سوز سرما در سینه آینده سازان کشور/بازی با جان 31 دانش آموز کهگیلویه و بویراحمد+ تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی زنان کهگیلویه وبویراحمد ایل بانو،، روزی که کاروان همدلی آقای استاندار و فرماندار به دشت روم رفته بودند من نیز همان روز به چات باریک دشت روم رفتم البته رفتن من به چات باریک بدون دعوت نبود در چند روز گذشته یکی از اهالی این روستا در تماس با پایگاه خبری ایل بانو درخواست کرد که به مدرسه ای که در این روستاست سری بزنیم و مشکلات آن را به اطلاع مسئولان برسانیم من نیز پذیرفتم و همزمان با ورود کاروان همدلی نیز در آنجا بودم در ساعتی که آقای استاندار در حسین آباد دشت روم بود و مشکلات این روستا را بررسی می کرد مردم نیز برای دیدن اقای استاندار صف کشیده بودند من در چات باریک دشت روم بیخ گوش مسئولان با دانش آموزان قد و  نیم قدی که از شدت سرما بیرون مدرسه شان ابستاده و منتظر بودند شاید کسی صدایشان را به مسئولان برساند صحبت می کردم.

چات باریک یا جمعتی بالغ بر 300 نفر در دشت روم و ۲۵ کیلومتری شهر یاسوج واقع شده است یک مدرسه ابتدایی به اسم مدرسه شهید حکمتیان دارد که در این مدرسه ۳۱دانش اموز در مقاطع اول تا پنجم و ۱۲ دانش آموز پیش دبستانی درس می خوانند البته باید گفت درس خواندن و یادگیری آنها تنها در فصل بهار و پاییز است چرا که در فصل زمستان شدت سرمای درون مدرسه اجازه یادگیری را به آنها نمی دهد.

طی تماس یکی از والدین به دلیل گلایه هایی که از وضعیت تنها مدرسه روستایشان داشتند به این مدرسه رفتم اما سهوا یا عمدا در مدرسه قفل بود و کلید آن دست تنها معلم مدرسه که  در خارج از دشت روم زندگی می کرد بود.
چند دقیقه بعد از حضورم در کنار مدرسه تعدادی از دانش آموزان و والدین آنها جمع شدند که به دلیل وجود برف در روستا و قرار گرفتن در دامنه کوه و سوز و سرمای زیادی نه تنها من بلکه محمد ۵ ساله که کنارم ایستاده بود صورت و دستان کوچکش قرمز شده بود.

اولیای دانش آموزان با دیدن من  لب باز و درد دل را آغاز کردند غضنفر حیدری  که دو پسرش در این مدرسه درس می خواند، گفت: سیستم گرمایشی این مدرسه تنها یک شوفاژ است اما این شوفاژ جوابگوی شدت سرمای دشت روم نیست به ویژه روزهایی که بارندگی دارد شدت سرما برای فرزندانمان قابل تحمل نیست.

وی ادامه داد: پسرم چند روز در بیمارستان به علت عفونت ریه بستری بود و تازه مرخص شده است اما هنوز تب دارد.

حیدری افزود:مسئولان مدرسه ای ساخته و آن را به حال خود رها کرده اند و مشکلات آن را حل نمی کنند.

رییس شورای روستایی چات باریک نیز که در این بازدید من را همراهی می کرد ، گفت: ۳۱ دانش آموز در این مدرسه درس می خوانند که ۳ نفر آنها به علت سینه پهلو بستری هستند و هر مدرکی که لازم باشد ارایه می دهیم که دلیل بستری شدنشان سرمای درون این مدرسه است.

علی فتح نویدی نسب ادامه داد: بعضی از دانش آموزان از ده های بالاتر به این مدرسه می آیند و باید اول صبح در مدرسه گرم شوند اما این گونه نیست  و می توان گفت تا زمانی که مدرسه تعطیل و به خانه هایشان برگردند باید سردی درود مدرسه را تحمل کنند.

وی ادامه داد: خیلی از خانواده های به دلیل نارضایتی از وضعیت مدرسه برای تحصیل فرزندانشان به شهر هجرت کرده اند و اگر این گونه پیش برود شاید سال دیگر این مدرسه خالی از دانش آموز شود.

درب مدرسه را قفل می کنیم

علی ادواری یکی دیگر از اولیای دانش آموزان این مدرسه گفت:  بارها پیگیری کردیم اما هیچ مسئولی جوابگو نیست امروز نیز که اقای استاندار و فرماندار به دشت روم آماده بودند رفتیم که مشکلات مدرسه را بگوییم اما متاسفانه اجازه دیدار با آنها را به ما ندادند.

