیت برای کشورهای برزیل 11/1 درصد، کلمبیا 51 درصد، شیلی 32 درصد و ونزوئلا 13 درصد می باشد.
,زهرا مملوکی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه