ظرفیت بسیج و کج‌سلیقگی متولیان ورزش

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ ظرفیت و توانمندی‌های نیروی مقاومت بسیج واقعیتی است که به‌رغم تمام گفته‌ها و شنیده‌هایی که تاکنون در خصوص آن وجود داشته هنوز جدی گرفته نمی‌شود و در این میان ظرفیت‌هایی که سازمان ورزش بسیج کشور با برپایی پایگاه‌های استعدادیابی ایجاد کرده از همه مغفول‌تر مانده است.
این ظرفیت و استعداد در بی‌توجهی محرز وزارت ورزش، کمیته ملی المپیک و فدراسیون‌های ورزشی به همکاری با سازمان ورزش بسیج بیشتر ضربه می‌خورد، هرچند که برای خود بسیج و بدنه فعال آن مثمرثمر است و در این میان متولیان ورزش کشور هستند که از این بابت زیانکار خواهند بود.

سال‌هاست که بحث تعامل و همکاری میان سازمان ورزش بسیج و متولیان ورزش کشور از وزارت گرفته تا کمیته ملی المپیک و فدراسیون‌ها مطرح است، بحثی که هیچ‌گاه از سوی طرف مقابل بسیج جدی گرفته نشده و حتی در برخی موارد با نگاه زشت و زننده از بالا به پایین به طور کلی  مسکوت مانده است. در روزهایی که ورزش مدارس و آموزشگاه‌ها با چالش‌ها و کمبودهای خاص خود روبه‌رو است و مدارس و آموزشگاه‌های خصوصی نیز با هزار و یک معضل و فساد دست به گریبان هستند، خبر می‌رسد که پایگاه استعدادیابی بسیج 276 نفر را به تیم‌های ملی پرمدال معرفی کرده است و این تعداد تنها با گذشت پنج سال از فعالیت 17 هزار استعداد در 120 پایگاه حاصل شده است.

حالا آقایان وزارت‌نشین، مسئولان کمیته ملی المپیک و رؤسای محترم فدراسیون‌ها فقط و فقط شعار رسیدگی به پایه‌های ورزش و استعدادیابی سر دهند و در نهایت هم بدون توجه به خواسته‌ها و اهداف ورزش و علاقه‌مندان به آن همه چیز را فراموش کنند، جا دارد به وزیر ورزش گفته شود که حداقل در شروع کار قدری بیشتر و بهتر به ورزش بسیج و ظرفیت‌های آن نگاه داشته باشد و برخلاف اسلافش به صرف امضا تفاهمنامه و گرفتن عکس یادگاری برای نشان دادن اهمیت تعامل و همکاری با بسیج اکتفا نکند، هرچند که جناب سلطانی‌فر نیز در همین مدت زمان اندک ثابت کرده که اینقدر درگیر مسائل و حواشی فوتبال است که حتی به درد رشته‌هایی چون تکواندو و تیراندازی نیز نمی‌رسد چه برسد به اینکه بخواهد نگاهی دقیق و منصفانه به ورزش بسیج داشته باشد و بتواند با بهره‌گیری از ظرفیت بالای آن حداقل کارنامه عملکرد خود را بهتر از وزرای قبلی نماید.

نکته جالب اینکه تمامی استعدادهایی که در ورزش بسیج رشد پیدا می‌کنند و در نهایت به تیم‌های ملی رشته‌های گوناگون راه می‌یابند، کارنامه همین آقایان را پربار می‌کنند، اما هیچ‌کدام از متولیان امروز ورزش کشور بنا به دلایلی که هنوز روشن نیست، حاضر نیستند از این معدن استعداد و ظرفیت رایگان که در اختیارشان قرار گرفته درست استفاده کنند و در عوض با نگاه طلبکارمآبانه به نوعی وانمود می‌کنند که بالا دست ورزش بسیج هستند و همه چیز باید با آنها هماهنگ شود. ورزش بسیج و سازمان آن به‌طور طبیعی و به‌رغم تمامی این کج‌سلیقگی‌ها کار خود را انجام می‌دهد و امروز به جایگاهی امن و مطمئن برای پرورش استعدادهای نونهال، نوجوان و حتی جوان ورزش کشور تبدیل شده است، مأمنی که خانواده‌ها برخلاف دلشوره‌ها و نگرانی‌هایی که بابت حضور عزیزانشان در مدارس و آموزشگاه‌ها دارند، می‌توانند با خیال راحت فرزندانشان را به پایگاه‌های آن بفرستند و قهرمانانی اخلاق‌مدار تحویل بگیرند. حالا این به سلیقه و برنامه‌ریزی متولیان ورزش کشور برمی‌گردد که چقدر بخواهند از این معدن تمام نشدنی بهره‌برداری کنند، مسئله‌ای که به نظر نمی‌رسد تا زمان تغییر نگاه و تفکر حاکم بر ورزش کشور و نوع برخورد آنها با ورزش بسیج تحقق پیدا کند.