به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نبض شهر، اصغری نکاح، کارشناس حوزه روانشناسی در همایش خانواده سالم و موفق با محوریت بحث « مهارت های تربیت فرزند » در تالار ابن سینا دانشگاه علوم پزشکی برگزار شد اظهار داشت: تربیت فرزندان باید به نحوی صورت پذیرد که علاوه بر فراهم ساختن زمینه های موفقیت آنها در عرصه های تحصیلی و شغلی، آنان را برای عهده دار شدن جایگاه « همسری و والد بودن » در آینده نیز آماده سازد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نبض شهر,وی در همین ارتباط به چهار سبک تربیتی « مقتدرانه، مستبدانه، سهل انگارانه و بی تفاوت» اشاره کرد و در شرح این سبک ها گفت: الگوی مقتدرانه، دموکراتیک یا پذیرنده که نوعی ایده ال از سبک فرزند پروری به شمار میرود، اولین مدل پرورش فرزند است که در آن محبت و نظارت والدین نسبت به عملکرد فرزندان بصورت توام و همزمان وجود داشته و همین امر سبب درونی شدن حس مسوولیت پذیری و ارزشمندی در فرزندان و تقویت اعتماد به نفس آنان می شود. چنین فرزندانی اغلب در محیط تحصیلی، شغلی و پس از ازدواج در زندگی مشترک از ارتباطی متعادل و دور از تنش با دیگران برخوردار خواهند بود.
,اصغری نکاح افزود: دومین سبک تربیت فرزند که ازآن به عنوان الگوی استبدادی یا والد سالار یاد میشود، ناظر بر عدم حمایت عاطفی والدین علیرغم کنترل شدید آنان بر فرزندان است. دراین الگوی تربیتی، اهرم های تشویقی چندان جایگاهی نداشته و عملکرد صحیح فرزندان جزیی از وظایف آنان به شمار میرود. فرزندان تربیت شده در چنین خانواده هایی اگر چه در حوزه فعالیتهای خویش افرادی موفق و پیشرو هستند، اما در برخورد با دیگران روحیه سخت گیرانه و غیرمنعطف داشته و از بروز احساسات و عواطف خود نسبت به آنان پرهیز می کنند.
,وی با بیان اینکه سومین مدل فرزند پروری نقطه مقابل سبک اول است، افزود: در این مدل فرزندان ضمن محرومیت از حمایت عاطفی والدین نظارت و کنترلی نیز برعملکرد خود نمی بینند و در اصطلاح « باری به هر جهت عمل می کنند». در این سبک تربیتی حس ارزشمندی و اعتماد به نفس در فرزندان پایین بوده و تحت تاثیر همین امر میزان موفقیت های آنان نیز کاهش می یابد.
,کارشناس حوزه روانشناسی در توضیح چهارمین سبک فرزند پروری هم گفت: در این مدل تربیتی محبت والدین دربالاترین سطح و نظارت آنان به حداقل میرسد؛ فرزندان بدون هیچ محدودیتی از امکانات متنوع برخوردار بوده و ملزم به انجام وظایف خاصی هم نیستند که نتیجه چنین عملکردی « فرزندپرواری» است و نه «فرزندپروری ».
,وی اضافه کرد: فرزندانی که با این الگو پرورش می یابند، اغلب شخصیتی وابسته و بهانه جو داشته و درروابط فردی و جمعی دچار چالش های متعدد خواهند بود.
,اصغری نکاح در بخش دیگری از سخنان خود به نقش و اهمیت ازدواج در تامین بهداشت روانی و ثبات شخصیت فرزندان اشاره کرد و گفت: تحقیقات نشان می دهد که ازدواج قدرت و اعتماد به نفس افراد را در مدیریت شرایط بحرانی افزایش داده و هوش هیجانی آنان نیز پس از فرزنددارشدن به نحو قابل توجهی افزایش می یابد. لذا والدین باید نسبت به این موضوع ( ازدواج ) بیش از تحصیل و شغل فرزندان دغدغه مند باشند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه