در شهرستان بن :
بیش از 88 درصد مسئولین شهرستان بن خارج از شهرستان ساکن هستند
طبق بررسی های به عمل آمده بیش از 88 درصد مسئولین شهرستان بن خارج از شهرستان ساکن و در سال 9360 ساعت را در مسیر رفت و آمد هستند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از خبرنگار زنگ خبر؛ شهرستان بن یکی از شهرستانهای زیبای استان چهارمحال و بختیاری است که در سال ۱۳۹۱ به شهرستان ارتقا یافت.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خبرنگار زنگ خبر؛ ,
تعداد ادارات و نمایندگیهایی که در سال های اخیر در شهرستان مستقر شده اند به تعداد 35 اداره و نمایندگی می رسد که به همین تعداد رئیس یا سرپرست در حال خدمت رسانی می باشند.
,
طی بررسی های به عمل آمده از تعداد 35 رئیس و سرپرست یا مسئول نمایندگی، تعداد 9 نفر معادل 7/ 25درصد نیروی بومی شهرستان (هفت نفر بومی شهر و دو نفر بومی شهرستان) و تعداد 26 نفر از ایشان، معادل 3/ 74 درصد ازمسئولین، غیربومی می باشند.
اما نکته قابل تامل و حائز اهمیت این است که تعداد چهار نفر معادل 4/ 11 درصد از رؤسا، سرپرستان یا مسئولان ادارات و نمایندگی ها، در شهرستان بن ساکن هستند و تعداد 31 نفر معادل 6/ 88 درصد از آ نها خارج از شهرستان سکونت دارند.
اگر نگاهی به محل زندگی مسئولین شهرستان بن بیندازیم و فاصله محل زندگی تا خدمت شان را مورد بررسی قرار دهیم، خواهیم دید که کل مسافتی را که مسئولان شهرستان در یک روز برای رفت و برگشت از محل زندگی تا محل خدمت طی می کنند برابر است با 1586 کیلومتر در روز میانگین مسافت رفت و برگشت برای هر فرد 50 کیلومتر در نظر گرفته شد ه است (و در طول یک ماه) 26 روز کاری 41236 کیلومتر که در طول یکسال برابر با 494 هزار و 832 کیلومتر می باشد.
طبیعتاً این طی مسافت مستلزم صرف زمان است که با بررسی به عمل آمده میزان زمان صرف شده 1800 دقیقه در روز، 46800 دقیقه در ماه (26 روز کاری) و در طول یکسال مدت زمان برآورده شده 561 هزار و 600 دقیقه به عبارتی واضح تر 9360 ساعت را در راه هستند که مدت زمان قابل توجهی می باشد.
اگر از استهلاک و هزینه های جانبی چشم پوشی کنیم و تنها سوخت مصرفی هر خودرو را 9 لیتر به ازای 100 کیلومتر درنظر بگیریم میزان سوخت مصرفی یک ساله برابر 44 هزار و 534 لیتر و مبلغ آن نیز 44 میلیون و 534 هزار تومان خواهد بود که صرف این مبالغ خود نوعی سرمایه گذاری محسوب می شود.
یکی از مطالبات به حق مردم ، سکونت مسئولین در شهرستان است در صورتی که فرض کنیم برای سکونت مسئولان قانون خاصی وضع نشده باشد، اما از لحاظ عرفی و اخلاقی شاهدیم که هر فردی پست یا مسئولیتی را می پذیرد در همان محل خدمت نیز سکونت می کند که این اقدام بسیار پسندیده، شایسته و یکی از عوامل بسیار مهم در موفقیت مسئولین به شمار می آید.
اما عدم سکونت مسئولان در شهرستان معایب و معضلات فراوانی را بوجود می آورد همانگونه که سکونت مسئولان در شهرستان آثار، برکات و فواید بی شماری را به دنبال دارد.
در ادامه تنها به مهم ترین معایب و معضلات عدم سکونت مسئولان در شهرستان می پردازیم:
*صرف زمان چشمگیری جهت رفت و آمد از محل زندگی تا محل خدمت.
*ایجاد استهلاک و هزینه سوخت برای وسایل نقلیه که غالباً خودروها متعلق به دولت می باشند.
*خطرات جاده و خستگی ناشی از تردد مسیر که تأثیر مستقیم به صورت نامطلوب بر برنامه ریزی، تصمیم گیری و برخورد با ارباب رجوع خواهد داشت.
* عدم دسترسی مردم و سایر مسئولین در طول شبانه روز به ایشان
*عدم لمس نمودن مشکلات مردم و جامعه به دلیل عدم حضور تمام وقت در شهرستان
*عدم آگاهی از اتفاقات و حوادث مترقبه بعد از ساعت اداری و تصمیم گیری صحیح و به موقع
*ترویج فرهنگ مهاجرت در میان مردم
* ایجاد این حس در بین مردم که شهر تنها برای کار و پر نمودن رزومه کاری مفید است
* ایجاد شکاف بین عامه مردم و مسئولین
* ارتباط با مردم تنها در دفتر محل کار و محدود به ساعت اداری و عدم ارتباط و آگاهی از مشکلات مردم
* عدم آشنایی با فرهنگ و رسوم مردم.
حال از مسئولان دولت دوازدهم انتظار داریم ضمن بررسی دلایل و عواملی که باعث این امر شده، نسبت به چاره اندیشی و رفع آن که یک مشکل و معضل اساسی است اقدام نموده و همچنین از کلیه مسئولین شهرستانی نیز خواهانیم نسبت به سکونت در شهرستان که مطالبه عمومی مردم می باشد، اهتمام ورزند.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه