سرگذشت برجام بلای جان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به قنل از“موج چهارم”: مهدی پیام فعال دانشجو خوزستان در یادداشتی با بیا اینکه اگر دولت آقای روحانی بخواهد همین مسیر را ادامه بدهد، همین برجام که روزی فکر می کرد منجی جانش می شود و هشت سال ریاست جمهوری اش را تضمین می کند، می تواند بلای جانش شود و در انتخابات ۹۶ راحت جانش را بگیرد و با یک خداحافظی تلخ همه را خوشحال کند نوشت: “دو دستور ویژه ی رئیس جمهور به آقایان ظریف و صالحی نشان می دهد که دولت آقای روحانی هنوز نمی خواهد این شکست را قبول کند و در برابر آمریکا اقدامات متقابل انجام دهد، معلوم می شود این اقدامتا هم برای منحرف کردن افکار عمومی و ساکت کردن منتقدین می باشد تا بتوانند راه و چارۀ جدیدی پیدا کنند”.

متن کامل یادداشت مهدی پیام (فعال دانشجو خوزستان) :

اگر کسی برجام را بشناسد نیک می داند که در ابتدای تولدش چه سر و صدایی به پا شد، از پیام های تبریک مسئولین و به تبع آن مردم از دنیا بی خبر به همدیگر تا جشن هایی که در ایالت تهران شمالی گرفته شد و تا دادن نشان لیاقت و سکه های بی زبان از بیت المال به ظریف و صالحی و تا به جهنم فرستادن و تا سردار دیپلماسی شدن ظریف و باز شدن پای برجام به کتب درسی و گرفتن جشن های سالگرد تولد.

آن زمان اگر کسی از برجام انتقادی می کرد یا دلواپس بود و یا حسود و کاسب تحریم، کار به جایی رسید علی رغم مخالف های منتقدین و دلسوزان و تحصن آنها در جلوی مجلس، برجام در مجلس شورای اسلامی در بیست دقیقه به تصویب رسید.

قلب اراک با استفاده از مرغوبترین سیمان ها با بتن پر شد، سانتریفیوژهای نطنز و فردو برچیده شدند، دستاورد غنی سازی بیست درصد شهید شهریاری بی ارزش و بدون استفاده قلمداد شد و به سه و نیم درصد رسید.

چهرۀ آمریکا بزک شد و همه سعی  داشتند بگویند این رفتار دولت قبل بود که باعث ناراحتی آمریکا و بوجود آمدن تحریم ها شد لذا، تلاش کردند با تحریف اندیشه ی امام سعی در حذف شعار “مرگ برآمریکا”  بکنند.

لیبرال های امپریالیست پرست چنان فضای جامعه را به سمت وعده ی بهشت بعد از برجام سوق دادند که مردم بی گناه داشت باورشان می شد و رهبری معظم انقلاب هم علی رغم مخالفت ها و هشدارها سرانجام برای اثبات دوباره ی بی اعتمادی آمریکا و شیطان بزرگ بودن آمریکا ؛ با هوشمندی و شرط ها و افزودن ماده هایی، برجام را قبول کردند.

لیبرال های کهنه کار معتمد آمریکا  که خود را خدای تجربه و کار در میدان سیاست می دیدند، با ساده اندیشی کودکانه فکر می کردند کار را از چند جهت تمام کرده اند:

یک: تحریم ها را برداشته اند که این کار از چند جهت برایشان حائز اهمیت بود، ازیک طرف نابودی نام و نشان دولت قبل بود که فهمیده بودند توان کار در آن حد و اندازه ها را نخواهند داشت و از طرف دیگر، می توانند با آزادی پول های بلوکه شده و برداشته شدن تحریم، به اقتصاد مریض الحال مادرزادی رونقی بدهند تا از فشارها بکاهند.

دوم: نابودی اندیشه ی انقلابی و اندیشۀ امام و رهبری و جایگزینی اندیشه ی لیبرالی و سازش کارانه بود که می خواستند به جامعه بقبولانند که اندیشۀ انقلابی و استکبارستیزی نتیجه ای جز تحریم، نابودی اقتصادی و فقر چیزی نیست، خواستند بگویند بی اعتمادی امام و به تبع آن رهبری به آمریکا توهمی بیش نیست.

سوم: پیروزی در انتخابات ۹۶ بود و در مخیله شان به این فکر بودند تا به بهانه ی این برجام می توانند وعدۀ برجام های متعدد را تا سال ۱۴۰۰ سر بدهند و از این طریق در اتخابات به جای واژه کلید با واژۀ برجام پیروز شوند.

ولی دیر نپایید که این فرزند ناخلف سرناسازگاری گذاشت و علی رغم تبلیغات دو طرف ؛ تحریم ها در عمل برداشته نشد و هر چه پیغام و پسغام آشکار و پنهان داده شد، هر چه همدیگر را به اسم کوچک صدا کردند و قهقهه و چهه چهه زدند و هر چه ایمیل زدند، خلاصه همه چی زدند ولی استارت رفع تحریم ها زده نشد و مجبور شدند مردم و منتقدین را به کور و نابینا بودن متهم کنند و بگویند نمی توانند فواید پسابرجام را ببینند.

تحریم های جدید وضع شد و باز گفتند این ها به روح برجام آسیب می زند و به جسمش آسیبی نمی زند!، هنوز لیبرال ها از کدخدا ناامید نشده بودند و سعی داشتند از یک طرف با بستن دهان منتقدین مردم را بی خبر بگذارند و از طرفی با استفاده از همان تکنیک ایمیل از طرف کدخدا فرجی بشود.

آمدن ترامپ برایشان بسیار نگران کننده بود چون این رئیس جمهور دیگر حتی ظاهر کار را هم حفظ نمی کرد و عملاً از پاره کردن برجام حرف می زد، این یعنی نابودی عملکرد چهار ساله ی دولت روحانی.

هنوز ترامپ نیامده سنا و کنگره تمدید تحریم های ده ساله را تصویب کرد و اوباما هم برخلاف وعده های قبلی با عدم وتو و امضاء نکردن باعث اجرایی شدن تحریم ها شد، این دیگر شلیک به جسم برجام بود.

اینجا دیگر دست های دولت به صورت نیمه بالا رفت و برای اولین بار آقای روحانی از بی اعتمادی به آمریکا سخن گفت و دو دستور ویژه به ظریف و صالحی برای اقدام متقابل داد، همه فکر کردند دولت سر عقل آمده و قصد دارد اشتباهات گذشته را جبران کند و با دستور تولید پیشران های هسته ای با سوخت ۶۰، لرزه بر اندام آمریکا بیندازد ولی آقای صالحی زود آب سردی بر دستان همه ریخت و گفت “ساخت پیشران های هسته ای در چارچوب برجام و با سوخت سه و نیم درصد است”.

این نشان می دهد دولت آقای روحانی هنوز نمی خواهد این شکست را قبول کند و در برابر آمریکا اقدامات متقابل انجام دهد، معلوم می شود این دو دستور هم برای منحرف کردن افکار عمومی و ساکت کردن منتقدین می باشد تا بتوانند راه و چارۀ جدیدی پیدا کنند.

اگر دولت آقای روحانی بخواهد همین مسیر را ادامه بدهد، همین برجام که روزی فکر می کرد منجی جانش می شود و هشت سال ریاست جمهوری اش را تضمین می کند، می تواند بلای جانش شود و در انتخابات ۹۶ راحت جانش را بگیرد و با یک خداحافظی تلخ همه را خوشحال کند.