به جوش آمدن خون مردم از بی‌حرمتی به روز عاشورا/ موسوی در حمایت از اغتشاش گران بیانیه صادر کرد!

امروز 7 سال از وقایع دردناک سال 88 می‌گذرد و مردم ایران اسلامی همچنان روز 9 دی سال 88 روی آرمان‌های خود ایستاده‌اند و پشتیبان نظام و رهبری هستند و این بزرگترین تودهنی به توطئه‌های استکبار جهانی است. 
این گزارش مروری گذرا بر حوادث ششم دی ماه 88 که مصادف با روز عاشورا بود دارد همچنین موضع گیری مردم در 7 دی ماه 88 را نیز مورد واکاوی قرار می‌دهد. 

 

 

در آن سال، ماه محرم از ۲۸ آذرماه شروع شد و پیش از آغاز محرم، دیوار نویسی سبزها هم به اوج رسید. این حرکت از چند ماه پیش و با کاهش نیروهای میدانی موج سبز آغاز شده بود. دیوار نویسی، اسکناس نویسی و کشیدن علامت‌های سبز روی تابلوهای راهنمایی و رانندگی روش‌های متداول اقلیت‌های قومی و جنبش‌های معارض سیاسی است که در پاییز و زمستان ۸۸ به شکل قابل توجهی در شمال تهران استفاده می‌شد. 

در این زمان اکثر چهره‌های سیاسی از بازگرداندن موسوی و کروبی به مسیر قانونی اعتراض ناامید شده بودند و بخصوص بیانیه ۱۵ آذر موسوی را اعلام جنگی تمام عیار به نظام می‌دانستند که نتیجه‌اش در شعارهای بی سابقه ۱۶و۱۷ آذر و مراسم تشیع جنازه مرحوم منتظری دیده شد. با این حال در ۲۶ آذر، باهنر از رایزنی دو گروه در مجمع تشخیص مصلحت برای وحدت خبرداد (خبرگزاری مهر، ۲۶آذر) این آخرین تلاش‌ها برای بازگرداندن موسوی و کروبی بود.

این تلاش‌ها هم البته به جایی نرسید چرا که در اردوگاه اصلاح طلبان تندرو، نگاه‌ها متوجه عاشورای سبز بود که ظاهراً تدارک مفصلی برای آن دیده شده بود. 

از چند روز قبل از عاشورا، مجدداً در برخی دانشگاه‌ها خبر ناآرامی و تشنج می‌رسید. بیشتر از همه از دانشگاه مشهد. این بار افراد موسوم به لباس شخصی با ورود به دانشگاه مشهد، آتش درگیری را روشن کردند، (گفتگوی نویسنده با یک شاهد عینی در دانشگاه فردوسی مشهد) در طول حوادث پس از انتخابات، این چندمین حرکت مشکوک افراد موسوم به لباس شخص برای داغ کردن فضا و تحریک هواداران موسوی بود.

وجود نمادهای فراماسونری و شیطان پرستی در پوسترهای منتشر شده توسط سایت جرس که به سرپرستی عطاالله مهاجرانی از لندن تدارک می¬شد، اعتراض¬ها به انحراف جنبش سبز را بیش از هر زمان دیگر تشدید کرد. 

در روزهای دهه محرم در تهران اعلام شد شب عاشورا مراسمی با حضور جمعی از اصلاح طلبان و هنرمندان و با سخنرانی سید محمد خاتمی در حسینیه جماران برگزار خواهد شد. از غروب روز تاسوعا میدان تجریش و خیابان نیاوران شاهد حرکت هواداران جنبش سبز برای شرکت در این مراسم بود. البته تعدادی از جوانان منتقد خاتمی هم در حسینیه جماران حضور یافتند. پس از شعرخوانی درباره حادثه عاشورا، خاتمی پشت تریبون قرار گرفت و از فلسفه قیام امام حسین(ع) علیه ظلم سخنرانی کرد. سخنان خاتمی چندین بار با تشویق و شعارهای تند سبزپوشان قطع شد و در نهایت با اعتراض منتقدان خاتمی، این سخنرانی ناتمام ماند. صبح فردا سایت‌ها و تلویزیونهای حامی موسوی به ویژه بی بی سی فارسی، از حمله نیروهای بسیج و لباس شخصی به حسینیه جماران و شکستن شیشه‌های آنجا گزارش دادند. البته عکس‌ها و فیلمی که از این مراسم در اینترنت پخش شد نشان می‌داد که تشنج و غوغا را در واقع طرفداران افراطی سبزپوش شروع کردند و ادامه دادند. صدا و سیما این حادثه را پوشش نداد.

ماجرا از آنجا شروع شد که با فراخوانی ماهواره¬ای - اینترنتی و شعارنویسی جنبش سبز درباره «عاشورای سبز»، نیروی انتظامی به هیات‌های مذهبی دستور داد در روز عاشورا دسته‌های عزاداری وارد خیابان انقلاب نشوند تا پلیس بتواند امنیت را برقرار کند. این تصمیم پلیس، میدان و فضا را برای عملیات خرابکارانه آشوبگران هرچه بازتر کرد. از ساعات اولیه روز جمعه ۶ دی ماه ۱۳۸۸(روز عاشورا) در حالی که اکثر مردم تهران به عزاداری در مساجد و تکایا مشغول بودند، مدعیان هواداری از موسوی ابتدا در خیابان آزادی تجمع کردند و سپس بطرف میدان انقلاب، میدان ولی عصر و چهارراه کالج به راه افتادند. 

حاضران در این تجمع و راهپیمایی، ویژگی‌های متفاوتی داشتند. عده‌ای برای تماشا آمده بودند. عده‌ای دارای اعتقادات مذهبی بودند و متناسب با روز عاشورا، شعار هیهات من‌الذله سرداده بودند و عده‌ای هم که در اکثریت بودند، ضمن سردادن شعارهای بسیار تند از جمله«مرگ بر اصل ولایت فقیه»، به اماکن دولتی، تاسیسات شهری، رهگذران دارای ظاهر شرعی و هر چیزی که بوی دین و حکومت می‌داد، حمله می‌کردند. شب قبل، علیرضا نوری زاده در گفتگو با تلویزیون العربیه هشدار داده بود که روز عاشورا شعارهای بسیار جدیدی خواهیم دید و این بار نه احمدی‌نژاد بلکه شخص رهبری هدف شعارها خواهد بود. سازمان مجاهدین خلق هم در رسانه‌های خود، مردم ایران را به شورش عمومی و سردادن شعار مرگ بر اصل ولایت فقیه برای یکسره کردن کار رژیم در روز عاشورا فراخوانده بود. 
عملکرد آشوبگران در صبح عاشورای تهران چنان سریع و غافلگیرکننده بود که هواداران اینترنتی جنبش سبز را به وجد آورد و سایت‌های اجتماعی تحت کنترل هواداران موسوی، از سقوط خیابان‌های تهران خبر می‌دادند و همدیگر را به حضور در خیابان‌ها برای یکسره کردن کار رژیم آخوندی دعوت می‌کردند. 

در مقابل آشوب و ناامنی‌های بی سابقه ایجاد شده در روز عاشورا، پلیس غافلگیر شد در حوالی میدان ولی عصر و خیابان انقلاب حد فاصل چهارراه ولی‌عصر و پل کالج، تعداد زیادی از ماموران نیروی انتظامی در مقابله با آشوبگران هم کتک خوردند، هم به محاصره افتاده و اسیر شدند و هم تجهیزات و خودروهایشان به غارت رفت. خوشبختانه در آشوب‌های پس از انتخابات پلیس و ماموران ضد شورش، سلاح گرم حمل نمی‌کردند وگرنه معلوم نبود با خلع سلاح ماموران توسط آشوبگران در روز عاشورا، چه فاجعه ای رخ می‌داد. 

همان شب سردار رادان جانشین فرمانده نیروی انتظامی در مصاحبه با خبرنگار صدا و سیما از مجروح شدن سردار رجب زاده (فرمانده انتظامی تهران) در حین نصیحت آشوبگران و کشته شدن ۶ نفر در متن و حاشیه آشوب‌ها خبر داد. اوج آشوب‌ها در میدان ولی‌عصر، میدان هفتم تیر و چهارراه کالج به وقوع پیوست. جایی که کلاه خود و باتوم نیروهای ویژه ضد شورش ناجا به غارت رفت و آشوبگران ساختمان بسیج وزارت نفت در زیر پل حافظ و چندین ساختمان و بانک در چهارراه کالج را به آتش کشیدند.

حوالی ظهر، اخبار آشوب‌های تهران به تعدادی از هیات‌های مذهبی نزدیک حادثه رسید و مردم عزاداری را رها کرده و برای مقابله با آشوبگران راهی خیابان‌های مرکزی تهران شدند. سرکوب آشوبگران با حضور عزاداران در خیابان چندان طول نکشید. یکی از اولین هیات‌هایی که به مقابله با آشوبگران وارد خیابان‌ها شد، متعلق به دانشجویان و اساتید دانشگاه تهران بود که از مسجد دانشگاه تهران راهی خیابان انقلاب شد.

در میان اساتید و دانشجویان حاضر در صحنه، چهره دکتر عبدالحسین روح‌الامینی پدر مرحوم محسن روح‌الامینی قابل تشخیص بود (روایت شاهدان عینی حوادث روز عاشورا حاضر در خیابان انقلاب و چهارراه کالج برای نویسنده)

با حضور مردم در خیابان، آشوبگران متواری و عده‌ای از آنها هم توسط نیروی انتظامی دستگیر شدند. به گفته سردار رادان، ۲ نفر از کشته‌شدگان در چهارراه کالج از بالای پل به پایین پرتاب شده بودند و یک نفر هم بنام سید علی حبیبی موسوی در خارج از صحنه آشوبها به ضرب گلوله کشته شده بود. بزودی خبر کشته‌شدن خواهر زاده میرحسین موسوی در اینترنت و محافل مردمی پیچید. نیروی انتظامی در اطلاعیه جدید خود اعلام کرد وی در صبح روز عاشورا از منزل خود خارج شده و در منطقه‌ای خلوت در خیابان شادمان توسط سرنشینان یک خودروی شاسی بلد مسروقه هدف گلوله قرار می‌گیرد و مجروح می‌شود اما کسی از ترس متهم شدن در ماجرا به وی کمک نمی‌کند تا اینکه بر اثر شدت خونریزی از دنیا می‌رود. 

ماجرای قتل سید علی موسوی به اندازه و شاید بیش از قتل مرحوم ندا آقا سلطان قدرت مظلوم نمایی و تحریک احساسات به نفع موسوی را داشت چرا که این بار یکی از منسوبان وی کشته شده بود، اما این‌بار حساسیت زیادی ایجاد نکرد. تبلیغات بی بی سی، صدای آمریکا و دیگر هواداران رسانه‌ای موسوی درباره این شهید جدید جنبش سبز هم خیلی سریع به پایان رسید چرا که از یک سو با توجه به تجربه قتل ندا و سوء استفاده جنبش سبز از آن، این قتل جدید بسیار مشکوک به نظر می‌رسید و ثانیاً حوادث رخ داده در روز عاشورا به قدری تکان دهنده بود که کل فضای سیاسی کشور را تحت تاثیر قرار داد. 

حوادث روز عاشورا اعتراض علما و مراجع، شخصیت‌ها و تشکل‌های سیاسی- اجتماعی را با شدت هر چه تمام‌تر بلند کرد. در اغلب اعتراض‌ها صریحاً موسوی، خاتمی و کروبی مقصر قضیه معرفی و نیروی انتظامی بخاطر کوتاهی در مقابله با آشوبگران و قوه قضائیه بخاطر تعلل در محاکمه و مجازات سران فتنه (عنوانی که جدیداً برای موسوی، کروبی و خاتمی بکار گرفته می‌شد) سرزنش می‌شدند. 
با گذشت یک روز از وقایع روز عاشورا و مشخص شدن ماهیت فتنه گران، غرور و خشم انقلابی مردم ایران در گوشه و کنار کشور خود را نشان داد. 
در حالی که هم چنان دستگاه های رسمی مشغول بررسی وقایع روز عاشورا بودند، مردم شهرها و شهرستان های مختلف به صورت خودجوش تجمعات اعتراض آمیز خود را آغاز کردند. 

در استان همدان هزاران نفر با تجمع در امامزاده حسین این شهر انزجار خود را از این اهانت بزرگ اعلام کردند. در این مراسم هزاران نفر از عزاداران حسینی ضمن اعلام تسلیت به محضر حضرت صاحب‌الزمان (عج) هتک حرمت یزیدیان زمان را در روز عاشورا و عزای حسینی محکوم کردند. در این تجمع مردم شهر با شعار "عزا عزاست امروز روز عزاست امروز خامنه‌ای رهبر صاحب عزاست امروز "، "مرگ بر فتنه‌گر "، "مرگ بر منافق "، "مرگ بر سازشکار " از امامزاده حسین این شهر به سمت آرامگاه بوعلی حرکت کردند. 

مردم سمنان نیز بدون هیچ اطلاع و هماهنگی قبلی با حضور هیات های عزاداری و با حرکت از مسیر پارک سنگی به سمت سه راهی ولیعصر انزجار خود را ازاین حرکت فتنه گران اعلام کردند و خواستار مجازات آنان شدند. 
در اهواز نیزمردم این شهربا تجمع در میدان شهدای این شهر و با سینه زنی و عزاداری انزجار خود را از هتک حرمت روز عاشورا اعلام کردند. می‌میریم می‌جنگیم افسر جنگ نرمیم "، "نه سازش نه تسلیم سیدعلی ما هستیم "، "خطوط قرمز ما خط سبز ولایت " شعارهای اصلی مردم در این راهپیمایی اعتراض آمیز بود. 
اما شاید یکی از بزرگترین اعتراضات مردم در این روز در شهر قم بود که مردم این شهر با تجمع چند ده هزار نفری در حرم حضرت معصومه و بعد حرکت به سمت میدان شهدای قم حماسه ای دیگر آفریدند. 
در این راهپیمایی که برخی از مراجع عظام تقلید و هم چنین مقامات و مسئولان استان قم حضور داشتند، معترضان خشمگین با ابراز انزجار از حرکت فتنه گران در روز عاشورا خواستار برخورد سریع و مقتدرانه قوه قضاییه با اغتشاش گران شدند. 
«ای رهبر بت‌شکن، بت نفاق را بشکن»، «حزب فقط حزب علی، رهبر فقط سید علی»، «وای اگر خامنه‌ای حکم جهادم دهد، ارتش دنیا نتواند که جوابم دهد» و «خامنه‌ای کوثر است دشمن او ابتر است» از جمله شعار های دیگر مردم قم در این راهپیمایی بود. 
مردم لرستان نیز با یک تجمع خود جوش در مقابل دادگستری این شهر حرکت فتنه گران را محکوم کردند. 
اما از سوی دیگر فتنه گران که با خیزش ملی و مذهبی مردم ایران روبه روشدند، تنها به صورت منفعلانه و ذلیلانه از حرکت اشتباه خود در روز عاشورا دفاع کردند.

میر حسین موسوی طی بیانیه ای اغتشاش گران روز عاشورا را " ملت خداجو" نامید و کروبی نیز برخورد نیروهای انتظامی با اغتشاش گران هتک حرمت کنندگان به عاشورای حسینی را به برخورد رژیم ستمشاهی با مردم مسلمان و انقلابی بهمن 57 تشبیه کرد. 
رسانه های تبلیغی فتنه گران و بیگانگان نیز در این روز با انتشار عکس ها و فیلم های اغتشاشات روز عاشورا به تبلیغ این حرکت پرداختند. 
در این میان باراک اوباما رییس جمهور آمریکا نیزبه حمایت از اغتشاش گران پرداخت و آنان را ملتی شجاع نامید!! 
تمام این سخنان در حالی بود که خیزش ملت ایران به دنبال جوشش غیرت دینی می رفت تا طومار فتنه گران را در هم بپیچاند. گویی همه ملت منتظر یک بهانه بودند تا اقیانوس ملت ایران را گسترده تر و یکپارچه تر از همیشه به رخ همه عوامل داخلی و خارجی فتنه 88 بکشند. 
در شهرهای مختلف اخبار ضد و نقیضی از برگزاری راهپیمایی سراسری در روزها و ساعات مختلف به گوش می رسد. برخی راهپیمایی بعد از نماز جمعه را پیشنهاد می‌کنند و برخی بر لزوم واکنش سریع تر مردم در روز چهارشنبه تاکید می‌کنند. 
انتهای پیام/