سندی که قرار بود مشکلات را حل کند، خود به بزرگترین چالش کشور تبدیل شده است/ چشم امید روحانی همچنان به اتفاقات خارج از کشور

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زیتون در یادداشتی به قلم صیاد حسینی نوشت: نزدیک به دو سال قبل بود که روحانی بعد از توافق لوزان بلافاصله در سخنانی که از محل نهاد ریاست جمهوری در تهران انجام و به طور زنده از شبکه خبر سیما پخش می شد، خبر به ثمر نشستن تلاش های تیم مذاکره کننده را داد و این پیروزی بزرگ را به ملت ایران تبریک گفت.

رییس جمهور سخنانش را این گونه آغاز کرد؛ "در این گام دوم ما هم حفظ حقوق هسته ای را داریم و هم رفع تحریم ها در کنار آن و هم تعامل سازنده با جهان که این هرسه برای ما حایز اهمیت است."

روحانی در ادامه صحبتهایش گفته بود: "طبق این چارچوب همه تحریم ها چه مالی، اقتصادی، بانکی درهمان روز اجرای توافق لغو خواهد شد."

رییس جمهور مذاکرات هسته ای را پله اول برای تعامل سازنده با جهان دانسته و گفته بود: "مذاکرات هسته ای ما پله اول برای تعامل سازنده با جهان است بحث ما فقط هسته ای نیست."

روحانی و کابینه اش به نوعی رسیدن به توافق نهایی در موضوع هسته ای را حلال تمام مشکلات موجود معرفی می کردند، از آبخوردن مردم گرفته تا پاکیزگی هوا را وابسته به توافق کرده بودند. توافق با غرب و آمریکا قرار بود علاوه لغو قطعنامه ها در شورای امنیت و برداشته شدن تمامی تحریم ها، چرخ سانتریفیوژ ها را هم برای ایران بچرخاند.

برنامه جامع مشترک و یا همان برجام، توافقی نهایی شد برای تمامی این گفت و گو های چند ساله و دولتمردان هم با روی خندان و دلی پر از شور و شعف آن را امضا کردند.

اما امروز بعد از گذشت یک سال از روز اجرایی شدن برجام ، شرایط آنگونه که دولتمردان تدبیر و امیدی و تیم مذاکره کننده اعلام کرده بودند، رقم نخورده است.

توافق با غربی ها و آمریکا یا همان برجام که قرار بود مشکلات پیش روی کشور را حل کند اکنون خود به یک مشکل برای ایران تبدیل شده است. برجام پیش از آنکه ثمرات و اثرات قابل لمسی برای کشور داشته باشد، محدودیت و محصوریت به همراه داشته است.

تحریم هایی که قرار بود در روز اجرایی شدن برجام برداشته شوند اکنون به طُرُق دیگر مجدد برقرار و تمدید می شوند. تعامل با جهان هم خود بحث دیگریست که توضیح کاملش در این مقال نمی گنجد.

روحانی از همان ابتدای شروع به کارش خواسته و یا ناخواسته تمامی هست و نیست دولتش را به دیپلماسی و توافق و برجام گره زد. موضوعی که مشخص بود تیغ دو لب برای او و دولتش خواهد بود.

امروز بعد از نتایج انتخابات آمریکا و اتفاقات و مصوبات اخیر، شرایط بیش از پیش برای روحانی و دولتش پیچیده شده است. روحانی کمتر از 5 ماه دیگر انتخابات نفس گیر ریاست جمهوری را پیش رو دارد. انتخاباتی که جدی ترین زمان برای پاسخگویی به تمامی وعده ها و عملکرد دولتش خواهد بود.

 همه آن چیزی که به نوعی روحانی نگرانش بود رخ داده است. از رئیس جمهور شدن ترامپ گرفته تا بدعهدی ها و نقض برجام از سوی آمریکایی ها و همین موضوع می تواند عملکرد و تصمیمات روحانی و تیمش در روزهای آتی را تحت تاثیر قرار دهد.

منشور حقوق شهروندی و جوسازی های رسانه ای مشابه دیگر هم آنچنان که باید نگرفته است. روحانی و تیمش چیزی برای از دست دادن ندارند. آنها در اندیشه برنامه های ویژه ای برای انتخابات 96 هستند. پالس های مثبت مشاوران و اطرافیان روحانی به ترامپ و آمریکا طی روزهای گذشته را باید در همین چهارچوب تعریف کرد.

حامیان دولت تدبیر سعی دارند در این فرصت اندک به ترامپ و اطرافیانش بفهمانند که هیچکس در داخل ایران برای آمریکا بهتر از آنها نیست و آمریکا  برای جلوگیری از به قدرت رسیدن طرف دیگر در ایران هرچه در چنته دارد باید رو کند. همچنان هم با وجود تمامی بدعهدی های آمریکا، چشم امید روحانی و اطرافیانش برای تغییر دادن شرایط به نفع خود به خارج از کشور بیشتر از داخل ایران است.