وی گفت:  اگر مسولان تا آخر هفته مشکلات این مدرسه از جمله سیستم گرماشی را بر طرف نکنند در مدرسه را قفل می کنیم و اجازه درس خواندن را به بچه هایمان نمی دهیم اگر بی سواد بمانند بهتر از آن است که از شدت سرما جانشان به خطر بیفتد.

ادواری ادامه داد: این دانش آموزان آینده های این کشور را خواهند ساخت اما اگر اینگونه پیش برود آنها بیماران آینده هستند نه پزشکان و مهندسان آینده.

اینکه پدر یک دانش آموز بگوید بچه ام را بخاطر سرمای درون مدرسه نمی گذارم دیگر درس بخواند برای مسولان و اقای مدیرکل باید یک هشدار باشد.

وقتی از پنجره درون مدرسه را نگاه کردم یاد روزهایی افتادم که خودم در مدرسه ای درس خواندم  که سرما بیداد می کرد و پدرم برای جلوگیری از بیمار شدنم اتاق خانه مان که اتاق پذیرایی مهمان ها نیز بود را در سه ماه زمستان به مدرسه ای برای من و هم کلاسهایم تبدیل کرد به همین خاطر این والدین را درک می کردم.

تعدادی از دانش آموران مدرسه اطرافم حلقه زده بودند و با مظلومیت و صدای کودکانه شان از سرمای مدرسه شان شکایت می کردند .

علی کلاس سوم است و گفت که دیگر به مدرسه نمی آیم اینجا خیلی سرد است چرا خودم را خسته کنم و به مدرسه بیایم در حالی که چیزی یادنمیگرم و فقط منتظرم مدرسه تعطیل شود و برای گرم کرد خودم به خانه مان بروم.

مهدی هفت ساله در حالی که دستانش در جیبش بود و کلاه رنگی کوچکی بر سر داشت، گفت: ما صبح زود به مدرسه می رویم اما تا ساعت 12 ظهر آب شوفاژ که یخ زده است ذوب نمی شود و مدرسه را گرم نمی کند.

یکی دیگر از اولیای دانش آموزان با تاکید بر صحبت های آقای حیدری که گفته بود اگر مسئولان مشکل گرمایشی این مدرسه را حل نکنند در آن را قفل می کنیم، گفت: اگر برای سیستم گرمایشی مدرسه نمی توانند از بخاری گازی و یا نفتی استفاده کنند حداقل قدرت موتور شوفاژ را بیشتر کنند که بتواند مدرسه را گرم کند.

وی با انگشت اشاره اش سرویس بهداشتی و حیاط مدرسه را نشان داد و گفت: یکی از سروریس هاکه اصلا قابل استفاده نیست و اون یکی نیز با کمک اولیای دانش آموزان برایش درب تهیه و نصب کردیم .حیاط مدرسه نیز وضعیت مناسبی ندارد و به دلیل اینکه حیاط ندارد حیواناتی از جمله، الاغ، سگ و گوسفندان به این محیط وارد می شوند حتی چند روز گذشته دیدم که سگی شیر آب نوشیدنی که بچه های ما نیز از همین شیر آب می خورند را لیس می زند که این از نظر بهداشتی برای یک محیط آموزشی فاجعه است.

سرمای زیاد اجازه حضور بیشترم در روستا را نمی داد گزارش ما پایان یافت وقتی که قصد برگشت داشتم همه اولیا و دانش آموزانی که ایستاده بودند تنها درخواستشان حل مشکلات مدرسه بود و می خواستند که به گوش اقای مدیر کل برسد در غیر این صورت درب مدرسه را قفل می کنند.

حال که شاهد حضور مسئولان استانی و شهرستانی در مناطق روستایی دهستان دشتروم بودیم و در این دیدار اغلب مشکلات و محرومیت های این مناطق توسط مسئولان بررسی شد باید ببینیم که نتیجه حضور کاروان همدلی و هم زبانی در دهستان دشتروم حل مشکلات و کمبود های این دهستان است یا نه، تنها این حضور دلخوشی و جلب نظر مردم برای انتخابات سال آینده خواهد بود.

نبود وسایل گرمایشی در مدرسه شهید حکمتیان چات باریک دشتروم از جمله مشکلات دهستان دشتروم است که از دید مسئولان در سفر هم دلی و همزبانی محروم ماند و امید هست که مشکل این مدرسه با رسانه ای شدن آن هرچه سریع تر حل شود .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

===================

گزارش و عکس از زهرا داوودی

==================

انتهای پیام/