یک دست به افتخار مسئولین دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کرددانش،یکی از دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج در مورد مراسم حنابندان در این دانشگاه و اجرای ساز و دهل یادداشتی به کُرددانش ارسال کرده است.

متن این یادداشت در زیر آمده است:

گاهی با خودم فکر میکنم که قرار است با اتمام درسم در دانشگاه به کجا برسم و چه مشکلی از مشکلات اطرافم را حل کنم, دیروز که به دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج وارد شدم با خود فکر کردم که آیا همان مسیر همیشگی هر روز را آماده ام؟ آمده ام که به کلاس بروم و یا در مراسم دیگری شرکت کنم؟ با ورود به دانشگاه صدای دانشجویان را در گوشه ای از دانشگاه که به مسجد ختم میشد شنیدم خود را به آنجا رساندم, از دور شاهد رقص کردی تعدادی از دانشجویان بودم به اندازه کافی کلاسم دیر شده بود ولی صداهایی که از آنجا میشنیدم باعث شد چند لحظه آنجا مکث کنم و به این فکر کنم آیا به دانشگاه آمده ام و یا به یک تالار عروسی دعوت شده ام؟ مکث من طولانی شد و همین باعث شد این مطلب را بنویسم.

تا جایی که به یاد دارم همیشه در خانواده از ارزش و احترام لباس و موسیقی کُردی به بزرگی یاد می شد و من به عنوان یک دختر کُرد همیشه این لباس را به عنوان پوشش کامل و حریم امن خود می دانستم اما دیروز شاهد آن بودم که در دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج دختران با لباس های تنگ کُردی در مقابل دیدگان نامحرم می رقصیدند و خود را تکان میدانند و با دست زدن جمعیت به حرکت سرافرازانه ی خود بیشتر افتخار می کردند, من هم دست زدم اما نه برای آنها, بلکه برای مسئولان دانشگاه !!! که دانشگاه را به کجا رسانده اند؟ محتوای این چنین برنامه هایی توسط چه کسانی تایید می شود؟ آیا مسئولین این کار را فرهنگی تلقی می کنند و به ان برچسب فرهنگی می زنند؟ به جای اینکه دانشگاه عرصه تولید و توسعه ی علم و رشد و فضایل اخلاقی باشد به تالار عروسی تبدیل شده است؟ آیا این قبیل برنامه ها را با نشاط می دانند؟ آیا به جوانان راه درست جوانی کردن را می اموزند؟

مسئولین دانشگاه به چه قیمتی اجازه اجرای این چنین برنامه هایی را صادر می کنند؟ این برنامه ها مسیر را برای چه برنامه های دیگری باز می کند؟ آیا جای آن نیست مسئولین نهاد دانشگاه تدابیری اتحاذ کنند که از فضای جلوی مسجد به جای تالار عروسی و برگزاری مراسم حنابندان یا برای برنامه های فرهنگی دیگری استفاده نشود؟ با این روحیه مدیران دانشگاه بهتر است از پارکینگ دانشگاه برای اجاره مراسم استفاده کنند. البته پیشنهاد عملی تر ان است که با اینکه تعداد دانشجو در دانشگاه کم شده است از همین ساز و دهل در درب ورودی دانشگاه برای جذب دانشجو در سال بعد استفاده کنند .

این نوع باج دادن مسئولین دانشگاه به برخی افراد و تشکل ها به چه قیمتی؟